IV SA/Wa 1750/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.) Sędziowie sędzia WSA Kaja Angerman sędzia WSA Joanna Borkowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę.

Decyzją z [...] czerwca 2020 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpoznaiu odwołania M. i S. K. oraz I. i R. S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z [...] maja 2020 r. Nr [...] stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce oznaczonej w ewidencji gruntów numerem [...] , położonej w miejscowości [...] gm. [...] W uzasadnieniu organ wskazał, że 20 lutego 2020 r. inwestor - [...] Sp. z o. o. wystąpił do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia mającego polegać na budowie elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą na w/w działce; do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia. Wójt Gminy [...] wystąpił do : Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...], Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz Dyrektora Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (RZGW w [...]) o wydanie opinii w przedmiocie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji. W sprawie uzyskano opinie organów współdziałajacych. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie - Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] w dniu [...] kwietnia 2020 r. wyraził opinię (Nr [...]), iż dla planowanego przedsięwzięcia nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] w dniu [...] marca 2020 r. wydał opinię sanitarną Nr [...], w której nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia. RDOŚ w [...] w dniu [...] marca 2020 r. wyraził opinię (Nr [...]), iż dla planowanej inwestycji nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W dniu [...] maja 2020 r. protest przeciwko planowanej inwestycji złożyli mieszkańcy wsi [...] (57 podpisów). Na powyższe Wójt Gminy [...] w dniu [...] maja 2020 r. udzielił odpowiedzi sołtys wsi [...] - Pani K. K. W dniu [...] maja 2020 r. Wójt Gminy [...] wydał decyzję Nr [...], mocą której stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia i określił warunki realizacji inwestycji. W uzasadnieniu organ I instancji przedstawił przebieg postępowania oraz zgromadzone w jego toku dowody oraz wskazał, iż planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W rozpatrywanej sprawie organy opiniujące, tj. : RDOŚ w [...], PGW Wody Polskie - Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] i [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] stwierdziły brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji. Organ odniósł się również do niepokojów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem i wskazał, iż jakkolwiek planowana do realizacji farma fotowoltaiczna może być źródłem hałasu oraz pół elektromagnetycznych, to jednak w rozpatrywanym przypadku dopuszczone prawem normy nie zostaną przekroczone. Inwestor planuje budowę elektrowni słonecznej, gdzie chłodzenie paneli fotowoltaicznych będzie się odbywać w sposób naturalny, przez obieg powietrza atmosferycznego; nie będzie zastosowany nawiewny system chłodzący z użyciem wentylatorów, które to urządzenia stanowiłyby potencjalne źródło hałasu. W toku eksploatacji wystąpi również promieniowanie elektromagnetyczne niejonizujące (związane z przepływem prądu elektrycznego przez przewodnik), którego źródło stanowią stacje transformatorowe i linie średniego napięcia. "Z uwagi na fakt, że w sąsiedztwie przedsięwzięcia brak jest miejsc związanych z pobytem ludzi (najbliższa zabudowa mieszkaniowa zlokalizowana jest w odległości powyżej 140 m od granicy działki inwestycyjnej) MPWIS stwierdził, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie stanowić zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi, a co za tym idzie może zostać zrealizowane w planowanym zakresie. Wójt Gminy [...] podkreślił również, iż planowana inwestycja będzie zlokalizowana poza terenami objętymi prawną ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody; najbliżej położony obszar Natura 2000 (Aleja [...]) znajduje się w odległości ok. 3,1 km od działki inwestycyjnej. Działka inwestycyjna leży poza granicami lasów łęgowych i korytarzy ekologicznych. Inwestycja będzie zrealizowana na gruncie o charakterze rolniczym, nie spowoduje ograniczenia rozprzestrzeniania się i migracji zwierząt, nie doprowadzi do zachwiania różnorodności biologicznej terenu, budowa elektrowni nie będzie się wiązać z koniecznością wycinki drzew lub krzewów. "Biorąc pod uwagę uzyskane od organów opiniujących opinie o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jak również fakt, że inwestor przy realizacji inwestycji jest zobowiązany do zastosowania rozwiązań technicznych i technologicznych, aby standardy jakości środowiska zostały zachowane postanawiam nie nakładać obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i orzekam jak w sentencji. " Od decyzji powyższej Państwo I. i R. S. oraz M. i S. K., których działki budowlane znajdują się w sąsiedztwie planowanej inwestycji złożyli odwołania, wskazując na brak zbadania wpływu oddziaływania. Rozpatrując przedmiotową sprawę w trybie odwoławczym Kolegium wskazało, że podstawę materialno - prawną do rozpoznania przedmiotowej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j: Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "uioś" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j Dz. U. z 2016 r., poz. 71) zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem". Planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w przepisie § 3 ust.1 pkt 54 lit. b rozporządzenia. Polegać ma na budowie elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] gm. [...]. Powierzchnia elektrowni ma wynieść 1,74 ha Podkreślono, iż w uioś ustawodawca przewidział, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2). Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 uioś, przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymaga realizacji planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. W przypadku zaś, przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie został stwierdzony, organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w której określa warunki realizacji przedsięwzięcia. Przenosząc powyższe rozważania do realiów rozpatrywanej sprawy Kolegium pragnie zauważyć, iż organ I instancji uzyskał stanowiska wyrażone w formie opinii przez wyspecjalizowane organy tj. RDOŚ w [...], Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie - Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] oraz [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego). Wszystkie wymienione organy (organy wyspecjalizowane) po analizie karty inwestycyjnej przedsięwzięcia uznały, iż przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji nie jest wymagane. RDOŚ w [...] w dniu [...] marca 2020 r. wyraził opinię, że dla planowanej inwestycji nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zdaniem organu opiniującego planowana inwestycja należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W ramach inwestycji mają powstać: wolnostojące stalowe konstrukcje wsporcze z panelami fotowoltaicznymi (łączna moc nie przekroczy 1 MW), inwertery, rozdzielnice polowe niskiego napięcia, elektroenergetyczne linie kablowe średniego i niskiego napięcia oraz telekomunikacyjne, stacja transformatorowa SN/nn, ogrodzenie i oświetlenie terenu, drogi wewnętrzne i plac parkingowy, dozór i monitoring oraz inne niezbędne urządzenia (przykładowo układy pomiarowo-zabezpieczające, instalacje odgromowe, przeciwprzepięciowe i przeciwpożarowe). Panele zostaną zaopatrzone w powłokę antyrefleksyjna, by zapobiec odbiciu światła. Teren działki inwestycyjnej to obecnie pole orne, w ramach przygotowań do zabudowy nie zajdzie konieczność wycinki drzew, podłoże pod panele ma być rozplantowane, zawałowane, bez niwelacji (w razie konieczności także obsiane trawami). Wokół terenu inwestycji znajdują się pola uprawne, od północy - teren leśny (37 Ha). Działka nr [...] znajduje się poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (tekst jednolity : Dz. U. z 2020 r., poz. 55); najbliżej zlokalizowanym obszarem Natura 2000 jest obszar specjalnej ochrony siedlisk Aleja [...] (25,50 ha na południe od działki inwestycyjnej) oraz obszar specjalnej ochrony siedlisk [...] (26,80 ha w kierunku [...]). Cały obszar przeznaczony pod inwestycje posadowiony jest poza granicami korytarzy ekologicznych oraz lasów łęgowych, w wyniku realizacji planowanego przedsięwzięcia nie nastąpi ograniczenie rozprzestrzeniania się i migracji zwierząt oraz nie dojdzie do zachwiania różnorodności biologicznej terenu. Zdaniem organu opiniującego (który wziął pod uwagę tak zakres i lokalizację przedsięwzięcia, jak i założenia przedstawione w karcie informacyjnej), realizacja oraz funkcjonowanie planowanej inwestycji nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na przedmiot ochrony i integralności obszaru Natura 2000, a tym samym na spójność Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. W dniu [...] marca 2020 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wyraził opinię, iż dla planowanej inwestycji nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko; organ ten wskazał, iż planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko jest czynnością fakultatywną. Organ opiniujący po analizie karty informacyjnej stwierdził, iż działka inwestycyjna ma 2,63 ha powierzchni, pod inwestycję będzie zajęte ok. 1,74 ha. Pracująca farma fotowoltaiczna może emitować do środowiska hałas oraz pola elektromagnetyczne (kwestie te regulują : rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. o dopuszczalnych poziomach hałasu w środowisku - Dz. U. z 2014 r., poz. 112 ze zm. oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku - Dz. U. z 2019r., poz. 2448). "Dla planowanej elektrowni słonecznej nie projektuje się zastosowania nawiewnego systemu chłodzącego z użyciem wentylatorów, które mogłyby być źródłem hałasu. Chłodzenie paneli fotowoltaicznych odbywać się będzie w sposób naturalny, przez obieg powietrza atmosferycznego. Hałas generowany przez inwertery oraz stację transformatorową nie będzie miał zasadniczego wpływu na stan higieny środowiska w otoczeniu farmy. " W związku z produkcją i przesyłem energii elektrycznej wystąpi promieniowanie elektromagnetyczne niejonizujące (związane z przepływem prądu przez przewodnik, jego źródło stanowią stacje transformatorowe oraz linie średniego napięcia. "Prawidłowo zrealizowana i eksploatowana elektrownia słoneczna - zgodnie z opisem zamieszczonym w Kip - nie będzie powodować przekroczeń standardów w tym zakresie.". Podkreślono również, iż najbliższa zabudowa znajduje się ok. 140 m od granicy działki inwestycyjnej, w sąsiedztwie brak jest miejsc związanych z pobytem ludzi. W konkluzji organ opiniujący stwierdził, iż realizacja planowanej inwestycji nie będzie się wiązać z zagrożeniami dla zdrowia i życia ludzi, a więc może być zrealizowana w planowanym kształcie. