Sygnatura
IV SA/Wa 1976/18
Wyrok WSA w Warszawie z 15 lutego 2019 r., IV SA/Wa 1976/18 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie
Wynik
Uchylono zaskarżoną decyzję
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 15 lutego 2019
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Sękowska (spr.), Sędziowie asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska, sędzia WSA Anita Wielopolska, Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2019 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Inwestycji i Rozwoju na rzecz skarżącej A.B. kwotę 23.669,00 (dwadzieścia trzy tysiące sześćset sześćdziesiąt dziewięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Minister Inwestycji i Rozwoju decyzją z [...] kwietnia 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w części dotyczącej pkt 3 i 4 i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, zapisu: "3. odmawiam ustalenia odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego [...], 4. zobowiązuję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania ustalonego w pkt 1 i 2 zaskarżonej decyzji na rzecz A.B. w terminie 14 dnia od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stanie się ostateczna", w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Decyzja była wynikiem następujących ustaleń i oceny prawnej. Nieruchomość położona w gminie [...] - Obszar Wiejski, obręb [...], oznaczona jako działka nr [...] o pow. [...] ha, decyzją Wojewody Mazowieckiego nr [...] z [...] stycznia 2016 r., znak: [...], w części zmienioną decyzją Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] lipca 2016 r., znak: [...] została przeznaczona pod budowę drogi ekspresowej [...] na odcinku od km [...] do km [...]. Decyzją Nr [...] z [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda Mazowiecki orzekł w pkt 1 o ustaleniu odszkodowania w wysokości [...] zł za prawo własności ww. nieruchomości, w pkt 2 o powiększeniu odszkodowania o 5% wartości nieruchomości zgodnie art. 18 ust. 1e ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, tj. o kwotę [...] zł, w pkt 3 o zaliczeniu ustalonego w pkt 1 odszkodowania na spłatę świadczenia głównego wierzytelności zabezpieczonej hipoteką ustanowioną na rzecz [...] oraz w pkt 4 o zobowiązaniu Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty ustalonego w pkt 1 i 2 odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego - [...] w wysokości [...] zł oraz na rzecz A.B. w wysokości [...] zł w terminie 14 dnia od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad oraz A.B. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podniósł, iż powinien zostać zobowiązany do wypłaty odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Wojewody Mazowieckiego Nr [...] z [...] stycznia 2016 r. zezwalająca na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna, a nie w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja odszkodowawcza stanie się ostateczna. W odwołaniu A.B. zakwestionowano poprawność operatu szacunkowego, sporządzonego dla oszacowania wartości przedmiotowej nieruchomości i stanowiącego podstawę ustalenia odszkodowania. Skarżąca podniosła, iż ww. operat szacunkowy autorstwa B.A. zawiera nieścisłości, jest wewnętrznie sprzeczny, niezupełny, pomija istotne cechy wycenianej nieruchomości oraz nie wskazuje kryteriów jakimi kierował się biegły dokonując wyboru nieruchomości porównawczych. Skarżąca zarzuciła przede wszystkim brak przyjęcia przez biegłego cechy rynkowej odzwierciedlającej skomunikowanie nieruchomości z Warszawą w kontekście odległości nieruchomości od dróg szybkiego ruchu oraz nieuwzględnienie w wycenie transakcji mających miejsce w gminie Marki, osiągających znacznie wyższe wartości niż przyjęte do porównań transakcje z gminy Radzymin. Ponadto zarzucono, iż organ I instancji odstąpił od oceny operatu szacunkowego, koncentrując się jedynie na kwestiach formalnych, co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia odszkodowania w wysokości nie odpowiadającej kryteriom "słusznego odszkodowania". Przy piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. pełnomocnik skarżącej nadesłał do akt sprawy operat szacunkowy z a [...] maja 2017 r. autorstwa rzeczoznawcy majątkowego M.K., w którym wartość przedmiotowej nieruchomości określono na kwotę 2.418.705,00 zł. Pełnomocnik skarżącej wniósł zatem o przeprowadzenie dowodu z nadesłanego opracowania na okoliczność należnego skarżącym odszkodowania oraz o odrzucenie operatu szacunkowego autorstwa B.M., sporządzonego na zlecenie organu I instancji. Wniesiono także, w przypadku, nieuwzględnienia powyższych wniosków o zlecenie sporządzenia kolejnego operatu szacunkowego o wartości przejętej nieruchomości. Minister Inwestycji i Rozwoju decyzją z [...] kwietnia 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego Nr [...] z [...] kwietnia 2017 r. w części dotyczącej pkt 3 i 4 i orzekł w tym zakresie poprzez ustalenie, w miejsce uchylenia, zapisu: "3. odmawiam ustalenia odszkodowania na rzecz wierzyciela hipotecznego [...], 4. zobowiązuję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do wypłaty odszkodowania ustalonego w pkt 1 i 2 zaskarżonej decyzji na rzecz A.B. w terminie 14 dnia od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji stanie się ostateczna", w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że podstawę dla ustalenia odszkodowania za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości stanowi operat szacunkowy sporządzony na zlecenie Wojewody Mazowieckiego w dniu [...] marca 2016 r. przez rzeczoznawcę majątkowego B.A., którego aktualność biegły potwierdził w dniu [...] kwietnia 2017 r. Rzeczoznawca majątkowy wskazał, że działka nr [...] ma kształt trapezu, skierowana jest dłuższym bokiem w kierunku północ-południe, z dostępem do działki drogowej. Działka przylega krótszym bokiem południowym do drogi z płyt betonowych, i położona jest w odległości około 70 m do ul. [...] - jezdni asfaltowej. W ul. [...] znajdują się następujące media: wodociąg, gazociąg gs63, linia napowietrzna telefoniczna. W sąsiedztwie działki znajdują się tereny niezabudowane. W badanym operacie szacunkowym biegły zamieścił spis drzew znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości podkreślając, że zadrzewienia te to samosiewy nie przedstawiające wartości użytkowej, porastające użytki rolne nieużytkowane. Biegły wskazał także, że przedmiotowa działka objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy [...], zgodnie z którym położona jest na terenie oznaczonym symbolem - R/RZ - tereny rolne łąki i pastwiska. Rzeczoznawca majątkowy, wyceniając grunt, zastosował podejście porównawcze, metodę korygowania ceny średniej. Analizą objął teren rynku lokalnego - powiatu wołomińskiego pod kątem transakcji nieruchomości przeznaczonych pod teren dróg publicznych. Na tak określonym rynku biegły odnotował 13 transakcji nieruchomości, które położone były najbliżej wycenianego gruntu. Średnia cena gruntów tego rodzaju na badanym rynku wyniosła 148 zł/m2. Wartość rynkową gruntu zgodnie z alternatywnym sposobem użytkowania, rzeczoznawca majątkowy wycenił na kwotę 1.130.922,00 zł. Wartość drzewostanu biegły wycenił na kwotę 2.592,00 zł, zaś wartość działki nr [...] wraz ze znajdującymi się na niej nasadzeniami rzeczoznawca majątkowy B.A., określił na kwotę 1.133.514,00 zł. Minister stwierdził, iż operat szacunkowy z dnia [...] marca 2016 r., sporządzony na zlecenie organu I instancji, zawiera wszystkie elementy wymagane przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 209, poz. 2107 ze zm.), dalej rozporządzenie oraz jest zgodny z ugn. Odnosząc się do zarzutu odwołania dotyczącego nieprawidłowego, zdaniem skarżącej, doboru nieruchomości stanowiących podstawę wyceny wskazał, że w sporządzonym operacie szacunkowym biegły przeanalizował transakcje nieruchomościami z rynku lokalnego określonego jako powiat [...], które jak sam wskazał "położone były najbliżej gruntów wycenianych". Minister uznał, że wbrew intencjom skarżących, brak jest podstaw, by zobligować rzeczoznawcę majątkowego do przyjęcia konkretnej cechy rynkowej nieruchomości w celu ustalenia jej wartości. Niezrozumiałym dla organu odwoławczego był także podniesiony w odwołaniu zarzut dotyczący braku uwzględnienia cechy rynkowej odzwierciedlającej skomunikowanie nieruchomości, tj. jej położenia względem dróg szybkiego ruchu. Wskazana w odwołaniu cecha rynkowa została przez biegłego uwzględniona, a ceny nieruchomości porównawczych odpowiednio skorygowane w tym zakresie. Ponadto na stronie [...] operatu szacunkowego rzeczoznawca majątkowy wskazał, że analizą objął teren powiatu [...] w okresie ostatnich dwóch lat. Natomiast nieprzyjęcie do ostatecznej próbki reprezentatywnej transakcji zawartych w gminie [...] nie stanowi jednoznacznie, w ocenie Ministra, że biegły nie dokonał analizy występowania nieruchomości porównawczych na tym obszarze. Odnosząc się zaś do kontroperatu sporządzonego w dniu [...] maja 2017 r., przez rzeczoznawcę majątkowego M.K. Minister wskazał, że ograniczył się on