IV SA/Wa 1302/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. i M. W. na postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2017r. sygn. [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Skarżący J. W. i M. W. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W świetle art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zaskarżone do Sądu postanowienie z [...] grudnia 2017r. wydane zostało przez Wójta Gminy [...] w pierwszej instancji. Od tego postanowienia skarżącym - jako stronom postępowania - przysługiwało zażalenie do organu wyższego stopnia czyli w niniejszej sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (art. 144 K.p.a. w związku z art. 127 § 1 i 2 K.p.a.). Z akt sprawy wynika, iż skarżący nie złożyli zażalenia na postanowienie Wójta Gminy [...]. W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga na postanowienie wydane w pierwszej instancji jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie wydane przez organ administracji, bez wyczerpania środków zaskarżenia, w tym przypadku zażalenia. Takie stanowisko jest ugruntowane zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 września 2007r., sygn. akt II GSK 136/07, Legalis) W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.