IV SA/Wa 1311/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu 28 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu niezgodnego z prawem wyłączenia z produkcji leśnej gruntów leśnych postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji –

Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych. W skardze tej został zawarty także wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając go, Skarżący wskazał, że nie posiada on środków na uiszczenie orzeczonej wobec niego kwoty, co spowoduje ewentualność prowadzenia postępowania egzekucyjnego i grozi niepowetowaną szkodą w jego majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dokonując oceny wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Samo powołanie się na wysokość kwoty, jaką zobowiązany jest on na mocy decyzji uiścić, bez przedstawienia jakichkolwiek informacji dotyczących jego stanu majątkowego nie jest wystarczające do przyjęcia, że w sprawie występuje niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody. Ponadto należy zauważyć, że wyegzekwowanie decyzji polegających na konieczności uiszczenia pewnej kwoty pieniężnej z natury są odwracalne, zatem nie można uznać, iż w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji zajdą wobec Skarżącego nieodwracalne skutki. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Brak przedstawienia jakiegokolwiek materiału, na podstawie którego można by dokonać analizy, blokuje możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.