IV SA/Wa 1563/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika postanawia odrzucić skargę.

M. G. w piśmie z 15 maja 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z [...] kwietnia 2017 r. nr [...], utrzymującą w mocy w decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej w D. z [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika. W niniejszej skardze został zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 12 października 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1563/17, odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W związku z uprawomocnieniem się powyższego postanowienia referendarza sądowego z 12 października 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 9 listopada 2017 r., w piśmie z 14 listopada 2017 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1 500 (tysiąc pięćset) złotych, stosowanie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie z 14 listopada 2017 r. została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 17 listopada 2017 r. (k. 55). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Z analizy akt sądowych sprawy wynika, że wezwanie do wykonania zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej w dniu 17 listopada 2017 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadał zatem na dzień 24 listopada 2017 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 1 grudnia 2017 r. nie została uiszczona kwota należna z tytułu wpisu sądowego od skargi. Z powyższego bezsprzecznie wynika zatem, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bezskutecznie upłynął. Skutkiem uchybienia terminowi jest zatem – stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym. Odrzucenie skargi przez sąd administracyjny jest równoznaczne z odmową wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie wskazać należy, iż rozpoznanie złożonego w niniejszej sprawie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji uwarunkowane było skutecznym wniesieniem skargi, a tym samym zależało od uzupełnienia braków fiskalnych skargi. Wobec orzeczenia o odrzuceniu skargi brak było podstaw do rozpoznania wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z 16 października 2012 r., sygn. akt II OZ 901/12). Mając na uwadze, że niniejsza skarga nie została opłacona, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł o jej odrzuceniu.