IV SA/Wa 1823/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 28.12.2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. S. na uchwałę Rady Miasta O. z [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie upoważnienia przewodniczącego rady miasta do pełnienia funkcji pełnomocnika rady miasta postanawia - odrzucić skargę -

D.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazana w sentencji uchwałę Rady Miasta O., wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Uchwale zarzucono sprzeczność z prawem polegającą na naruszeniu przepisów ustawy o samorządzie gminnym, w tym wynikających z tej ustawy zasad reprezentacji oraz ustawy o strażach gminnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 dalej również "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: – akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; – akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; Jednocześnie zgodnie z art. 58 pkt 5a Sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego. W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem zaskarżonej uchwały jest upoważnienie Przewodniczącego rady Miasta [...] do pełnienia funkcji pełnomocnika Rady Miasta O. do kontaktów z Komendantem Stołecznym Policji w W. oraz Wojewodą [...] w sprawie wystąpienia o opinie w sprawie likwidacji Straży Miejskiej w O. Przedmiotowa uchwała nie dotyczy praw i obowiązków D. S. Oczywistym jest, że z racji piastowanej funkcji Komendanta Straży Miejskiej w O. może mieć on interes faktyczny w kwestionowaniu ww. uchwały, jednakże rozpatrując sprawę w ramach kryteriów wyznaczonych ww. przepisami, nie można stwierdzić, że nastąpiło naruszenie uprawnień D. S. jako skarżącego. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 58 § 1 pkt 5a i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia