IV SA/Wa 2025/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 18.09.2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu Województwu [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 313 zł (słownie: trzysta trzynaście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 17 czerwca 2016 r Województwo [...], reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek z dnia 11 lipca 2016 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 listopada 2016 r. orzekł o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. Sąd uznał wniosek za zasadny ze względu na brak informacji o zmianie adresu siedziby Ministra. Na powyższe postanowienie złożył zażalenie Minister Infrastruktury i Budownictwa, powołując się na okoliczność udzielenia informacji, iż zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa, właściwym w sprawie jest Minister Infrastruktury i Budownictwa. Ponadto podniósł, że w sprawie działa profesjonalny pełnomocnik, który nie dopełnił należytej staranności. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt I OZ 645/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie stwierdzając, że nie zaistniały przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Ponownie rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2017 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 maja 2016 r. Ostatni dzień terminu do wniesienia skargi, liczonego od dnia doręczenia decyzji, przypadł na dzień 17 czerwca 2016 r. Skarga nadana w urzędzie pocztowym w dniu 11 lipca 2016 r. została zatem wniesiona po terminie. W okolicznościach niniejszej sprawy zauważyć należy, że wprawdzie w terminie otwartym do wniesienia skargi, tj. w dniu 17 czerwca 2016 r., pełnomocnik skarżącego nadał skargę w urzędzie pocztowym na adres siedziby dotychczasowego organu, tj. Ministra Infrastruktury i Rozwoju, którego kompetencje przejął Minister Infrastruktury i Budownictwa na mocy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 grudnia 2015 r. w sprawie utworzenia Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa (Dz. U. z 2015 r., poz. 2080). Zmianie uległa również siedziba organu, dlatego przedmiotowa przesyłka została zwrócona do nadawcy, jak wynika z dokumentacji przedłożonej przez pełnomocnika strony skarżącej przy piśmie z dnia 19 października 2016 r. (k. 32 akt sądowych). Jako nieskuteczne należy zatem ocenić nadanie skargi na nieprawidłowy adres organu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.