IV SA/Wa 1823/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 22 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. M. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata.

I. M. w skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy nadania skarżącemu statusu uchodźcy, zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 17 września 2014. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wynika, że skarżący prowadzi wraz z bratem gospodarstwo domowe, nie pracuje, nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym oszczędności pieniężnych. Skarżący oświadczył, że jedynie źródło utrzymania stanowi pomoc socjalna otrzymywana w ramach procedury uchodźczej w wysokości 750 zł miesięcznie (na osobę). Stwierdzono, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy ma natomiast charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada żadnego majątku, jedyne źródło utrzymania stanowi pomoc udzielona przez państwo w ramach procedury uchodźczej w wysokości 750 zł miesięcznie. Skarżący z tej kwoty musi pokryć koszty koniecznego utrzymania (utrzymanie mieszkania, wyżywienie, odzież, środki higieny). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.