jedynie do analizy transakcji nieruchomościami o przeznaczeniu drogowym, pomijając przy tym analizę rynku nieruchomości odpowiadającej przeznaczeniu przedmiotowej nieruchomości wynikającemu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Błędnym w ocenie organu odwoławczego było pominięcie w toku procedury wyceny analizy rynku transakcji nieruchomości o przeznaczeniu rolnym. Kolejnym uchybieniem, w ocenie Ministra Inwestycji i Rozwoju jest nieprawidłowe przyznanie oceny "średniej" dla cechy rynkowej "przeznaczenie w planie" (pkt [...] operatu szacunkowego). Ocena ta nie odpowiada opisowi nieruchomości zawartemu w pkt [...] operatu szacunkowego, w tabeli pn. "Analiza wpływu poszczególnych cech na cenę nieruchomości". Ponadto zastrzeżenia organu odwoławczego budzi określenie przez rzeczoznawcę majątkowego gminy [...] jako rynku lokalnego, dla którego prowadzona jest analiza. W pkt [...] operatu szacunkowego biegły wskazał, że analizą rynku nieruchomości podobnych do nieruchomości szacowanej objął transakcje na terenie gminy [...]. Zabiegu takiego biegły w żaden sposób nie uzasadnił, co budzi zastrzeżenia, zważywszy że szacowana nieruchomość położona jest na terenie gminy [...]. Tymczasem, jak wynika z analizy kontroperatu, rzeczoznawca majątkowy nie przeprowadził analizy transakcji nieruchomościami ani na terenie gminy [...], ani na terenie powiatu [...], ograniczając się arbitralnie i bez uzasadnienia wyłącznie do obszaru gminy [...]. Minister zauważył także, że brak jest podstaw do pomniejszenia odszkodowania z tytułu wygaśnięcia hipoteki ustanowionej na przedmiotowej nieruchomości. Według odpisu zupełnego księgi wieczystej [...] istniejące na nieruchomości obciążenia zostały wykreślone na podstawie oświadczenia wierzyciela - [...] z [...] kwietnia 2017 r. o zmianie rodzaju hipoteki z umownej łącznej na umowną w związku ze zmianą przedmiotu zabezpieczenia. Skargę na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] kwietnia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła A.B., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżając ww. decyzję w części, w której utrzymuje ona w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] kwietnia 2017r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik postępowania: 1) naruszenie art. 7, art. 11, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. polegające na - uznaniu operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę mgr inż. B.A. za istotny i wystarczający dowód w sprawie, mogący stanowić podstawę do ustalenia wysokości słusznego odszkodowania należnego skarżącej za jej prawo własności nieruchomości; - zastosowaniu odmiennych kryteriów i zasad do oceny materiału dowodowego, wybiórcze podejście w dokonanych ocenach tj. w stosunku do operatu sporządzonego na zlecenie organu i kontroperatu złożonego przez stronę co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia jako dowód w sprawie kontroperatu złożonego przez stronę ; - nierozważenie oraz niewyjaśnienie przez organ czy rzeczywiście materiał porównawczy zastosowany przez biegłego B.A. był odpowiedni i wystarczający oraz czy biegły właściwie określił rynek lokalny z uwagi na fakt, iż w tym zakresie w biegły nie jest konsekwentny, cytowanie "twierdzeń" biegłego w odpowiedzi na zarzuty skierowane w tym zakresie przez skarżącą co świadczy o niepoddaniu przedmiotowego dowodu właściwej bezstronnej ocenie; co w konsekwencji doprowadziło do ustalenia odszkodowania, na podstawie operatu sporządzonego na zlecenie organu czyli w wysokości niższej niż należne skarżącej odszkodowanie słuszne; 2) naruszenie art. 8 i art. 107 § 3 kpa polegające na: - nienależytym uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnikowych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności poprzez brak wskazania z jakich przyczyn organ uznał, iż biegły prawidłowo dokonał wyboru materiału porównawczego stanowiącego podstawę do wskazania wartości szacowanej nieruchomości; 3) naruszenie art. 84 kpa – poprzez odstąpienie od oceny operatu szacunkowego według obowiązujących reguł dowodowych, sprowadzenie oceny operatu sporządzonego przez biegłego na zlecenie organu jedynie do kwestii formalnych, uznania operatu za mogący stanowić dowód w postępowaniu poprzez bezkrytycznego cytowanie zdań w nim zawartych, uznaniu, iż dobór nieruchomości stanowiących podstawę do szacowanie nieruchomości (nieruchomości podobnych) nie podlega ocenie i należy wyłącznie do kompetencji biegłego, uznanie operatu za spójny i logicznym oraz poprzez niewłaściwą