IV SA/Wa 1413/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej postanawia odrzucić skargę.

M. K. w piśmie z 16 kwietnia 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 17 maja 2018 r., strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpis sądowego od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu sądowym przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z 13 czerwca 2018 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa niniejszą skargę i wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przy czym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których – mimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z analizy akt sprawy, w piśmie z 23 maja 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 12 czerwca 2018 r. W piśmie z 13 czerwca 2018 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa niniejszą skargę. Ponadto, ustalono, że do dnia orzekania w rozpoznawanej sprawie nie została uiszczona kwota należna z tytułu wpisu sądowego. Z powyższego bezsprzecznie wynika zatem, że termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bezskutecznie upłynął. Skutkiem uchybienia terminowi jest zatem – stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. – odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym. Odrzucenie skargi przez sąd administracyjny jest jednocześnie równoznaczne z odmową wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Na marginesie poczynionych rozważań wskazać należy, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi (fiskalnymi), jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem gdy nie została skutecznie wniesiona, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.