IV SA/Wa 1737/18

|POSTANOWIENIE | , Dnia 26 lipca 2018 roku, , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Teresa Zyglewska, , , po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 roku, na posiedzeniu niejawnym, wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi [...] spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z dnia [...] kwietnia 2018 roku, nr [...], w przedmiocie wymierzenia opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska, , postanawia:, wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.,

Wraz ze skargą z dnia 18 maja 2018r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2018r. w przedmiocie wymierzenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska z tytułu składowania odpadów w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym za 2014 rok w kwocie 618.619 zł skarżąca spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca spółka podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji polegające na obowiązku uiszczenia opłaty w kwocie 618.619 zł doprowadzi do utraty płynności finansowej spółki i finalnie do jej upadłości i likwidacji. Wskazała, że za rok obrotowy 2017 osiągnęła zysk w kwocie 115.900,48 zł, który został przeznaczony na sfinansowanie bieżących potrzeb. Spółka ponosi stałe miesięczne koszty w postaci wynagrodzenia pracowników – 165.000 zł, składek ZUS – 70.000 zł, podatków – 25.995 zł, podatku od nieruchomości – 8.639 zł, spłaty rat kredytów i rat leasingu – 56.000 zł. Ewentualna egzekucji opłaty wymierzonej decyzją z 25 kwietnia 2018r. może skutkować wypowiedzeniem umów kredytowanych i leasingu oraz roszczeniami pracowników, a także wywołać utratę płynności finansowej spółki. Z uwagi na niemożliwość zapłaty wymierzonej opłaty przez skarżącą spółkę i konieczność dobrowolnego zbycia składników służących do prowadzenia działalności gospodarczej i uzyskiwania dochodów lub zbycie ich w drodze egzekucji spowoduje zaprzestanie prowadzenia działalności przez spółkę i doprowadzi do jej likwidacji. Likwidacja spółki spowoduje rozwiązanie umów handlowych, co będzie skutkowało obowiązkiem zapłaty kar umownych. Na skutek likwidacji zostaną również zwolnieni pracownicy spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302, dalej – p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 r., s. 228-229 uw. 12). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne następstwa, które raz zaistniałe powodują istotną i trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (T. Woś, w: red. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2011 r., s. 438 uw. 28 i przywołane tam orzecznictwo). Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie NSA z 13.8.2009r., I OZ 779/09, Lex nr 552417). To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak by przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Za udzieleniem ochrony tymczasowej przemawia m. in. fakt znacznego utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, mogący spowodować konieczność likwidacji przedsiębiorstwa (postanowienie NSA z: 11.01.2012r., I GSK 1703/11, Lex nr 1107453; 19.01.2012r., I GSK 1473/11, Lex nr 1108662), znaczna wysokość wymierzonej spółce opłaty oraz możliwość utraty przez nią płynności finansowej (postanowienie NSA z 24.11.2011r., II OSK 1045/11, Lex nr 1070326). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanej sprawy, za zasadnością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z [...] kwietnia 2018r. przemawia niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wiążących się z obowiązkiem uiszczenia przez skarżącą spółkę kwoty 618.619 zł tytułem opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska. Obowiązek zapłaty tak wysokiej kwoty stanowiłby istotny uszczerbek finansowy w funkcjonowaniu skarżącej spółki, powodując negatywne następstwa dla jej płynności finansowej, a tym samym prowadzonej działalności gospodarczej. Przesłanka trudnych do odwrócenia skutków została uwiarygodniona przez skarżącą spółkę przez przedstawienie bilansu spółki z dnia 31 grudnia 2017r. (k. 24 – 25), rachunku zysków i strat sporządzonego na dzień 31 grudnia 2017r. (k. 26) oraz miesięcznych wydatków ponoszonych przez spółkę z tytułu wynagrodzenia pracowników (k. 27 – 29) i składek ZUS (k. 30). Z treści bilansu spółki oraz jej rachunku zysków i strat wynika, że 2017r. spółka osiągnęła zysk w kwocie 115.900,48 zł oraz, że posiada środki pieniężne w kasie i na rachunkach w łącznej kwocie 298.229,13 zł. Skarżąca spółka nie wykazała, aby środki te uległy uszczupleniu. Niemniej jednak łączna suma wygenerowanego zysku za rok 2017 i posiadane środki pieniężne nie pozwalają skarżącej spółce na uiszczenie opłaty za korzystanie ze środowiska w pełnej wysokości ustalonej decyzją z [...] kwietnia 2018r. Wobec czego należy stwierdzić, że przeznaczenie przez skarżącą spółkę kwoty 618.619 zł na opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska, mogłoby podważyć jej stabilność finansową. Jednocześnie Sąd wskazuje, że podziela pogląd (wyrażony w postanowieniu NSA z 25.10.2011r., II OZ 1019/11, Lex nr 1070430), zgodnie z którym celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie oceną legalności decyzji. Sąd rozpoznając wniosek skarżącej spółki w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej nie dokonywał kontroli zgodności z prawem decyzji z [...] kwietnia 2018r. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.