IV SA/Wa 2016/16

Dnia 30 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2016 roku, numer [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Skarżący M. K. w dniu 13 stycznia 2017 roku wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2016 roku w przedmiocie zobowiązania do powrotu i zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz innych państw obszaru Schengen. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem merytorycznym sprawy spowodowałoby utratę przez skarżącego i jego rodzinę dotychczasowego miejsca pobytu na ustalonych i wypracowanych warunkach. Pozbawiłoby skarżącego możliwości uzyskiwania dochodów z podejmowanych przez niego zajęć dorywczych. Powrót do miejsca zamieszkania i wykonywanych przez skarżącego zajęć na dotychczasowych zasadach byłoby niemożliwy. W przypadku uwzględnienia skargi udzielona przez Sąd ochrona prawna byłaby w istocie ochroną fikcyjną. Wykonanie wobec skarżącego decyzji zobowiązującej do powrotu spowoduje niebezpieczeństwo dla skarżącego w postaci wszczęcia postępowania karnego. Przymusowe opuszczenie kraju pozbawiłoby skarżącego realnego prawa do sądu, możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym i możliwości obrony praw (wniosek k. 79 – 81). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjąć należy, że przesłanka wyrządzenia znacznej szkody dotyczy takiej szkody zarówno majątkowej jak i niemajątkowej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia prawne i faktyczne skutki, powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Podkreślić również należy, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. Strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do uzasadnienia w przekonujący sposób, że wystąpiła co najmniej jedna z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd rozważa więc, czy jej wykonanie przed zakończeniem postępowania sądowego może spowodować nieodwracalne pogorszenie sytuacji skarżącego po ewentualnym wyeliminowaniu aktu z obrotu prawnego. W rozpoznawanej sprawie wniosek M. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny. Skarżący przedstawił argumenty, które w ocenie Sądu uprawdopodabniają stwierdzenie, że wykonanie decyzji orzekającej o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Opuszczenie przez skarżącego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego prawa do sądu, a w przypadku udzielenie ochrony sądowej będzie ona iluzoryczna. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.