IV SA/Wa 1877/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 3 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję Wójta [...] z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] i określiło środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pod nazwą: "[...]" na działkach o numerze ewidencji [...] i [...] w m. [...], gm. [...]. Gmina [...] wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości, może być zainicjowane tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniósł organ administracyjny, jakim jest Gmina [...], który wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że organ administracji właściwy do orzekania w pierwszej instancji w indywidualnej sprawie nie ma legitymacji do wniesienia skargi w sprawie, w której wydał rozstrzygnięcie. Okoliczność ta wyłącza możliwość dochodzenia przez ten organ jej interesu prawnego zarówno w trybie postępowania administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego. W takim przypadku zachodzi brak legitymacji skargowej skutkujący odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności. Brak jest bowiem podstaw do przyznania organowi administracji publicznej legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawie, w której temu organowi powierzone zostało orzekanie (por. wyrok NSA z dnia 16.02.2005 r., OSK 1017/04). Wskazać również należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie K 32/08 (Dz. U. RP 2009/187/1456) orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 165 Konstytucji RP. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał stwierdził, że art. 33 i art. 50 § 1 są zgodne z wymienionym przepisem konstytucyjnym również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.