IV SA/Wa 1219/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 listopada 2017 r. w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odmówić przywrócenia terminu

Wyrokiem z dnia 23 listopada 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 1219/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W piśmie z dnia 23 stycznia 2018 r., Skarżący, reprezentowany przez adwokata z wyboru, wniósł o przywrócenie terminie na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. We wniosku wskazano, że po zapoznaniu się z pouczeniem zawartym w zawiadomieniu o terminie rozprawy, Skarżący zrozumiał, że jest osobą która działa samodzielnie, bez pełnomocnika, to Sąd doręczy mu sentencję wyroku. Wskazał również, że nie włada na tyle dobrze językiem polskim, by ustrzec się pewnych błędów zarówno w mowie jak i rozumieniu pism. Wskazał, że oczekiwał, iż Sąd z urzędu doręczy mu sentencję wyroku. Z uwagi na to, że jej nie otrzymał, w dniu 17 stycznia 2018 r. zadzwonił do Sądu, gdzie dowiedział się , że sprawa jest zakończona, a wyroku nie otrzyma, ponieważ nie złożył stosownego wniosku o uzasadnienie. Do wniosku dołączył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są zgodnie z art. 87 cyt. ustawy brak winy w uchybieniu, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Stwierdzić należy, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (Sąd przyjął, że Skarżący dowiedział się o treści wyroku w dniu 17 stycznia 2018 r., a wiosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 24 stycznia 2018 r. ) oraz równoczesne dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15). Z akt niniejszej sprawy wynika, że zawiadomienie o terminie rozprawy doręczono skarżącemu w dniu 11 października 2017 r. W powyższym zawiadomieniu, zawarto pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia wyroku (pkt 2 - 3 pouczenia). W pouczeniu tym wyraźnie wskazano, że Stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego (pkt 2). W pkt 3 pouczenia wskazano, że w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stwierdzić należy, że pouczenia te są w zasadzie pouczeniem o treści art. 140 § 2 i 141 § 2 P.p.s.a. W ocenie Sądu powyższe przepisy nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. Z przepisu art. 141 § 2 P.p.s.a. jasno wynika, że sporządzenie uzasadnienia wyroku sporządza się w terminie 7 dni od jego ogłoszenia. Skoro Skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy i nie stawił się na niej, to w jego interesie leżało uzyskanie informacji o wyroku, który zapadł w niniejszej sprawie i ewentualnego podjęcia dalszych kroków w celu uzyskania jego uzasadnienia. Zauważyć należy, że Skarżącego w zawiadomieniu o terminie rozprawy poinformowano o numerach telefonicznych, pod którymi można uzyskać informacje o sprawie, podano również adres strony internetowej gdzie można sprawdzić wynik rozprawy. We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik Skarżącego wskazał, że to Skarżący zadzwonił do Sądu i uzyskał informację o treści wyroku. Można zatem stwierdzić, że jego znajomości języka polskiego jest na tyle wystarczająca, by mógł samodzielnie porozumiewać się w tym języku i zdobywać niezbędne informacje. Z wniosku wynika również, że Skarżący korzystał z pomocy znajomych ze studiów do sporządzania pism. Skarżący nie wykazał zaś, że ci sami znajomi nie mogli mu pomóc w prawidłowym odczytaniu pouczenia zawartego w zawiadomieniu o terminie rozprawy. Sądowi ponadto z urzędu wiadomo, że Skarżący zainicjował przynajmniej kilkanaście postępowań sądowoadministracyjnych zarówno przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie jak i w Krakowie. Przynajmniej w postępowaniach przed WSA w Warszawie nie zgłaszał do tej pory, że nie porozumiewa się wystarczająco w języku polskim. Ponadto w orzecznictwie przyjmuje się, że strona postępowania sądowego powinna postępować z należytą starannością bez względu na obywatelstwo, czy znajomość języków (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. II OZ 41/16). Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie mógł zostać uwzględniony, bowiem Skarżący nie dołożył odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Tym samym nie została spełniona przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.