IV SA/Wa 1379/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 14 maja 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga T. S. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej pn.: "Budowa linii [...]". Zarządzeniem z dnia 14 maja 2018 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez nadesłanie czterech odpisów skargi. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu 24 maja 2018 r. W dniu 30 maja 2018 r. (data nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego) zostały nadesłane trzy odpisy skargi podpisane przez skarżącego T. S. i trzy egzemplarze skargi podpisane przez uczestniczkę postępowania M. S. – łącznie zostało nadesłanych sześć egzemplarzy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302) wynika, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone m.in. w art. 47 § 1 tej ustawy, z którego wynika, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, zaś zgodnie z art. 47 § 2 tej ustawy odpisami pism w rozumieniu art. 47 § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie lub uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z art. 58 § 1 pkt 3 omawianej ustawy wynika natomiast, że uzupełnienie braków formalnych skargi następuje pod rygorem jej odrzucenia. Wskazane wyżej przepisy nakładają na sąd/przewodniczącego obowiązek wezwania strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi, a w razie niewykonania tego wezwania – do określonej reakcji przewidzianej prawem, czyli odrzucenia skargi. Przepisy nie uprawniają natomiast sądu administracyjnego do uzupełniania braków formalnych skargi za stronę skarżącą. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący w ramach wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi został komunikatywnie pouczony o sposobie wykonania przedmiotowego obowiązku. Mimo to w terminie, który upłynął z dniem 1 czerwca 2018 r. (termin siedmiodniowy wskazany w art. 49 § 1 powołanej ustawy) nie wykonał w sposób prawidłowy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi i nie nadesłał wymaganych czterech odpisów skargi dla doręczenia ich przez Sąd występującym w sprawie uczestnikom postępowania. Skarżący bowiem zamiast nadesłać cztery odpisy skargi, do czego był wezwany, nadesłał tylko trzy odpisy skargi przez siebie podpisane. Nienadesłanie wymaganej liczby odpisów skargi w wyznaczonym terminie obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z aktualnymi poglądami orzecznictwa sądów administracyjnych, ugruntowanymi uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Jednocześnie wyjaśnienia wymaga, że nadesłane przez M. S. trzy egzemplarze skargi przez nią podpisane nie stanowią prawidłowego wykonania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału przez T. S. bowiem M. S. nie wniosła skargi, nie jest więc ani skarżącą – skarżącym w sprawie jest wyłącznie T. S. – ani nie jest w sprawie pełnomocnikiem skarżącego, w imieniu którego mogłaby dokonać czynności. Rola M. S. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest dokładnie określona obowiązującymi przepisami prawa i sprowadza się ona do występowania w sprawie w charakterze uczestnika postępowania na mocy art. 33 § 1 powołanej ustawy. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.