IV SA/Wa 2105/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anita Wielopolska Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska (spr.) sędzia SO del. Aleksandra Westra po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej organ) po rozpatrzeniu odwołania D. K. i M. K. (dalej skarżący) od decyzji Zarządu [...] z dnia [...] lutego 2020 roku nr [...], nakazującej im przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości stanowiących działki Ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] na terenie [...] – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przedstawia się w sposób następujący. W dniu 28 maja 2019 r. B P. zawiadomiła Zarząd [...] o wykorzystywaniu nieruchomości stanowiących działki ew. nr [...] i nr [...] w obrębie [...] w [...] na terenie [...] w sposób niezgodny z uchwalonym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W piśmie wskazano, iż na ww. nieruchomościach prowadzona jest działalność gospodarcza polegająca na produkcji płyt betonowych, parkowane są samochody ciężarowe oraz posadowiona jest wartownia (stróżówka). Pismami z dnia 18 listopada 2019r., 19 listopada 2019r., 11 grudnia 2019r., 23 grudnia 2019r. r.pr. B. P., poinformowała, że na przedmiotowych działkach gruntu postępują prace zmierzające do trwałej zmiany ich zagospodarowania i użytkowania, poszerzona została powierzchnia gruntu utwardzona płytami betonowymi, na którym parkują samochody osobowe i ciężarowe firmy należącej do właścicieli nieruchomości oraz maszyny budowlane, na terenie nadal odbywa się produkcja płyt betonowych. Na potwierdzenie powyższego przedstawiona została stosowna dokumentacja fotograficzna. Organ I instancji ustalił, że teren stanowiący działkę ew. nr [...] w obrębie [...] oraz działkę ew. nr [...] w obrębie jw. (z wyłączeniem jej niewielkiej części w południowo - zachodnim narożniku) znajduje się w granicach obszaru, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] część I - w rejonie ulicy [...], uchwalony uchwałą nr [...] Rady [...] z dnia [...] marca 2019r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2019r., poz. [...]). Uchwała weszła w życie w dniu 19 kwietnia 2019r. i zgodnie z nią ww. nieruchomości znajdują się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami, oznaczonym na rysunku planu symbolem [...], oraz fragmentarycznie (część południowa) - w liniach rozgraniczających terenu drogi publicznej, oznaczonego na rysunku planu symbolem [...]. Dla terenu oznaczonego symbolem [...] plan miejscowy (§ 41 ust. 2 pkt 1) ustala przeznaczenie: a) podstawowe: - zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna w formie domów wolnostojących, bliźniaczych lub szeregowych, - nieuciążliwe usługi handlu, biur, usług kultury, rekreacji i gastronomii, b) dopuszczalne: - zieleń osiedlowa, inna zieleń urządzona, w tym zadrzewienia i zakrzewienia, - garaże i budynki gospodarcze pod warunkiem, że ich powierzchnia zabudowy nie przekroczy 10% powierzchni terenu. Zgodnie z definicjami określonymi w planie miejscowym, za nieuciążliwe usługi rozumie się usługi, których eksploatacja nie powoduje uciążliwości dla środowiska poza terenem lub lokalem własnym prowadzącego działalność usługową, natomiast za uciążliwości dla środowiska rozumie się oddziaływanie na środowisko i zdrowie ludzi w stopniu pogarszającym standard warunków zamieszkania albo dokuczliwe wskutek wytwarzania ścieków, emisji zanieczyszczeń, odorów, promieniowania, wibracje i uciążliwego natężenia hałasu, a także wpływające na zniszczenie lub zanieczyszczenie środowiska (§ 3 ust. 1 pkt 25 i 26 uchwały). Dla projektowanej [...] (teren dróg publicznych - ulic miejskich) plan miejscowy (§ 52 ust. 5 pkt ba) ustala: - klasa ulicy - dojazdowa, - szerokość w liniach rozgraniczających - 8 m, - warunki zagospodarowania terenu, w tym konieczne elementy zagospodarowania i inne ustalenia: -1x2 pasy ruchu, - dwustronne chodniki. Z kolei w zakresie sposobu i terminu tymczasowego zagospodarowania, urządzania i użytkowania terenu plan miejscowy zawiera następujące ustalenia(§ 36 ust. 1 i 2): - ustala się zakaz lokalizowania tymczasowej zabudowy, z wyjątkiem obiektów tymczasowych lokalizowanych na potrzeby prowadzenia robót budowlanych w obrębie działki budowlanej, na