IV SA/Wa 1898/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 20120 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącej B. K. kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W piśmie z dnia 12 sierpnia 2020 r. [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 20120 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. W dniu 2 października 2020 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł. W dniu 9 listopada 2020 r. ponownie uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału IV zarządziła zwrot na rzecz skarżącej kwotę 100 zł tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu. W piśmie z dnia 14 stycznia 2021 r. pełnomocnik skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu powyższej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięciem tym sąd jest związany, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec złożenia wniosku o cofnięcie skargi Sąd uznał za zasadne podjęcie zawieszonego postępowania sądowego. Po przeanalizowaniu akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne oraz skuteczne. Znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo nie wyłącza możliwości złożenia przez pełnomocnika wniosku o cofnięcie skargi. Mając to na względzie na podstawie 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 cyt. ustawy orzeczono jak w pkt 1 sentencji, a w pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.