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie - Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] w dniu [...] kwietnia 2020 r. wyraził opinię, że nie istnieje potrzeba przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji i przedstawił 10 punktów warunków, pod jakimi planowana inwestycja może być zrealizowana (ma to przyczynić się do ochrony środowiska wodno- gruntowego). Według organu teren, na którym inwestycja ma być zrealizowana, pozbawiony jest jakichkolwiek zbiorników wodnych, powierzchnia działki lekko opada w kierunku [...], na teren inwestycji zaprojektowano zjazdy z istniejącej drogi (układ drogowy ma mieć formę dojazdu do stacji transformatorowej oraz GPO). Dojazd ma posiadać nawierzchnię półprzepuszczalną z kruszywa łamanego. Panele będą zamontowane na wolnostojących stołach montażowych, podłoże pod nimi będzie rozplantowane, zawałowane (w razie konieczności obsiane mieszanką traw); teren nie będzie podlegał niwelacji. Cała instalacja planowana jest w korzystnej lokalizacji z otwartą przestrzenią, co sprzyja pracy modułów fotowoltaicznych. Określając warunki, jakie powinien spełnić inwestor realizując planowane przedsięwzięcie organ opiniujący zwrócił przede wszystkim uwagę na to, iż oleje, smary inne środki do konserwacji będą magazynowane poza miejscem realizacji prac; na zapleczu znajdzie się system do odprowadzania ścieków bytowych - toalety przenośne, które następnie będą odbierane przez wyspecjalizowane w zakresie wywozu nieczystości płynnych firmy. Wodę dla pracowników stanowić będą dostawy wody butelkowanej. Nie przewidziano poboru wody na cele bytowe, tak więc na terenie inwestycji (poza zapleczem) nie będą powstawały ścieki socjalno-bytowe. Woda będzie natomiast konieczna do mycia paneli, co ma się odbywać wyłącznie z użyciem wody, bez środków czyszczących. Z powierzchni instalacji będą odprowadzane wyłącznie wody opadowe (do gruntu, w granicach działki inwestycyjnej), ich jakość będzie odpowiadać poziomowi tła. Na wypadek ewentualnej awarii powinie być zainstalowany transformator olejowy z misą zabezpieczającą 100 % objętości używanego oleju., wykonaną z materiałów nieprzepuszczających. Powinno być też wyznaczone miejsce do selektywnego gromadzenia odpadów (teren oznakowany i zabezpieczony przed dostępem osób postronnych, utwardzony, zadaszony lub kontenery zamknięte), które następnie będą odbierały wyspecjalizowane formy. Teren inwestycji znajduje się poza obszarami wodno-błotnistymi i obszarami o niskim poziomie wód gruntowych (w tym siedlisk łęgowych i przy ujściu rzek). Działka inwestycyjna znajduje się w regionie [...], w obszarze jednolitych części wód powierzchniowych [...] od [...] do ujścia. Stan tego regionu został określony jako zły, a osiągnięcie celów środowiskowych uznano za zagrożone; dobry stan może być osiągnięty do roku 2027. Organ opiniujący wskazał również, iż planowana inwestycja nie będzie bezpośrednio oddziaływać na stan jakościowy i ilościowy wód powierzchniowych, przedstawione w karcie informacyjnej rozwiązania pozwalają stwierdzić, iż wody podziemne zostaną należycie zabezpieczone przed emisją substancji ropopochodnych. Działka nr [...] leży na terenie jednolitej części wód podziemnych (stan chemiczny doby, ilościowo dobry, osiągnięcie celów środowiskowych niezagrożone). Organ zwrócił także uwagę, iż teren inwestycji znajduje się poza obszarami wybrzeży, obszarami morskimi, górskimi, leśnymi i obszarami podlegającymi szczególnej ochronie, poza strefami ochronnych ujęć wód, poza obszarami chronionych zbiorników wód śródlądowych oraz poza obszarami szczególnie zagrożonymi powodziami. "Ze względu na skalę, charakter i zakres przedmiotowego przedsięwzięcia stwierdzono, że planowane zamierzenie inwestycyjne nie będzie stwarzać zagrożeń dla osiągnięcia celów środowiskowych jednolitych części wód, w tym będzie odbywało się w sposób zapewniający nienaruszalność przepisów prawnych dotyczących ochrony wód, określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]. (. . .) Na podstawie informacji zawartych w KIP można stwierdzić brak możliwości wystąpienia oddziaływania o znacznej wielkości lub złożoności. Przedmiotowe przedsięwzięcie zarówno w fazie realizacji, jak i w fazie eksploatacji przy zachowaniu odpowiednich środków i technik, nie powinno znacząco oddziaływać na środowisko. " Uzyskane stanowiska zobowiązywały w dalszej kolejności organ do oceny, czy w świetle warunków z art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej konieczne było nałożenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy (w tym przede wszystkim kartę informacyjną przedsięwzięcia) Kolegium stanęło na stanowisku, iż rozstrzygnięcie organu I instancji jest zgodne z obowiązującym prawem. Planowana elektrownia słoneczna będzie miała za zadanie wytwarzanie energii elektrycznej przy wykorzystaniu promieni słonecznych w celu jej odsprzedaży do krajowego systemu energetycznego. Jest to inwestycja mieszcząca się w zakresie inwestycji proekologicznych, nie generująca zanieczyszczeń do atmosfery. "Elektrownia słoneczna na omawianym terenie nie będzie miała negatywnego wpływu na krajobraz kulturowy dzięki zlokalizowaniu planowanej inwestycji w krajobrazie rolniczym i stosunkowo niską konstrukcję. Realizacja inwestycji nie jest zwiqzana z uciqżliwymi zjawiskami takimi jak emisja hałasu, emisja wibracji, wytwarzanie odpadów, konieczność niwelacii terenu, niszczenie stanowisk roślin chronionych oraz usuwanie roślin wysokich z obszaru zajętego przez przedsięwzięcie, które mogłyby ograniczyć nasłonecznienie. " Inwestor przewidział również w karcie informacyjnej szereg rozwiązań chroniących środowisko (jakkolwiek nie wybrał jeszcze ostatecznie technologii, co ma uczynić na etapie projektowania). Są to m. in : prowadzenie prac budowlanych i montażowych w porze dziennej, zastosowanie powłok antyretleksyjnych (w celu uniknięcia odbicia światła), brak wentylatorów chłodzących które generowałyby hałas, magazynowanie smarów i olejów poza terenem inwestycji, przenośne toalety, mycie wyłącznie za pomocą wody (bez detergentów), transformator olejowy z misą zabezpieczającą (aby oleje lub ciecze izolacyjne nie przedostawały się do środowiska), utrzymywanie sprzętu technicznego w odpowiednim stanie, rezygnacja z tankowania samochodów na terenie inwestycji, itp. Ponadto ustalono, iż inwestycja nie będzie negatywnie wpływać na obszary chronione na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody; najbliżej położone obszary to rezerwaty: [...] (ok. 8,6 ha) oraz [...] (ok. 10 ha), obszary chronionego krajobrazu: [...] (ok. 1.1 ha) i [...] (ok. 8,0 ha) oraz zespoły przyrodniczo-krąjobrazowe : [...] (ok. 5,3 ha). Oceniając planowane przedsięwzięcie na podstawie danych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia Kolegium stwierdziło, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko. Jedyne ewentualne zagrożenia to : emisja hałasu (ze stacji transformatorowej), jednakże nie przekraczające dopuszczonych prawem norm oraz pole elektromagnetyczne (niższe od granicznej wartości dopuszczalnej w środowisku). Tak więc w trakcie eksploatacji nie będzie generować zanieczyszczeń do powietrza, odpadów i ścieków. Elektrownia nie spowoduje negatywnego oddziaływania tak na życie i zdrowie ludzi, jak i na miejscową faunę i florę. Organ uznał, że karta informacyjna przedsięwzięcia została przeanalizowana przez organy współdziałające - organy wyspecjalizowane w swych dziedzinach, które (gdyby miały wątpliwości co do rzetelności, a także kompletności wskazanego dokumentu) miały możliwość żądania uzupełnienia (wyjaśnienia wątpliwości, rozszerzenia informacj i, przeanalizowania brakujących lub wątpliwych aspektów itp.) treści wskazanego dokumentu, z którego to prawa nie skorzystały. Na podstawie przedłożonej przez inwestora karty informacyjnej wszystkie trzy organy uznały, iż po pierwsze mamy w rozpatrywanej sprawie do czynienia z przedsięwzięciem mogącym potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, po drugie zaś, że karta informacyjna zawiera wszelkie niezbędne elementy określone w uioś , po trzecie zaś, że na jej podstawie można ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, iż w rozpatrywanym przypadku należy odstąpić od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Jakkolwiek organ I instancji nie był formalnie związany opiniami organów współdziałających, to jednak podkreślono, że mowa jest tu o organach wyspecjalizowanych w swoich dziedzinach, które dokonały szczegółowej analizy karty informacyjnej oraz innych dowodów i uznały, że w sprawie nie jest konieczne przeprowadzenie postępowania ocenowego; jeden z organów (Wody Polskie) wskazał konkretne warunki, jakie powinien spełnić inwestor, adekwatne do skali i rodzaju przewidywanych oddziaływań planowanej inwestycj i w zakresie gospodarowania wodami. Oceny kip dokonał również organ I instancji a także tut. Kolegium, które uznało, iż przedmiotowy dokument pozwala na przyjęcie, iż istotnie w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z inwestycją, której realizacja nie musi być poprzedzona przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko; stanowisko organu I instancji należało zatem uznać za w pełni uprawnione. Biorąc powyższe pod uwagę organ uznał, iż stanowisko organu I instancji o odstąpieniu od zasady dokonania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji, a więc stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia takiej oceny było w pełni uzasadnione. Organ odniósł się także do przedstawionych w odwołaniu zarzutów w zakresie uniemożliwienia czynnego udziału w postępownaiu z uwagi na ograniczenia zwiazane z obostrzeniami związanymi z COVOD-19, wskazujac, że wszelkie obwieszczenia o podejmowanych czynnościach- wbrew twierdzeniom skarżących - były nie tylko wywieszane na przystankach autobusowych, ale też na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy w [...] oraz w Biuletynie Informacji Publicznej tegoż Urzędu (ta ostatnia forma dostępna była bez konieczności opuszczania domu). Po drugie, iż ustawodawca nie uzależnił wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach od konsultacji z mieszkańcami; jedynie w przypadku przedsięwzięć, dla których konieczne było przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko (co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie) przewidziano udział społeczeństwa, przy czym podkreślenia wymaga, iż ów udział nie stanowi swego rodzaju plebiscytu, jako że nawet negatywne stanowisko społeczeństwa wobec planowanej inwestycji nie stanowi ustawowego warunku do odmowy określenia środowiskowych uwarunkowań. Wskazano, iż promieniowanie elektromagnetyczne, którego obawiają się skarżący nie przekroczy dopuszczalnych prawem norm i nie będzie stanowić zagrożenia dla Ich zdrowia i życia, jak też nie wpłynie negatywnie na dobrostan planowanych do utrzymania na działkach skarżących kóz i kur. W ocenie organu nieuzasadniona jest także obawa skarżących, iż elektrownia słoneczna generować będzie niekorzystne odbicie światła - inwestor zaplanował bowiem pokrycie paneli fotowoltaicznych farbą antyrefleksyjną. W stosunku zaś do zarzutów : ewentualnych trudności z otrzymaniem pozwolenia na