ocenę kontroperatu przez stronę skarżącą w zakresie wskazanym w uzasadnieniu co w konsekwencji doprowadziło do odrzucenia go jako dowodu sprawie oraz nie wzięcia go pod uwagę jako podstawy do określenia wysokości należnego stronie słusznego odszkodowania co doprowadziło do ustalenia wysokości odszkodowania należnego skarżącej wysokości znacznie niższej niż "odszkodowanie słuszne"; 4) art. 138 § 1pkt 1 kpa polegającą na utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia z dnia [...] kwietnia 2017r. nr [...] w części dotyczącej ustalenia wysokości należnego skarżącej odszkodowania, pomimo, iż w okolicznościach niniejszej sprawy istniały przesłanki do jej uchylenia w całości. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie wskazanej decyzji w zaskarżonej części oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Minister Inwestycji i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Jednak nie jest to zasada absolutna. Wyjątkiem od zasady, zgodnie z którą sąd administracyjny bierze pod uwagę stan prawny i faktyczny z chwili wydania zaskarżonego aktu jest m.in. sytuacja, gdy wyrokiem sądu wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję (wcześniejszą), w oparciu o którą organ administracji publicznej wydał kolejną decyzję (późniejszą). W świetle art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję administracją następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji stwierdzić należy, iż skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja z [...] kwietnia 2018 r. naruszała przepisy w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Podstawą materialnoprawną były przepisy ustawy z 10 kwietnia 2003 r .o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (jedn. tekst Dz. U z 2017 r., poz. 1496 ze zm., dalej "specustawa drogowa"). W myśl art. 12 ust. 4b. specustawy, decyzję ustalającą wysokość odszkodowania wydaje się w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna. Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2018 r. zmieniająca w części decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...]. W toku postępowania Sąd ustalił, że decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2016 r. (nr [...]) zmieniająca decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...]stycznia 2016 r. została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który stwierdził jej niezgodność z przepisami postępowania i wyeliminował ją z obiegu prawnego wyrokiem z [...] marca 2017 r. (sygn. akt [...]). Wyrok ten stał się przedmiotem skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który to wyrokiem z dnia [...] grudnia 2017 r., sygn. akt [...] oddalił ją. Wyrok WSA z dnia [...] marca 2017 r., sygn. akt [...] usunął zatem z obrotu prawnego decyzję stanowiącą podstawę do wydania decyzji Wojewody Mazowieckiego z [...] kwietnia 2017 r. (decyzji organu I instancji w niniejszej sprawie) oraz decyzji Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] kwietnia 2018 r. (decyzji organu odwoławczego). Zauważyć także należy, że z zestawienia dat wynika, iż już przed wydaniem decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] kwietnia 2017 r. orzekającej o wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, w obrocie prawnym funkcjonował wyrok WSA z dnia [...] marca 2017 r., sygn. akt [...]. Przy tym, eliminacja z obiegu prawnego decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2016 r. zezwalającej na realizację inwestycji drogowej w myśl art. 11f specustawy drogowej, stanowi przesłankę do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Niezależnie od powyższego zawarty w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. zwrot "w oparciu" wskazuje, że musi zachodzić związek przyczynowy pomiędzy decyzją organu a inną decyzją lub orzeczeniem sądu. Chodzi tu zatem o sytuację, gdy jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę innej decyzji, od nich zależnej (pochodnej), również musi dojść do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji lub orzeczenia sądu, w oparciu o które została wydana ostateczna decyzja zależna. Do uchylenia decyzji, w oparciu o którą została wydana inna decyzja, może dojść w szczególności w wyniku wydania wyroku sądu administracyjnego. Prawomocny wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego wywiera bowiem skutek w postaci skutecznego wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu. Zatem w przypadku uchylenia decyzji wyrokiem sądu administracyjnego, przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. zachodzi