IV SA/Wa 1615/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Karolina Kisielewicz – Malec po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. U. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi T. U. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata.

Skarżący T. U. złożył w dniu 28 lipca 2014r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy. W skardze zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. W dniu 29 sierpnia 2014r. wnioskodawca nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym podał, że przebywa w strzeżonym ośrodku dla cudzoziemców, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Stwierdzono, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżący, który ubiega się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce, przebywa w ośrodku dla cudzoziemców i znajduje się na utrzymaniu państwa polskiego. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.