budowę, ograniczenia praw własności, większych kosztów budowy domu, większych kosztów związanych z polisą ubezpieczeniową, trudności z poszerzeniem drogi, przekształcenia terenu rolnego w teren przemysłowy, itp., wskazano, iż ustawodawca nie uzależnił od wskazanych czynników określenia środowiskowych uwarunkowań dla danej inwestycji. Skargę na powyższą decyzję wniósł R. S. domagając się; 1) uchylenia decyzji organu II instancji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o 2) uchylenie decyzji organu II instancji wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji i umorzenie postępowania administracyjnego z uwagi na ich bezprzedmiotowość; 3) jednocześnie wniósł o uchylenie: - opinii sanitarnej [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2020 r. nie stwierdzającego potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia; - opinii Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia; - opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] marca 2020 r. o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia; 4) orzeczenie na posiedzeniu niejawnym bez przeprowadzania rozprawy; 5) zasądzenie kosztów postępowania wg. norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że wbrew twierdzeniom autora Karty Informacyjnej (s. 34) farma fotowoltaiczna nie ma charakteru bezemisyjnego. Co więcej, wobec braku wskazania przez inwestora technologii, zgodnie z którą będzie on budował inwestycję, trudno jest wskazać, jakimi parametrami technicznymi będzie charakteryzować się planowane przedsięwzięcie. Tylko ta okoliczność wskazuje na bezprzedmiotowość całego postępowania, gdyż żaden z organów nie jest w stanie ocenić wpływu przedsięwzięcia na środowisko, którego parametrów technicznych i wielkości emisji zanieczyszczeń do otoczenia nie zna nawet sam inwestor. W opinii Skarżącego, całe postępowanie administracyjne było bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 k.p.a.. Nie jest bowiem prawnie dopuszczalne wydanie decyzji administracyjnej na "farmę fotowoltaiczną" o nieznanych bliżej parametrach technicznych z uwagi na brak wskazania technologii jej realizacji. Jak wynika z treści Karty Informacyjnej oraz wydanych decyzji planowana inwestycja w trakcie eksploatacji będzie źródłem emisji: 2) hałasu - pochodzącego głównie od transformatora oraz 2) pól elektromagnetycznych (EM) - pochodzących od całości instalacji, transformatora oraz nadajnika GSM umożliwiającego zdalne sterowanie instalacją. Mając to na względzie - organy administracji, zarówno te wydające decyzje, jak i te opiniujące - w trakcie postępowania administracyjnego miały prawny obowiązek weryfikacji czy planowane przedsięwzięcie będzie dotrzymywać obowiązujących standardów ochrony środowiska w zakresie natężenia hałasu oraz pól elektromagnetycznych (EM). W tym celu niezbędne było ustalenie, jaki charakter mają tereny wokół inwestycji i jaki mają status ochrony. Jakkolwiek bowiem grunty orne i leśne nie podlegają w ogóle ochronie akustycznej o tyle - zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014 r. poz. 112) zabudowa zagrodowa na terenach rolnych objęta jest ochroną przed hałasem przekraczającym 45 dB w dzień a tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej objęte są ochroną przed hałasem przekraczającym 40 dB. Tymczasem skarżący wywodzi, iż w żadnym dokumencie przedłożonym przez inwestora nie zostały wskazane zasięgi izofon pochodzących od planowanego przedsięwzięcia nałożone na mapę terenu. Nie zostały też wskazane tereny zabudowy mieszkaniowej podlegające ochronie akustycznej oraz ich klasyfikacji, mimo iż organy wydając decyzję przyjęły, że najbliższa zabudowa zagrodowa i mieszkaniowa znajduje się w odległości powyżej 140 m od granicy inwestycji, choć nie jest to cała okoliczna zabudowa mieszkaniowa. Co prawda w załączniku nr 2.2 do Karty Informacyjnej autor narysował orientacyjny zasięg oddziaływania przedsięwzięcia, ale w ogóle nie wskazał, jakiego rodzaju będzie to oddziaływanie (hałas, promieniowanie pól EM, inne emisje, kumulacja emisji). Rysunek załącznika nr 2.2 kłóci się też z tezą zawartą na str. 25 Karty Informacyjnej, że oddziaływanie hałasowe farmy fotowoltaicznej zamknie się w granicach działki ewidencyjnej nr [...]. Analogiczna w ocenie skarżącego sytuacja ma miejsce, jeśli chodzi o oddziaływanie pól elektromagnetycznych. Inwestor nie wskazał, jakiego rodzaju tereny znajdują się wokół planowanej inwestycji i jaki jest ich status ochrony prawnej (standard jakości środowiska) mimo, iż są to zarówno grunty orne, tereny leśne, ale i tereny zabudowy mieszkaniowej. Skarżący wskazuje, że organ ma prawny obowiązek przeprowadzenia analizy tego czy planowane przedsięwzięcie będzie spełniało dopuszczalne prawem limity poziomów pól elektromagnetycznych, uwzględniając zróżnicowanie dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową i miejsc dostępnych dla ludności oraz zakresy częstotliwości pól elektromagnetycznych, dla których określa się parametry fizyczne oraz ich dopuszczalne wartości - por. wymogi wynikające z przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnętycznych w środowisku (Dz. U. z 2019 r. poz. 2448). Tymczasem Karta Informacyjna Przedsięwzięcia na str. 33 ogranicza się do stwierdzenia, że: "Mając na uwadze charakter i rodzaj planowanej inwestycji można twierdzić, iż nie będzie ona stanowiła źródła promieniowania elektromagnetycznego w trakcie jej użytkowania.". Teza ta nie została poparta żadnymi wyliczeniami, wykresami, rysunkami czy też analizami. Teza ta nie została też zweryfikowana przez żaden z organów uczestniczących w postępowaniu administracyjnym mimo, iż inwestycja będzie generowała promieniowanie elektromagnetyczne, zarówno z transformatora, ale również z nadajnika GSM. Co więcej - z uwagi na to, że promieniowanie EM może się kumulować, to wnioskodawca powinien wskazać wszystkie źródła tego rodzaju promieniowania pochodzące z najbliższych nadajników telefonii komórkowej (stacji bazowych) i wykazać czy łączne poziom pól EM nie będzie przekraczał dopuszczalnych prawem poziomów w miejscach dostępnych dla ludności, tj. miejsc w rozumieniu art. 124 ust. 2 p.o.