IV SA/Wa 1362/17

Dnia 23 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, , po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1362/17 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwa obszaru Schengen postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt IV SA/WA 1362/17, oddalił skargę M. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu oraz zakazu ponownego wjazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i innych państwa obszaru Schengen. Postanowieniem z dnia 8 marca 2018 r. referendarz sądowy przyznał radcy prawnemu M. G. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji. W związku ze złożonym wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został przesłany pełnomocnikowi skarżącej przy piśmie z dnia 10 kwietnia 2018 r. Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2018 r. (nadanym w tym samym dniu w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącej – r.pr. M. G. wystąpił o uzupełnienie powyższego wyroku w zakresie poniesionych kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej zwanej "p.p.s.a.", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie natomiast do art. 157 § 1a zd. pierwsze ww. ustawy, wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Z powołanego art. 157 § 1 p.p.s.a. wynika, iż jeżeli wyrok doręcza się stronie z urzędu (np. wyrok WSA uchylający decyzję organu lub wyrok kasacyjny NSA), strona może zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w terminie czternastu dni od dnia doręczenia wyroku. Jeżeli wyrok nie podlega doręczeniu z urzędu (np. wyrok WSA oddalający skargę), termin na złożenie wniosku o uzupełnienie biegnie zawsze od ogłoszenia (wydania) wyroku. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie będzie miało miejsce wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu. Zgłoszenie przez stronę wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, co w rezultacie może prowadzić do doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem, nie ma wpływu na sposób obliczania biegu terminu do zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku (zob. T. Woś, H. Knysiak-Sudyka, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 6 Wydanie, Wydawnictwo Wolter Kluwer, Warszawa 2016, s. 934). W niniejszej sprawie, zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., wyrok oddalający skargę nie był doręczany z urzędu, tylko na wniosek strony skarżącej po złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Powyższe oznacza, że od dnia ogłoszenia wyroku w dniu 6 marca 2018 r. rozpoczął swój bieg 14-dniowy termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, który upłynął 20 marca 2018 r. Tym samym należało uznać, że wniosek skarżącej o uzupełnienie wyroku oddalającego skargę z 16 kwietnia 2018 r. został wniesiony z przekroczeniem czternastodniowego terminu do dokonania tej czynności, zatem podlega odrzuceniu. Na marginesie Sąd zauważa, iż wniosek pełnomocnika skarżącej o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu został rozpoznany postanowieniem referendarza sądowego w dniu 8 marca 2018 r., zgodnie z którym przyznano radcy prawnemu M. G. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawia art. 157 § 1a i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.