której realizowana jest inwestycja docelowa, w czasie ważności pozwolenia na budowę oraz z wyjątkami według ustaleń szczegółowych dla terenów, zawartych w Dziale III. - do czasu realizacji nowych inwestycji i zmian w zagospodarowaniu dopuszcza się dotychczasowy sposób zagospodarowania i użytkowania terenu. W okresie nieobowiązywania planu miejscowego, w dniu [...] lipca 2013r. dla nieruchomości stanowiącej działkę ew. nr [...] w obrębie [...] (obecnie działki ew. nr [...] i nr [...] w obrębie [...]) wydana została decyzja Zarządu [...] Nr [...] o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwóch budynków jednorodzinnych z garażami w bryle budynków, dwóch zbiorników bezodpływowych i dwóch studni. Decyzja nie została skonsumowana poprzez wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Kwerenda archiwalna wykazała także, że w dniu [...] grudnia 2018r. dokonane zostało zgłoszenie budowy tymczasowego, parterowego budynku gospodarczego o powierzchni zabudowy 27,7 m2 na działce ew. nr [...] w obrębie [...], a w dniu [...] grudnia 2018r. zgłoszenie usytuowania na ww. terenie wiaty o konstrukcji stalowej ustawionej na podłożu z płyt betonowych. Do obu zgłoszeń organ administracji architektoniczno - budowlanej nie wniósł sprzeciwu. Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działki stanowią grunty orne (RIVb). Biuro Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...] w piśmie z dnia [...] grudnia 2019r. znak [...] poinformowało, że dla przedmiotowych działek nie toczy się ani nie było prowadzone postępowanie w sprawie wyłączenia gruntu z produkcji rolniczej na podstawie ustawy z dnia 3 lutego 1995r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2017r. poz. 1161). Zgodnie z danymi zawartymi w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) zarówno Pani D. K., jak i Pan M. K., właściciele ww. działek, prowadzą działalność gospodarczą polegającą głównie na transporcie drogowym towarów. Zgłoszone do ewidencji miejsca lokalizacji wykonywania działalności gospodarczej są jednakże inne niż miejsce lokalizacji działek ew. nr [...] i nr [...] w obrębie [...]. W trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu [...] listopada 2019r. stwierdzono, że na przedmiotowych działkach znajdują się dwa budynki gospodarcze oraz kontener, około połowa terenu nieruchomości jest utwardzona płytami betonowymi, co umożliwia obsługę pojazdów ciężarowych, na terenie nieruchomości składowane są płyty betonowe i ziemia (usypana w kształt pryzmy) oraz parkowane są samochody osobowe i ciężarowe (ciągnik siodłowy, koparka). Ustalenia dokonane w trakcie oględzin nieruchomości potwierdza także obszerna dokumentacja zdjęciowa przedłożona do sprawy przez B. P., wskazująca na aktywne wykorzystywanie nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zdjęcia te dokumentują regularne parkowanie pojazdów ciężarowych (również w porze nocnej), ich załadunek materiałami budowlanymi (płyty betonowe), wykonywanie robót budowlanych oraz oznakowanie nieruchomości jako miejsce prowadzenia działalności firmy [...]. Dowodami na aktualny i poprzedni stan zagospodarowania nieruchomości, oraz wynikającą z tego zmianę zagospodarowania ternu, są również zdjęcia lotnicze dostępne na stronie internetowej Urzędu [...]. Widoczne jest na nich, że w roku 2017 przedmiotowe nieruchomości tj. działki ew. nr [...] i nr [...] w obrębie [...], stanowiły grunty rolne (co zgodne jest z ewidencją gruntów i budynków) - ugory lub odłogi - porośnięte inną roślinnością niż sąsiednie grunty zabudowane budynkami mieszkalnymi. Od roku 2018 zagospodarowanie terenu uległo zmianie poprzez zmianę struktury roślinności i wierzchniej warstwy gleby, utwardzenie terenu, składowanie ziemi i materiałów budowlanych, a także parkowanie samochodów ciężarowych i osobowych. W ocenie organu zebrane w sprawie materiały dokumentują fakt, że aktualne zagospodarowanie działek ew. nr [...] i nr [...] w obrębie [...] nie jest zgodne ani z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] część I - w rejonie ulicy [...], ani też z faktycznym sposobem wykorzystywania nieruchomości wskazanym w ewidencji gruntów, a dla obecnego zagospodarowania nieruchomości nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy. Sposób