ś. Dodatkowo skarżący wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że "miejsce dostępne dla ludności" nie musi być rozumiane, jako miejsce przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową. Jednakże warunkiem wprost wynikającym z przepisu art. 124 ust. 2 p.o.ś. umożliwiającym zakwalifikowanie określonego miejsca, jako dostępnego dla ludności, jest możliwość przebywania w nim: po pierwsze możliwość prawna (dostęp ludności nie jest zabroniony), a po drugie możliwość faktyczna (dostęp do miejsca jest możliwy bez użycia sprzętu technicznego). W konsekwencji, jeżeli za miejsce dostępne dla ludności uznaje się takie, do którego człowiek ma dostęp bez użycia sprzętu technicznego, to nie przeznaczenie terenu, na którym miejsce to się znajduje, ale faktyczna możliwość dostępu do niego (bez użycia sprzętu technicznego) determinuje jego kwalifikację, jako dostępnego dla ludności - por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2018 r., sygn. II OSK 766/16. Tymczasem wnioskodawca a'priori założył, że w miejscu lokalizacji promieniowania EM nie ma ogóle i tylko jego inwestycja będzie je generować, co jest nieprawdą, gdyż w najbliższej okolicy już funkcjonują stacje bazowe telefonii komórkowej. Biorąc pod uwagę, okoliczność, że wnioskodawca nie wybrał jeszcze żadnej technologii, zgodnie z którą będzie realizował inwestycję, to na obecnym etapie nie wiadomo jakie dokładnie parametry techniczne będzie posiadać ta technologia i czy będzie ona dotrzymywać standardów jakości środowiska. Dlatego też, w opinii Skarżącego żaden z organów, nie dokonał rzetelnej weryfikacji materiału dowodowego, gdyż organy nie dopatrzyły się, że wnioskodawca nie dostarczył odpowiednio przygotowanego materiału do analizy i bez ich uzupełnienia o kwestie wskazane powyżej nie było możliwe wydanie decyzji w przedmiotowej sprawie. W zaistniałej sprawie Wójt, ewentualnie organ II instancji, powinny wezwać inwestora do uzupełnienia dokumentacji i wyjaśnienia wskazanych wątpliwości, a następnie dokonać samodzielnej jej weryfikacji. Z tych względów Skarżący uważa, że wydane decyzje zapadły z naruszeniem art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organy obu instancji nie wyjaśniły bowiem w sposób prawidłowy kilku zagadnień opisanych powyżej, a mających istotne znaczenie dla rozpatrzenia wniosku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymujac stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Materialnoprawną podstawę wydanych w sprawie decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm), zwanej dalej w skrócie "uioś" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 71) zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem" . Planowane przedsięwzięcie ma polegać na budowie elektrowni fotowoltaicznej o łącznej mocy do 1 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] gm. [...] . Powierzchnia elektrowni ma wynieść 1,74 ha. Przedsięwzięcie należy zatem do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w przepisie § 3 ust.1 pkt 54 lit. b rozporządzenia. Zgodnie z uioś uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (art. 71 ust. 2). Z art. 59 ust. 1 pkt 2 uioś, wynika zaś, że przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko wymaga realizacji planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 84 ust. 1 uioś). W obecnym systemie ochrony środowiska występują bowiem dwa rodzaje decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, te których wydanie było poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko oraz te które mogą być wydane bez tej części postępowania. Sytuacja druga zachodzi w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko nie został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Wówczas organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, w której określa warunki realizacji przedsięwzięcia, wziąwszy pod uwagę m. in. zapisy z karty informacyjnej przedsięwzięcia (wobec braku w tej kategorii spraw obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, całe postępowanie odbywa się bez udziału społeczeństwa). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że charakter planowanej inwestycji określa bez wątpienia konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest jednak decyzją uznaniową. Oznacza to, iż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może, zatem nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Podstawę taką może również stanowić wynikająca z art. 81 ust. 1 ustawy odmowa zgody na realizacje przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę. Orzekające w sprawie organy wydając zaskarżone decyzje, uznały, że planowana inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. W ocenie Sądu decyzje te nie naruszają przepisów prawa w stopniu uzasadniających konieczność ich uchylenia. Organy, obydwu instancji, stwierdzając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania farmy fotowoltaicznej na środowisko, dokonały, bowiem oceniły przesłanki wynikające z art. 63 ust. 1 u.o.