IV SA/Wa 1910/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W piśmie z 31 maja 2018 E. S., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2018 r. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku podała, że złożyła wniosek o przeprowadzenie mediacji w niniejszej sprawie. Uiszczenia kary przed rozpoczęciem postępowania mediacyjnego negatywne wpłynie na szereg postępowania mediacyjnego, bowiem brak będzie zakresu co do poczynienia przez Strony wzajemnych ustępstw, co będzie okolicznością stanowiącą trudne do odwrócenia skutki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać należy, że złożenie przez stronę wniosku o przeprowadzenie postępowania mediacyjnego nie jest samodzielną podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto zgodnie z art. 115 ust. 2 Ppsa złożenie przez stronę wniosku o mediację nie obliguje sądu do wszczęcia takiego postępowania. Wobec tego do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zastosować ogólne reguły z art. 61 § 3 Ppsa. Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych, wielokrotnie podkreślano, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09). W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek nie pozwala na ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 Ppsa. Wskazać należy, że zaskarżoną decyzją nałożono na Skarżącą karę w wysokości 20000 zł. Skarżąca nie wykazała jednak, że znajduje się w takiej sytuacji materialnej, że konieczność uiszczenia wskazanej kwoty wiązać się będzie z zaistnieniem znacznej szkody majątkowej. Na marginesie również należy zauważyć, że spełnienie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy jest odwracalne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.