IV SA/Wa 1119/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. J. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia: - zwolnić skarżącą od kosztów sądowych.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające m.in. na zwolnieniu z kosztów sądowych. W nadesłanym do Sądu w dniu 23 czerwca 2014 r. formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca oświadczyła, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawczyni jest emerytura w wysokości 1.100 zł. Miesięczne dochody skarżącej w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów utrzymania koniecznego. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawczyni podała, że jest osobą niepełnosprawną, cierpiącą na liczne schorzenia. Oprócz domu i nieruchomości rolnej o pow. 1,97 ha skarżąca nie posiada innego majątku, środków pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżąca w piśmie z dnia 9 lipca 2014 r. oświadczyła, że z powodu znacznego stopnia niepełnosprawności zmuszona była przekazać nieruchomość rolną swoim dzieciom. Za uzyskane dopłaty rolne dokonała natomiast zakupu wózka inwalidzkiego. Mając na względzie, że wnioskodawczyni jest osobą niepełnosprawną, a jedynym jej dochodem jest dochód z emerytury w wysokości 1.100 zł należy uznać, że nie posiada ona możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Pokrycie przez nią kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia jej niezbędnych potrzeb życiowych. Należy mieć bowiem na uwadze, iż wskazany powyżej dochód wnioskodawczyni służy do pokrycia nie tylko kosztów bieżącego utrzymania, ale również kosztów leczenia. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest również stan zdrowia skarżącej, która będąc osobą niepełnosprawną, poruszającą się na wózku inwalidzkim, utrudnioną ma możliwość samodzielnej egzystencji. Okoliczność ta daje również podstawę aby przypuszczać, iż wnioskodawczyni nie posiada możliwości w uzyskaniu dodatkowego źródła dochodu. Aktualny natomiast dochód, jak wskazano powyżej, wystarcza jedynie do zaspokojenia podstawowych potrzeb życia codziennego w tym kosztów leczenia. Oceniając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić zatem należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.