IV SA/Wa 1730/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. W. od zarządzenia Starszego referendarza sądowego z dnia 29 września 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciw Narodowi Polskiemu z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: utrzymać w mocy zarządzenie Starszego referendarza sądowego

Zarządzeniem z dnia 29 września 2017 r. Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po rozpoznaniu wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy, w sprawie ze skargi na postanowienie Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciw Narodowi Polskiemu z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarządził o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Referendarz wskazał, że wniosek o prawo pomocy, mimo stosownego wezwania, nie został złożony na urzędowym formularzu. W ustawowym terminie Skarżący wniósł sprzeciw od tego postanowienia. Załączył wypełniony i podpisany formularz o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sprzeciw nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 zwaną dalej P.p.s.a.) rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do wojewódzkiego sądu administracyjnego na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 P.p.s.a.). Wobec tego Referendarz sądowy prawidłowo pozostawił wniosek A. W. bez rozpoznania, skoro Skarżący mimo stosownego wezwania nie nadesłał wypełnionego i podpisanego wniosku. Wezwanie w tym zakresie zostało doręczone Skarżącemu w sposób zastępczy w dniu 13 września 2017 r. (podwójne awizo). Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że wraz ze sprzeciwem Skarżący nadesłał wypełniony i podpisany formularz o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 26 października 2017 r. Przewodnicząca Wydziału IV wyznaczyła referendarz do jego rozpoznania. Wobec tego nadesłany wniosek o przyznanie prawa pomocy zostanie rozpoznany. Sąd w niniejszym postępowaniu oceniał zaś jedynie prawidłowość zarządzenia Referendarza z dnia 29 września 2017 r. Skoro odpowiadało ono prawu nie było podstaw do jego zmiany. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 260 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.