zagospodarowania działek jest także niezgodny ze sposobem zagospodarowania sąsiednich nieruchomości, zabudowanych w większości budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi lub zagospodarowanymi zielenią. Obecna funkcja terenu negatywnie oddziałuje na sąsiednie nieruchomości poprzez ingerencję w ład przestrzenny oraz warunki ochrony środowiska i uciążliwości dla działek sąsiednich. Organ wskazał, że dokonane zostało także wyłączenie gruntu rolnego z produkcji rolnej bez wymaganej przepisami prawa decyzji administracyjnej, zatem powyższa zmiana z funkcji rolniczej na funkcję związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą (usługową i produkcyjną), trwająca ponad rok, stanowi zmianę zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 59 ust. 2 i 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W takich okolicznościach, decyzją z dnia [...] lutego 2020 roku nr [...] Zarząd [...] nakazał skarżącym przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości stanowiących działki Ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] na terenie [...]. Po rozpoznaniu odwołania D. i M. K. od powyższej decyzji, zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia warunków zabudowy decyzją administracyjną wymaga każda zmiana zagospodarowania terenu polegająca na wykonaniu robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu lub jego części, jeżeli na danym obszarze nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Stosownie do art. 59 ust.3 pkt 2 tej ustawy w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, o której mowa w ust. 2 (tj. zmiany zagospodarowania terenu, która nie wymaga pozwolenia na budowę, z wyjątkiem tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku), bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. Organ podkreślił, że art. 59 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczy zmiany zagospodarowania terenu, która polega na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych oraz zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, a taka zmiana zagospodarowania terenu podlega regulacji Prawa budowlanego. Artykuł 59 ust. 2 ustawy obejmuje natomiast wszystkich inne przypadki zmiany zagospodarowania terenu, których nie obejmuje ust. 1 art. 59, a więc takie, które w przeciwieństwie do art. 59 ust. 1 ustawy, nie są związane z wykonaniem robót budowlanych podlegających regulacji Prawa budowlanego. Przepis ten dotyczy takiej zmiany zagospodarowania terenu, która polega na zmianie sposobu zagospodarowania terenu, rozumianego jako nieruchomość gruntowa i nie jest związana z wykonaniem robót budowlanych - obiektu budowlanego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], za prawidłowe uznając ustalenia organu I instancji, stwierdziło, że aktualne zagospodarowanie działek ew. nr [...] i [...] nie jest zgodne ani z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] część L - w rejonie ul. [...], ani też ze sposobem wykorzystywania nieruchomości wskazanym w ewidencji gruntów. Rozpoczęcie aktualnego sposobu zagospodarowania (utwardzony teren przeznaczony na postój pojazdów) zostało dokonane bez decyzji o warunkach zabudowy i nie jest zgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a więc stanowi zmianę zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wnieśli D. i M. K., zwracając się o: - uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. - ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi administracyjnemu lub orzeczenie co do istoty sprawy; - o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. Kwestionowanej decyzji skarżący zarzucili: - przekroczenie granic swobodnej oceny materiału dowodowego, a w konsekwencji dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego, w zakresie uznania, iż właściciele przedmiotowych działek o numerach ew. [...] i nr [...] obrębie [...] w rejonie ul. [...] w [...] na terenie dzielnicy [...] prowadzą tam działalność gospodarczą, a w konsekwencji naruszenie art. 59 ust.2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003r. poprzez zastosowanie błędnej subsumpcji i ustalenie, iż na przedmiotowych działkach nastąpiła faktyczna zmiana zagospodarowania terenu poprzez prowadzenie tam działalności gospodarczej - naruszenie