ś. w oparciu o materiał dowodowy a zwłaszcza o załączoną do wniosku inwestora kartę informacyjną przedsięwzięcia oraz opinię organów współdziałających. Należy wskazać, że opinie organów współdziałających nie mają charakteru wiążącego i podlegają swobodnej ocenie organu wydającego postanowienie czy decyzję o braku potrzeby sporządzenia raportu dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie oddziaływać na środowisko (vide: wyrok WSA w Kielcach z 5.11.2009 r. – II SA/Ke 523/09). Organy w ocenie Sądu słusznie jednak oparły się o stanowiska organów opiniującuch, tj. : RDOŚ w [...] , PGW Wody Polskie - Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] i [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] , które stwierdziły brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji. W sprawie ustalono bowiem, że inwestor planuje budowę elektrowni słonecznej, gdzie chłodzenie paneli fotowoltaicznych będzie się odbywać w sposób naturalny, przez obieg powietrza atmosferycznego; nie będzie zastosowany nawiewny system chłodzący z użyciem wentylatorów, które to urządzenia stanowiłyby potencjalne źródło hałasu. W toku eksploatacji wystąpi również promieniowanie elektromagnetyczne niejonizujące (związane z przepływem prądu elektrycznego przez przewodnik), którego źródło stanowią stacje transformatorowe i linie średniego napięcia. Z uwagi na fakt, że najbliższa zabudowa mieszkaniowa zlokalizowana jest w odległości powyżej 140 m od granicy działki inwestycyjnej w ocenie organów planowane przedsięwzięcie nie będzie także stanowić zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi, a co za tym idzie może zostać zrealizowane w planowanym zakresie. Co istotne planowana inwestycja będzie zlokalizowana także poza terenami objętymi prawną ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody; najbliżej położony obszar Natura 2000 ([...]) znajduje się w odległości ok. 30,1 km od działki inwestycyjnej. Działka inwestycyjna leży takze poza granicami lasów łęgowych i korytarzy ekologicznych. Inwestycja będzie zrealizowana na gruncie o charakterze rolniczym, a więc nie spowoduje w ocenie organów ograniczenia rozprzestrzeniania się i migracji zwierząt, nie doprowadzi do zachwiania różnorodności biologicznej terenu, budowa elektrowni nie będzie się wiązać z koniecznością wycinki drzew lub krzewów. Biorąc pod uwagę uzyskane od organów opiniujących opinie o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jak również fakt, że inwestor przy realizacji inwestycji zobowiązany został do zastosowania szeregu rozwiązań technicznych i technologicznych, spełniających standardy jakości środowiska, w Sądu słusznie organy uznały, że w sprawie brak było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wbrew zarzutom skargi orzekające w sprawie organy w tym Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska dokonały szczegółowej analizy charakteru inwestycji, jej lokalizacji i ewentualnego wpływu na środowisko naturalne, dochodząc w ocenie Sądu do słusznego wniosku o braku potrzeby sporządzania raportu oddziaływania na środowisko. Za takim stanowiskiem przemawiały następujące okoliczności: - lokalizacja na obszarach nieobjętych żadną prawną ochroną przyrody (tereny rolne- grunty orne, niezadrzewione), - wykazanie, że poza krótkim okresem montażu i konserwacji planowana elektrownia fotowoltaiczna, nie będzie źródłem hałasu (za wyjątkiem pracy stacji transformatorowej, której oddziaływanie nie będzie oddziaływać na tereny zabudowane) i zanieczyszczeń powietrza, - brak wytwarzania w okresie eksploatacji odpadów (w trakcie użytkowania będą powstawały jedynie odpady związane z funkcjonowaniem urządzeń technicznych, ewentualna jej likwidacja wykonana zaś będzie przez wyspecjalizowaną firmę, posiadającą odpowiednie zezwolenia), - nie będzie ona powodować negatywnego wpływu na stan środowiska gruntowo-wodnego, bowiem na etapie eksploatacji nie przewiduje się poboru wody (mycie paneli czystą wodą bez substancji czyszczącej, brak zastosowania w panelach oraz falownikach substancji płynnych mogących stanowić zagrożenie dla środowiska). Będzie również bezosobowa, - wytwarzane przez inwestycję pole elektromagnetyczne będzie miało wartość niższą od granicznej dopuszczalnej w środowisku i nie spowoduje jakichkolwiek zagrożeń dla człowieka. Pokreślenia wymaga, że planowane przedsięwzięcie wyklucza także wykorzystanie zasobów naturalnych, czy też ryzyko poważnej awarii. Nie będzie także użytkowane w obszarach wodno – błotnych, górskich, leśnych, mających znaczenie historyczne, kulturowe czy archeologiczne. Wbrew zarzutom podniesionym w skardze organy uznały również, że nie wystąpi także kumulacja oddziaływań z innymi przedsięwzięciami, które nie występują w planowanym obszarze. Poza opiniami organów współdziałających ważnym źródłem informacji w sprawie jest przedłożona przez inwestora, karta informacyjna przedsięwzięcia, która charakteryzuje przedsięwzięcie. Inwestor wskazał tam rozwiązania w zakresie ochrony elementów środowiska, które mogą zostać naruszone, jak również określił zasady funkcjonowania inwestycji i jej ewentualny wpływ na środowisko. Ustosunkowując się do zarzutów skargi, Sąd uznał je za niezasadne z następujących względów: W pierwszej kolejności należy wskazać, iż okoliczność niewskazania przez inwestora konkretnej technologii, jaką zastosuje, w ocenie Sądu nie stanowi o błędnym, czy też niewłaściwym rozstrzygnięciu sprawy. Na potrzeby analizy przyjęto, bowiem optymalne dla tego typu