IV SA/Wa 1546/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla M. S. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.

M. S. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 11 sierpnia 2014 r. oraz dołączonych do niego, a także znajdujących się w aktach administracyjnych dokumentów źródłowych wynika, że skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jest osobą zaliczoną do znacznego stopnia niepełnosprawności, niezdolną do pracy na stałe. Utrzymuje się z renty w wysokości 717,35 zł miesięcznie oraz zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 153 zł miesięcznie. Koszty najmu lokalu, w którym mieszka skarżąca, pokrywa syn. Wnioskodawczyni nie dysponuje zasobami pieniężnymi, nie ma wartościowych przedmiotów. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Środki uzyskiwane przez niepełnosprawną i niezdolną do pracy skarżącą z renty i świadczenia opiekuńczego mogą wystarczyć co najwyżej na zaspokojenie koniecznych kosztów utrzymania. Dochód z tych świadczeń nie pozwala zatem na poczynienie dodatkowych oszczędności. Co więcej, w poniesieniu kosztów zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych, wnioskodawczyni korzysta ze wsparcia najbliższej rodziny. Nie posiadając przy tym ani oszczędności, ani przedmiotów, które można by spieniężyć w celu pozyskania dodatkowych środków, M. S. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tej sytuacji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.