IV SA/Wa 1856/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 6.09.2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. i A. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. Z. i A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...].

Decyzją z dnia [...] maja 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] – po rozpatrzeniu odwołań M. Z. i A. Z. oraz [...] Sp. z o.o. od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] września 2016 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym na działkach nr [...], nr [...] i nr [...] położonego w obrębie [...] przy ul. [...] w [...] – uchyliło ww. decyzję w części orzekającej ustalenie szerokości elewacji frontowej, wskaźnika wielkości powierzchni projektowanej zabudowy wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki i orzekło w tej części poprzez ustalenie wskaźnika powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki objętej decyzją – 43 %, ustalenie szerokości elewacji frontowej od 10,5 m do 15,5 m, ustalenie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki od strony północnej projektowanego budynku – 10,5 m, ustalenie wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki od strony południowej projektowanego budynku – 8 m oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałej części. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. Z. i A. Z. W piśmie z dnia 1 sierpnia 2017 r. skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że decyzja dotyczy ustalenia warunków zabudowy dla działki sąsiadującej z działką skarżących. Podnieśli, że szczegółowa treść decyzji o warunkach zabudowy pozostaje rzeczą sporną pomiędzy wnioskodawcą a pozostałymi stronami postępowania, w szczególności w zakresie wskaźnika zabudowy nieruchomości oraz rozmiaru budynku. Skarżący argumentowali, że wnioskodawca będzie starał się uzyskać pozwolenie na budowę na podstawie kwestionowanych decyzji, a ponieważ warunki zabudowy określone w obu decyzjach naruszają prawo, wada ta przeniesie się również na pozwolenia na budowę. Skarżący dostrzegli ryzyko powstania nieodwracalnej szkody w postaci obniżenia wartości ich nieruchomości w przypadku utrzymania w mocy takiej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wykonaniu nie podlegają akty administracyjne odmowne oraz te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest decyzja ustalająca warunki zabudowy, która z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu, nie posiada cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OZ 322/13; z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 40/13; z dnia 22 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 14/13). Ustalenie warunków zabudowy terenu nie przesądza jeszcze o lokalizacji inwestycji, nie upoważnia też do rozpoczęcia robót budowlanych. Ustala jedynie, czy projektowane zamierzenie inwestycyjne, planowane na określonym obszarze, jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w dalszym etapie procesu inwestycyjnego. Tym samym, z uwagi na charakter decyzji, których wstrzymania wykonania domagają się skarżący, nie można mówić o ewentualnym powstaniu skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.