inwestycji założenia. Brak wyboru technologii, czyli w tym przypadku konkretnego modelu referencyjnego paneli planowanych do zastosowania, nie zmienia faktu, że inwestor ma obowiązek dostosowania się do przyjętych w decyzji warunków w tym nieprzekroczenia maksymalnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika wprost, jakie są planowane a tym samym dopuszczalne w świetle wydanych decyzji parametry instancji: tj. moc pojedynczego panelu, powierzchnia jaką mają one zajmować (1,74 ha) oraz całkowita moc instalacji. Karta informacyjna zawiera również opis sposobu, w jaki zostanie zrealizowana inwestycja wraz z infrastrukturą jej towarzyszącą. Wskazać także należy, iż wbrew zarzutom skargi z akt sprawy wynika, iż charakter i rodzaj planowanej inwestycji nie będzie stanowił źródła promieniowania elektromagnetycznego powodującego przekroczenia dopuszczalnych norm dla otaczającego środowiska. Jest to założenie konieczne, które inwestor musi spełnić. Sprawa dotyczy realizacji inwestycji, której eksploatacja wiąże się bezpośrednio z produkcją i przesyłem energii elektrycznej, a więc będzie ona powodowała występowanie promieniowanie elektromagnetycznego niejonizującego, związanego z przepływam prądu, co więcej zawiera ona także elementy, stanowiące źródło promieniowania elektromagnetycznego – m.in. stancja transformatorowa. Wskazać jednak należy, iż realizacja tego przedsięwzięcia zakłada, że stacja znajdować się ma w zamkniętym pomieszczeniu, a w konsekwencji jej oddziaływanie ma nie przekraczać dopuszczalnych w tym zakresie norm wynikających z przepisów prawa tj. rozporządzenia Ministra Środowiska z 30 października 2003r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pół elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów. Co istotne teren, na którym ma być realizowana inwestycja, jest terenem otwartym, typowo rolnym. Otoczenie inwestycji stanowią także tereny rolne i leśne. Tym samym organy przyjęły, iż nie przewiduje się możliwości kumulowania oddziaływań inwestycji z innymi istniejącymi w jej sąsiedztwie inwestycjami. Podnoszona zatem przez skarżącego okoliczność, iż w bliżej nieokreślonym rejonie istnieje stacja bazowa telefonii, której funkcjonowanie organy winny były wziąć pod uwagę, miałaby znaczenie dla rozpoznania sprawy, gdyby stancja ta znajdowała się w zasięgu oddziaływania planowanej inwestycji tj. nastąpiłaby kumulacja oddziaływań. W świetle ustaleń poczynionych przez organy nie można uznać, aby okoliczność taka miała miejsce. Skarżący nie przedstawił również żadnych dokumentów, potwierdzających podnoszony zarzut. W tym miejscu należy także wskazać, że w sprawie przyjęto, iż planowana inwestycja nie będzie powodowała przekroczeń norm hałasu określonych z kolei w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 1 października 2012r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie dopuszczalnych norm poziomu hałasu w środowisku. Jak wynika z akt sprawy inwestycja znajduje się na obszarze rolnym, niezabudowanym. Najbliższa zabudowa – zagrodowa znajduje się w odległości nie mniejszej niż 140 m od terenu inwestycji, która jak ustalono nie będzie na nią oddziaływała. Tym samym, wobec przyjęcie, iż w sprawie nie przewidziano przekroczeń w/w dopuszczalnych norm, brak opisania w karcie planowanych zakresów oddziaływania pół elektromagnetycznych i zasięgów izofon w ocenie Sądu nie miało wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż ze stanowiskiem tym, wbrew zarzutom skargi nie " kłóci się" znajdujący się w karcie informacyjnej na w załączniku nr 2.2 rysunek, obrazujący przewidywany teren, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Wskazać należy, że zgodnie z art.74 ust. 3a pkt 1 ustawy, stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu. Załączona do karty mapa obrazuje zatem, jak wynika z jej treści właśnie obszar oddziaływania określony zgodnie z w/w przepisem, na potrzeby ustalenia kręgu stron postępowania. Jeszcze raz należy podkreślić, że organy uwzględniły w sprawie okoliczność, że lokalizacja inwestycji jest planowana w obszarze niezamieszkanym (rolnym), najbliższa zabudowa zagrodowa znajduje się 140 m od terenu planowanej inwestycji. Z akt sprawy nie wynika zaś, aby w obszarze sąsiadującym z inwestycja znajdowała się zabudowa, czy też urządzenia, których oddziaływania będą się kumulowały w jakimkolwiek zakresie z oddziaływaniami emitowanymi potencjalnie przez planowaną inwestycję. Okoliczność, iż planowana inwestycja zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, nie uzasadnia zaś, iż organ ma obligatoryjny wymóg przeprowadzenia ocena jej oddziaływania na środowisko (sporządzenie raportu). Powyższe zależy bowiem od decyzji organu, wydającego decyzję środowiskową. W rozpoznawanej sprawie organy, które są wyspecjalizowane w prowadzeniu tego typu postępowań, co więcej posiadają specjalistyczną w tym względzie wiedzę, uznały zaś, w ocenie Sądu zasadnie, że inwestycja ta nie będzie oddziaływać destrukcyjnie na środowisko. Reasumując: Sąd nie podzielił argumentacji skarżącego o braku wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy ze szkodą dla interesu społecznego tj. naruszenia zasad wynikających z przepisów art. 7, 8, 77 i 107 §3 Kpa. Kolegium wydając zaskarżoną decyzję dokonało prawidłowej oceny materiału dowodowego. W sposób wyważony, obiektywny i logiczny uzasadniło zajęte w sprawie stanowisko. Sąd nie dopatrzył się również w sprawie naruszenia przepisów prawa materialnego. Dlatego też, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlegała oddaleniu.