art. 59 ust.3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z 2003r. w zw. z naruszeniem zasady słusznego interesu obywateli oraz zasady współżycia społecznego poprzez nakazanie przywrócenia stanu poprzedniego działek w przypadku możliwości zastosowania innego wariantu, mniej dotkliwego ekonomicznie dla właścicieli działek, to jest poprzez wydanie nakazu wstrzymania działalności oraz wskazania terminu, do którego strona wystąpi do właściwego organu o wydanie pozwolenia na budowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; - niezastosowanie art.6 ust.2 pkt 1 Ustawy, a tym samym pozbawienie właścicieli działek prawa do zagospodarowania terenu, zgodnie z warunkami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (tu: na dotychczasowych warunkach zgodnie z kierunkiem rozwoju terenu przewidzianym w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego [...] z 2006r. ze zm - na cele produkcyjno-usługowe, magazynowo składowe itp.), w sytuacji gdy takie gospodarowanie nie narusza interesu publicznego oraz osób trzecich. - nieuwzględnienie treści art.29 ust.2 pkt 5 Prawa budowlanego, na podstawie którego pozwolenia na budowę ani zgłoszenia nie wymaga utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że organ: a) błędnie założył, iż była na terenie działek prowadzona działalność gospodarcza; b) nie uwzględnił faktu, że od około roku obowiązuje działki wiążący miejscowy plan zagospodarowania terenu (dopuszczając utwardzenie terenu bez konieczności uzyskania pozwolenia na budowę czy dokonania zgłoszenia) c) zastosował niekorzystny dla strony wariant przepisu art. 59 ust.3 Ustawy, nakazując przywrócenie do stanu poprzedniego działek podczas gdy decyzja powinna być adekwatna do określonych w mpzp aktualnych kierunków rozwoju terenu i planów inwestycyjnych strony. Skarżący zaprzeczają, aby na przedmiotowych działkach kiedykolwiek była prowadzona działalność gospodarcza. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podtrzymało dotychczasową argumentację oraz wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), przy czym zgodnie z art. 134 § 1 cytowanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w ramach tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu ani naruszenia norm prawa materialnego, ani też naruszenia przepisów postępowania, które uzasadniałoby uwzględnienie skargi. Przeprowadzona pod względem zgodności z prawem kontrola zaskarżonej decyzji, w ramach wskazanych kryteriów, prowadzi do oceny, że decyzja ta nie narusza prawa. Kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu podlegała decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] wydana po rozpatrzeniu odwołania D. K. i M. K. od decyzji Zarządu [...] z dnia [...] lutego 2020 roku nr [...], nakazującej im przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania nieruchomości stanowiących działki ew. nr [...] i [...] w obrębie [...] przy ul. [...] w [...]. Postępowanie w niniejszej sprawie prowadzone było w trybie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2020.293 t.j.), tj. art. 59 ust. 3 pkt 2), zgodnie z którym w przypadku zmiany zagospodarowania terenu, bez uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. Jako bezsporne w sprawie należy przyjąć ustalenie organu, że teren stanowiący działkę ew. nr [...] oraz działkę ew. nr [...] w obrębie [...] (z wyłączeniem jej niewielkiej części w południowo - zachodnim narożniku) znajduje się w granicach obszaru, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] część I - w rejonie ulicy [...], uchwalony uchwałą nr [...] Rady [...] z dnia [...] marca 2019r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z 2019r., poz. [...]), która weszła w życie w dniu 19 kwietnia 2019r. Zgodnie z mpzp objęte postępowaniem nieruchomości znajdują się na terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej z usługami, oznaczonym na rysunku planu symbolem [...], oraz fragmentarycznie (część południowa) - w liniach rozgraniczających terenu drogi publicznej, oznaczonego na rysunku planu symbolem [...]