po uprawomocnieniu się tego wyroku (wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 511/15, LEX nr 2240946, wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 672/17, CBOSA). Regulacja prawna art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. dotyczy więc sytuacji, w której występuje ciąg działań prawnych, tj. gdy jedna decyzja stanowi podstawę do wydania drugiej (innej) decyzji. Natomiast wydanie tej drugiej decyzji nie jest możliwe bez uprzedniego wydania decyzji pierwszej. Owa zależność rozstrzygnięć jest w każdym przypadku analizowana i badana w oparciu o regulacje materialnoprawne. Skoro zatem wydanie decyzji orzekającej o wysokości odszkodowania za nieruchomość objętą decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej jest konsekwencją uprzedniego wydania (ostatecznej) decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, to wyeliminowanie z obrotu prawnego - uchylenie tej ostatniej decyzji, prowadzi do zaistnienia przesłanki wznowieniowej, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. W niniejszej sprawie taka konstatacja byłaby jednak przedwczesna. Z ustalonego bowiem stanu faktycznego wynika bezspornie, iż decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się w części ostateczna. W tej sytuacji organ rozpoznający odwołania winien był dokonać oceny czy i w jakim zakresie decyzja zrid stała się ostateczna i dopiero wówczas podjęcie stosownego do poczynionych ustaleń rozstrzygnięcia. Jest to o tyle istotne, że w razie ustalenia, iż decyzja zrid dotycząca nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją nie stała się ostateczna, organ odwoławczy winien był uchylić decyzję organu I instancji i umorzyć postępowanie. Stwierdzenie powyższych okoliczności skutkowało orzeczeniem przez Sądu o uchyleniu zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] kwietnia 2018 r., celem wyjaśnienia przez organ tych okoliczności przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i stosownie do poczynionych ustaleń wydania właściwego orzeczenia w sprawie. Sąd zauważa, że na powyższą ocenę bez wpływu pozostają zawarte w odpowiedzi na skargę twierdzenia organu, co do konieczności ustalenia odszkodowania w sytuacji nadania decyzji zrid klauzuli natychmiastowej wykonalności. Każdorazowo bowiem przepisy specustawy dla ustalania odszkodowania wymagają aby decyzja zrid była ostateczna. Ustalając zatem odszkodowanie, organ musi mieć pewność (a okoliczność ta musi wynikać z akt sprawy), że wobec nieruchomości co do której ma być ustalane odszkodowania, wydana została ostateczna decyzja zrid. Z uwagi na fakt, iż powyższa kwestia ma fundamentalne znaczenie dla oceny możliwości i zakresu realizacji planowanej inwestycji, w ocenie Sądu odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze jest przedwczesne. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 wyroku. O kosztach postępowania w kwocie [...] zł orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a., a na zasądzone koszty złożyły się: kwota wpisu sądowego w wysokości [...] zł, wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości [...] zł (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.) oraz kwota [...] zł poniesiona tytułem opłat skarbowych od udzielonego pełnomocnictwa.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 13 lipca 2018
- Symbol z opisem
- 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
- Hasła tematyczne
- Wywłaszczanie nieruchomości
- Skarżony organ
- Minister Rozwoju
- Sędziowie
- Anita Wielopolska Anna Sękowska /przewodniczący sprawozdawca/ Anna Sidorowska-Ciesielska
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
art. 1 par. 1 i 2 · Dz.U. 2018 poz. 2107
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
art. 3 par. 2, art. 145 par. 1 pkt 1, art. 145 par.1 pkt 8, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 · Dz.U. 2018 poz. 1302
- Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych tekst jedn
art. 12 ust. 4b · Dz.U. 2017 poz. 1496
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: IV SA/Wa 3073/18 · 15 lutego 2019
Wyrok WSA w Warszawie z 15 lutego 2019 r., IV SA/Wa 3073/18 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie
Sygnatura: II SA/Kr 1457/18 · 15 lutego 2019
Wyrok WSA w Krakowie z 15 lutego 2019 r., II SA/Kr 1457/18 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie
Sygnatura: IV SA/Wa 2580/18 · 15 lutego 2019
Wyrok WSA w Warszawie z 15 lutego 2019 r., IV SA/Wa 2580/18 – wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny