IV SA/Wa 1274/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2020 r., znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji postanawia - odrzucić skargę -

Pismem z 26 maja 2020 r. E. C. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., znak [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji. Zarządzeniem z 15 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie własnego numeru PESEL oraz nadesłanie 11 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 czerwca 2020 r. (k. 20). Skarżący pismem z 16 czerwca 2020 r. oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do treści art. 47 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jednocześnie, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., podlega ona odrzuceniu. W wykonaniu zarządzenia z 15 czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie własnego numeru PESEL oraz nadesłanie 11 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem własnoręcznym podpisem. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych doręczono skarżącemu w dniu 26 czerwca 2020 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie. Pismem z 16 czerwca 2020 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę. Wskazać jednak trzeba, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę. Cofnięcie skargi nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi, która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Nie jest dopuszczalne zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (zob. T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2016). Taka sytuacja niewątpliwie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.