IV SA/Wa 1417/23

|POSTANOWIENIE | , Dnia 21 marca 2024 roku, , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, , Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sękowska, Asesor WSA Wojciech Białogłowski, , po rozpoznaniu 21 marca 2024 roku, na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, sprawy ze skargi Gminy Miasto S., na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, z 5 maja 2023 r., znak DOOŚ-WDŚZOO.420.13.2023.PS.4, w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, postanawia, , , , umorzyć postępowanie sądowe., , , , ,

Pismem z 9 czerwca 2023 r. Gmina Miasto S. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sądu") skargę na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej "GDOŚ") z 5 maja 2023 r., utrzymujące w mocy postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] (dalej "RDOŚ") z [...] marca 2023 r., nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji RDOŚ z [...] lutego 2023 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Budowa zdolności przeładunkowej portu morskiego w S. do obsługi potrzeb morskiej energetyki wiatrowej na dz. nr [...], [...], [...], [...] obręb [...] i dz. nr [...] obręb [...]" (dalej "decyzja środowiskowa RDOŚ"). W odpowiedzi na skargę GDOŚ wniósł o jej oddalenie. W toku postępowania sądowego, ostateczną decyzją z dnia 18 lipca 2023 r., znak DOOŚ-WDŚZOO.420.13.2023.PS.12 (dalej także "odwoławczą decyzją środowiskową"), GDOŚ rozpoznał odwołanie Skarżącej od decyzji środowiskowej RDOŚ, zmieniając tę decyzję w części a w pozostałym zakresie utrzymując decyzję w mocy. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, udzielonej pismem z 12 marca 2024 r., GDOŚ poinformował, że nie wpłynął do niego środek zaskarżenia od w/w odwoławczej decyzji środowiskowej GDOŚ z 18 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowym zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy, postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (wyrok NSA z 22 lipca 2014 r., II OSK 378/13, LEX nr 1582107). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie GDOŚ z 5 maja 2023 r., nadające rygor natychmiastowej wykonalności decyzji środowiskowej RDOŚ z [...] lutego 2023 r., tj. decyzji organu środowiskowego I instancji. W toku postępowania sądowego, wywołanego w/w skargą, doszło natomiast do ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie o określenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. Odwoławczą decyzją środowiskową z 18 lipca 2023 r. GDOŚ częściowo zreformował a częściowo utrzymał w mocy decyzję środowiskową organu I instancji, tj. decyzję RDOŚ z [...] lutego 2023 r. Na decyzję odwoławczą GIOŚ nie wniesiono skargi do tut. Sądu. "Istotą natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnych jest to, że decyzja staje się wykonalna pomimo tego, że nie jest ostateczna. Instytucja ta dotyczy zatem wykonalności decyzji nieostatecznych. W przypadku gdy decyzja natychmiast wykonalna staje się ostateczna, nie obowiązują już żadne ograniczenia w jej wykonaniu. Tym samym nadanie rygoru na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. wywołuje skutki wyłącznie w sferze tymczasowej wykonalności decyzji i w takiej też sferze pozostaje aktualne kontestowanie prawidłowości zastosowania owego rygoru (por. wyrok NSA z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. akt , LEX nr 597140). Generalnie w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że co do zasady nie ma przeszkód by nieostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nadać rygor natychmiastowej wykonalności (zob. np. wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2011 r. sygn. akt II OSK 2169/11, LEX nr 1152144; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 851/13, LEX nr 1568457)." – por. wyrok NSA z dnia 21 września 2021 r., sygn. akt III OSK 2545/21, publ. CBOSA. W sytuacji, w której rygor natychmiastowej wykonalności, nadany nieostatecznej decyzji organu I instancji, wywołuje co do zasady skutki wyłącznie do dnia uzyskania przez tę decyzję waloru ostateczności, tracąc z tą datą swój byt prawny, uzyskanie przez decyzję organu I instancji waloru ostateczności już w toku postępowania sądowego ze skargi na postanowienie nadające w/w rygor, stanowi zdarzenie prawne wywołujące bezprzedmiotowość tego postępowania. W świetle w/w okoliczności postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.