IV SA/Wa 171/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. K. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państw obszaru Schengen. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia słuszny interes strony i nie jest ono sprzeczne z interesem społecznym, a dalszy pobyt cudzoziemki na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie stanowi zagrożenia obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego. Potencjalny powrót skarżącej do kraju pochodzenia spowoduje wyjątkowo ciężkie skutki dla niej i całej jej rodziny. Ponadto, wykonanie decyzji o zobowiązaniu do powrotu przed wydaniem wyroku przez Sąd, w przypadku korzystnego orzeczenia będzie powodowało istotne trudności związane z dokończeniem procedury w zakresie ochrony międzynarodowej. Wykonanie decyzji uniemożliwi skarżącej dochodzenie swych praw w oparciu o niniejszą skargę. Jednocześnie konieczność opuszczenia Polski przez skarżącą ze względu na jej trudną sytuację materialną uniemożliwi również ewentualny powrót skarżącej do Polski w przypadku uwzględnienia skargi. Skarżąca zwróciła również uwagę na okoliczność, iż przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wraz z małoletnimi dziećmi S. B. i S. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do art. 331 ust. 1 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, w przypadku gdy cudzoziemiec złożył skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania, termin dobrowolnego powrotu lub termin przymusowego wykonania tej decyzji z mocy prawa przedłuża się do dnia wydania przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia w sprawie tego wniosku. W ocenie Sądu, realność spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wynikających z zaskarżonej decyzji oraz okoliczności wskazane przez stronę skarżącą przemawiają za uwzględnieniem wniosku. Udzielenie ochrony tymczasowej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego decyzji, która skutkuje wydaleniem cudzoziemca, stanowi o zachowaniu standardów rzetelnej procedury oraz ma na celu urzeczywistnienie prawa strony do sądu. Wyjazd cudzoziemki wraz z małoletnimi dziećmi z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawiłby ich możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym – skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.