IV SA/Wa 127/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania odwoławczego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej (E. sp. z o.o. z siedzibą w P.) cały uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł (słownie: dwustu złotych).

Starosta L. i decyzją z dnia [...] marca 2015 r. znak: [...] udzielił E. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej również: Spółka, skarżąca, strona) zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości stanowiącej własność A. L. i T L . Właściciele nieruchomości wnieśli odwołanie od powołanej decyzji do Wojewody [...]. Organ drugiej instancji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i art. 101 K.p.a., zawiesił postępowanie odwoławcze. Spółka wniosła zażalenie na powołane postanowienie do Ministra Infrastruktury i Budownictwa, który postanowieniem z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., stwierdzając w konkluzji uzasadnienia, że skoro zakończyło się postępowanie, którego wynik stanowił zagadnienie wstępne, to brak było podstaw do zawieszenia postępowania. Spółka zaskarżyła powołane postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w zakresie obejmującym jego uzasadnienie. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z następujących powodów. 1. Zgodnie z art. art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 780 ze zm. - dalej P.p.s.a.) sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. 2. Zaskarżone postanowienie niewątpliwie nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Przeciwnie, na skutek jego wydania, zawieszone przez organ drugiej instancji postępowanie odwoławcze (w sprawie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości) będzie się toczyć dalej. 3. Jakkolwiek natomiast zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek rozpatrzenia zażalenia (wniesionego przez Spółkę, której wniosek wszczął postępowanie w pierwszej instancji) od postanowienia, którym organ wyższego stopnia zawiesił postanowienie odwoławcze, to trzeba przypomnieć, że rozstrzyga ono o uchyleniu tego postanowienia ze względu na stwierdzenie braku podstaw do zwieszenia postępowania. 4. Przepis art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. 5. Stosowanie do treści art. 103 § 3 K.p.a. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Na tle wykładni powołanego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że ustawodawca dopuścił wniesienie środka zaskarżenia (zażalenia) tylko w stosunku postanowień tamujących postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączył możliwość zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowień o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 maja 2013 r. sygn. akt II OSK 1617/12; z dnia 18 października 2013 r. sygn. akt II OSK 1175/12; z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1906/12; wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OSK 2825/12, postanowienie NSA z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. II OSK 1590/13). 6. Skoro zatem zaskarżonym postanowieniem uchylono postanowienie organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania odwoławczego z powodu braku podstaw do zawieszenia (w konsekwencji czego bieg prowadzonego przez ten organ postępowania odwoławczego nie będzie wstrzymany i będzie się ono toczyć dalej), to postanowienie to nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie mieści bowiem się w katalogu rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. 7. W konsekwencji, ponieważ skarga do sądu administracyjnego na postanowienie nietamujące postępowania jest niedopuszczalna, to wbrew oczekiwaniu skarżącej, Sąd nie mógł dokonać kontroli prawidłowości argumentacji organu administracji, która doprowadziła do uchylenia postanowienia organu niższej instancji o zawieszeniu prowadzonego przezeń postępowania odwoławczego. Z punktu widzenia oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi istotne bowiem było to, że zaskarżone postanowienie skutkuje nadaniem biegu zawieszonemu postępowaniu odwoławczemu. W związku powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.