IV SA/Wa 1838/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska – Bigiej po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. L. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium RP i innych państw obszaru Schengen postanawia: przyznać radcy prawnemu M. L. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.

Postanowieniem z dnia 20 września 2017 r. referendarz sądowy ustanowił dla S. L. (dalej: "skarżącego") radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego został wyznaczony radca prawny M. L. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Postanowieniem z dnia 21 grudnia 2017 r. referendarz sądowy w Warszawie przyznał na rzecz wyznaczonego w sprawie pełnomocnika z urzędu stosowne wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Na skutek złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pełnomocnikowi skarżącego doręczono w dniu 8 lutego 2018 r. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. W dniu 2 marca 2018 r. pełnomocnik z urzędu złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, a następnie – pismem z dnia 12 marca 2018 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w żadnej części. Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty maksymalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Opłata o której mowa w pkt 1 lit. c omawianego przepisu dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji wynosi 240 zł. W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącego należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 120 zł, podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług. Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.