. Dla terenu oznaczonego symbolem [...] plan miejscowy ustala przeznaczenie: a) podstawowe tj: zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna w formie domów wolnostojących, bliźniaczych lub szeregowych oraz nieuciążliwe usługi handlu, biur, usług kultury, rekreacji i gastronomii, b) dopuszczalne tj: zieleń osiedlowa, inna zieleń urządzona, w tym zadrzewienia i zakrzewienia oraz garaże i budynki gospodarcze pod warunkiem, że ich powierzchnia zabudowy nie przekroczy 10% powierzchni terenu (§ 41 ust. 2 pkt 1 planu). Zgodnie z definicjami określonymi w planie miejscowym, za nieuciążliwe usługi rozumie się usługi, których eksploatacja nie powoduje uciążliwości dla środowiska poza terenem lub lokalem własnym prowadzącego działalność usługową, natomiast za uciążliwości dla środowiska rozumie się oddziaływanie na środowisko i zdrowie ludzi w stopniu pogarszającym standard warunków zamieszkania albo dokuczliwe wskutek wytwarzania ścieków, emisji zanieczyszczeń, odorów, promieniowania, wibracji i uciążliwego natężenia hałasu, a także wpływające na zniszczenie lub zanieczyszczenie środowiska (§ 3 ust. 1 pkt 25 i 26 uchwały). Zgodnie z ewidencją gruntów i budynków działki ew. nr [...] oraz. nr [...] obrębie [...] stanowią grunty orne (RJVb). Biuro Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...] w piśmie z dnia 13 grudnia 2019 r. poinformowało, że dla przedmiotowych działek nie toczy się ani się nie toczyło postępowanie w sprawie wyłączenia gruntu z produkcji rolniczej. Nie budzą również wątpliwości Sądu ustalenia organu dotyczące stanu faktycznego – tj. sposobu zagospodarowania działek ew. nr [...] oraz. nr [...] w obrębie [...]. Z oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu [...] listopada 2019 r. wynika, że na działkach znajdują się dwa budynki gospodarcze około połowa terenu nieruchomości jest utwardzona płytami betonowymi co umożliwia obsługę pojazdów ciężarowych. Na terenie nieruchomości składowane są płyty betonowe i ziemia (usypana w kształt pryzmy) oraz parkowane są samochody osobowe i ciężarowe (ciągnik siodłowy koparka). Powyższe ustalenia potwierdzają także inne znajdujące się w aktach sprawy dowody tj. zdjęcia oraz zdjęcia lotnicze dostępne na stronach urzędu miasta. W związku z powyższym, Sąd podzielił ocenę organu, że aktualne zagospodarowanie działek ew. nr [...] i [...] nie jest zgodne ani z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...] część L - w rejonie ul. [...], ani też ze sposobem wykorzystywania nieruchomości wskazanym w ewidencji gruntów. Rozpoczęcie aktualnego sposobu zagospodarowania (utwardzony teren przeznaczony na postój pojazdów) zostało dokonane bez decyzji o warunkach zabudowy i nie jest zgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a więc stanowi zmianę zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 59 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Kluczowym zagadnieniem w toku postępowania prowadzonego w trybie przepisów art. 59 ust. 3 u.p.z.p. jest nie budzące jakichkolwiek wątpliwości ustalenie przez właściwy organ, czy na terenie konkretnej nieruchomości doszło, czy też nie doszło, do zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Dokonując takiej oceny należy jednak uwzględnić tylko działalność prowadzoną w sposób legalny, tzn. działalność prowadzoną na podstawie leganie udzielonych pozwoleń. Nie można bowiem w tym postępowaniu dokonywać legalizacji działalności prowadzonej bez uzyskania niezbędnych pozwoleń, zezwoleń czy zgód. Po to, aby ocenić granice i charakter wprowadzonych zmian, a następnie sprecyzować zakres sankcji, należy niewątpliwie i dokładnie ustalić stan wyjściowy. Dopiero stwierdzoną w wyniku tych ustaleń ew. zmianę zagospodarowania terenu należy poddać ocenie pod kątem zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W razie stwierdzenia sprzeczności odpowiednie stosowanie normy art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. nie polega na nakazie dostosowania istniejącego stanu do stanu przewidzianego w planie, lecz na przywróceniu stanu poprzedniego. W ocenie Sądu, organy w sposób prawidłowy, z poszanowaniem zasad postępowania administracyjnego, przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, ustaliły stan faktyczny i prawny objętych postępowaniem działek, a następnie właściwie zastosowały sankcję, o której mowa w art. 59 ust. 3 pkt 2 u.p.z.p. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł, jak w sentencji wyroku.