IV SA/Wa 136/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2018 r. sprawy ze skargi V. D. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę.

W piśmie z 13 grudnia 2017 r. V. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania. W piśmie z 19 stycznia 2018 r. strona skarżąca została wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz jednoznaczne wskazanie, czy złożona skarga stanowi skargę na bezczynność Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w rozpatrzeniu odwołania czy też stanowi skargę na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2017 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi na postawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów dotyczących każdego pisma w postępowaniu sądowym jest niewątpliwie podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarga złożona przez V. D. nie zawierała jej podpisu. W tym stanie rzeczy strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia tego braku oraz pouczona o skutkach nieusunięcia braku formalnego skargi w terminie. Z analizy akt sądowy wynika, że przesyłka sądowa zawierająca wezwanie z 19 stycznia 2018 r. została nadana na adres strony skarżącej podany w skardze. Z adnotacji dokonanych przez doręczyciela na kopercie oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że z uwagi na nieobecność adresata 1 lutego 2018 r., przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej, umieszczając zawiadomienie o powyższym w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłkę awizowano powtórnie 9 lutego 2018 r. Z uwagi na to, że strona przesyłki nie odebrała, zwrócono ją do tut. Sądu. W związku z powyższym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych pozostawiono w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 15 lutego 2018 r. (na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a.). co oznacza, że przewidziany przepisami prawa termin na wywiązanie się z wezwania Sądu bezskutecznie upłynął z dniem 22 lutego 2018 r. Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi jest zatem odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony skarżącej w postępowaniu sądowym. Odrzucenie skargi przez sąd administracyjny jest bowiem równoznaczne z odmową wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.