IV SA/Wa 1541/17

| | Dnia 3 lipca 2017 roku, , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 roku, na posiedzeniu niejawnym, wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w sprawie ze skargi L. K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] kwietnia 2017 roku, numer [...], w przedmiocie ustalenia kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzewa, , postanawia:, odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.,

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2017 roku w przedmiocie ustalenia kary pieniężnej dla L. K. w wysokości 16.443,58 zł za usunięcie bez zezwolenia drzewa jesionu o obwodzie 150 cm z działki przy ul. [...] w P., działka ewid. [...] skarżący L. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy więc poprzedzić analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004r., FZ 65/04). Argumentacja takiego wniosku musi więc być odpowiednia - tzn. w sposób przekonywujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. czyli niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem w niniejszej sprawie wnioskodawca, a ściśle jego profesjonalny pełnomocnik nie uzasadnił, w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje skutki określone w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. Na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zakwestionowanego orzeczenia nie przywołał bowiem żadnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać przekonanie, iż istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zabrakło tym samym konkretnych, popartych stosownymi dokumentami informacji, dotyczących sytuacji majątkowej skarżącego, które pozwoliłyby Sądowi ocenić zasadność wstrzymania wykonania decyzji (np. wyciągi i wykazy z posiadanych rachunków bankowych, deklaracje PIT czy też informacje dot. obciążeń finansowych itp.). Ocena takich przesłanek zależy od argumentacji przedstawionej przez autora wniosku, co oznacza że konieczne jest spójne uzasadnienie, poparte faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które przekonają Sąd o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża wnioskodawcę. Rozpoznawany wniosek powyższych wymogów nie spełnia. Zatem brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Jednocześnie Sąd zaznacza, że wydanie tego postanowienia nie pozbawia strony możliwości ponownego wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu i złożenia stosownego wniosku w tym zakresie wraz z odpowiednią dokumentacją do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania aktu nie korzysta bowiem z powagi rzeczy osądzonej. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.