IV SA/Wa 1943/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata W. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji w sprawie ze skargi H. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: przyznać adwokatowi W. D. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2014 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącej adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata W. D. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 1943/14 uchylił zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 8 lipca 2014 r. Referendarz sądowy postanowieniem z tego samego dnia przyznał adwokatowi W. D. kwotę 240 zł (powiększoną o kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. Organ administracji w dniu 2 kwietnia 2015 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 marca 2017 r. sygn. akt II OSK 1274/15 oddalił skargę kasacyjną. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, skarżąca była na niej reprezentowana przez wyznaczonego pełnomocnika, który m.in. wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej, udzielonej z urzędu. W piśmie z dnia 26 maja 2017 r. adwokat W. D. ponownie wniósł o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną H. M. z urzędu w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Oświadczył zarazem, że wynagrodzenie nie zostało uiszczone w żadnej części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2017 r., określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, adwokat W. D. wykonał czynność, o której mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Mając na względzie, że prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, ustalono, że należna opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) oraz § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., orzeczono jak w postanowieniu.