IV SA/Wa 1071/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień zawodowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...]; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Głównego Geodety Kraju na rzecz skarżącego Z. G. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2008r. Główny Geodeta Kraju po rozpatrzeniu wniosku Z. G. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] stycznia 2008r. w sprawie pozbawienia skarżącego uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Główny Geodeta Kraju wskazał, iż pozbawiając Z. G. uprawnień zawodowych kierował się wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] października 2007r. wydanym w sprawie sygn. akt [...], z treści którego wynika, iż skarżący dopuścił się popełnienia przestępstw przeciwko wiarygodności dokumentów geodezyjnych. Przestępstwa te zostały popełnione z winy umyślnej w celu osiągnięcia korzyści materialnych. Zdaniem organu prawomocny wyrok sądu skazujący Z. G. za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów geodezyjnych wiąże Głównego Geodetę Kraju i nie ma podstaw do pominięcia tego zasadniczego dowodu w sprawie, tym bardziej, że Z. G. na prośbę Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie złożył dodatkowych wyjaśnień oraz nie odpowiedział na pismo dotyczące nałożonej kary dyscyplinarnej. Główny Geodeta Kraju podkreślił, iż "geodeta uprawniony, wykonujący samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii nie powinien naruszać z winy umyślnej zasady wiarygodności dokumentów. W przypadku naruszenia tej zasady Główny Geodeta Kraju jest zobowiązany do stosowania przepisu art. 46 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne." W ocenie organu osoba skazana za przestępstwo dotyczące podrabiania decyzji zatwierdzających podziały nieruchomości narusza zasadę wiarygodności dokumentów, a tym samym nie może wykonywać samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii. Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. G. zarzucając naruszenie art. 46 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez niewłaściwą jego interpretację oraz art. 107 §3 kpa. Zdaniem skarżącego art. 46 ust. 3 w/w ustawy nie obliguje organu do zastosowania kary pozbawienia uprawnień zawodowych, lecz stanowi, iż organem właściwym do nałożenia tego rodzaju kary jest Główny Geodeta Kraju. Sygn. akt. IVSA/Wa 1071/08 Ponadto Z. G. wskazał na okoliczności, które w jego ocenie mają znaczenie dla rozstrzygnięcia, a których organ nie wziął pod uwagę. Sąd mimo możliwości prawnej, nie zastosował wobec skarżącego środka karnego w postaci zakazu zajmowania stanowiska, zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub zakazu wykonywania zawodu. Zdaniem skarżącego, gdyby Sąd Rejonowy uznał w sprawie sygn. akt [...], że stopień winy skarżącego jest znaczny, a społeczne niebezpieczeństwo czynu wysokie, to z pewnością zastosowałby środek przewidziany w art. 39 kodeksu karnego. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że popełnione przestępstwo dotyczyło działalności skarżącego jako urzędnika, nie wiązało się zaś bezpośrednio z wykonywaniem przez niego zawodu geodety. Skarżący podniósł, iż do jego obowiązków pracowniczych należało kierowanie pracą Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, kontrola aktualizacji bazy informatycznej zasobu miejskiego, planowanie i nadzór nad realizacją zadań z zakresu działania ośrodka. Stwierdzone zaś nieprawidłowości polegały na niezachowaniu obowiązujących procedur związanych z załatwianiem spraw; prowadzeniem spraw które rzekomo nie wpłynęły do wydziału, nadaniem nieprawidłowych numerów na dokumentach. Skarżący podniósł, iż powyższe okoliczności, nie dają podstaw po przyjęcia, że popełnione przestępstwo miało związek z wykonywaniem zawodu geodety. W skardze podkreślano, iż organ powinien podać przesłanki, jakimi kierował się przy wyborze rodzaju kary, uwzględniając stopień zawinienia oraz rodzaj i charakter naruszenia. W odpowiedzi na skargę Główny Geodeta Kraju wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe swoje stanowisko i argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Głównego Geodety Kraju z dnia [...] stycznia 2008r. Dokonując oceny legalności zaskarżonych decyzji Sąd uznał, iż decyzje te zostały wydane z naruszeniem prawa. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 46 ust 3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.). Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku utraty zdolności do czynności prawnych przez osoby o których mowa w art. 42, albo skazania ich za przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, wiarygodności dokumentów, Sygn. akt. IVSA/Wa 1071/08 obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, za przestępstwa skarbowe oraz inne przestępstwa mające znaczenie ze względu na wykonywany zawód, Główny Geodeta Kraju w drodze decyzji orzeka o pozbawieniu uprawnień zawodowych. Z przepisu tego wynika, iż zakres podmiotowy jego stosowania jest ograniczony do osób spełniających przesłanki określone w art. 42 w/w ustawy. Zatem organ prowadząc postępowanie w sprawie pozbawienia skarżącego uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii powinien w pierwszej kolejności ustalić, czy skarżący spełniał wymogi określone w art. 42 ustawy. Analiza artykułu 42 wskazuje, iż przepis ten odnosi się do osób wykonujących samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii. W ustępie 2 tego artykułu ustawodawca sprecyzował pojęcie wykonywania tych funkcji, stwierdzając, iż przez wykonywanie samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii rozumie się: 1. kierowanie pracami geodezyjnymi i kartograficznymi podlegającymi zgłoszeniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oraz sprawowanie nad nim bezpośredniego nadzoru; 2. wykonywanie czynności rzeczoznawcy z zakresu prac geodezyjnych i kartograficznych, podlegających zgłoszeniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego; 3. pełnienie funkcji inspektora nadzoru z zakresu geodezji i kartografii; 4. wykonywanie czynności technicznych i administracyjnych związanych z rozgraniczaniem nieruchomości; 5. wykonywanie prac geodezyjnych i kartograficznych niezbędnych do dokonywania wpisów w księgach wieczystych oraz prac w wyniku których mogłoby nastąpić zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego. W ustępie 3 omawianego artykułu 42 na osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii ustawodawca nałożył obowiązek wykonywania zadania z należytą starannością, zgodnie z zasadami współczesnej wiedzy technicznej i obowiązującymi przepisami prawa. Podnieść należy, iż zarówno z akt administracyjnych przedstawionych Sadowi przez organ, jak również z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, czy skarżący wykonywał samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii, o których mowa w art. 42 ustawy. Dokonanie ustaleń w tym zakresie jest kwestią istotną dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, bowiem jak już wcześniej zostało wskazane zgodnie z art. 46 ust 3 Główny Geodeta Kraju orzeka o pozbawieniu uprawnień zawodowych z przyczyn określonych w tym przepisie Sygn. akt. IVSA/Wa 1071/08 wyłącznie wobec osób, o których mowa w art. 42, a zatem wykonujących wyżej przytoczone samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii. Orzekając o pozbawieniu Z. G. uprawnień zawodowych, bez wskazania w osnowie decyzji dziedziny uprawnień, Główny Geodeta Kraju, stwierdził, iż wydając przedmiotową decyzję kierował się wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] października 2007r. sygn. akt. [...]. Organ podał, iż z treści wyroku wynika, iż Z. G. został skazany za popełnienie z winy umyślnej przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów geodezyjnych. W tym miejscu należy zauważyć, że treść powołanego powyżej wyroku Sądu Rejonowego w G. wskazuje, iż skarżący został uznany winnym popełnienia czynów z art. 231 kk w zw. z art. 270 § 1 kk będąc zatrudnionym na stanowisku kierownika Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Urzędu Miasta G. Organ nie wyjaśnił, czy przekroczenie uprawnień wynikających z pełnienia funkcji kierowniczej w jednostce strukturalnej administracji rządowej jest w jego ocenie tożsame z wykonywaniem samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii, czy też skarżący, będąc kierownikiem Miejskiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej jednocześnie wykonywał samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii. Powyższe okoliczności powinny zostać przez organ wyjaśnione, co powinno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Brak rozważań w tym zakresie uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny, czy w zaistniałym stanie faktycznym organ prawidłowo zastosował wobec skarżącego sankcję przewidzianą w art. 46 ust 3 w/w ustawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi ( Dz. U. z 2002, Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.