IV SA/Wa 1064/17

Dnia 17 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 roku nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Skarżący J. G. wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lutego 2017 roku w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczo – garażowego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowie zbiornika wodnego na terenie działek o numerach inwestycyjnych [...] i [...] w [...], gmina [...]. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia skarżący podniósł, że postanowienie o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy jest postanowieniem nadającym się do wykonania, albowiem kreuje nową sytuację skarżącego w sferze jego obowiązków. Skarżący podniósł, że wykonanie w stosunku do niego zaskarżonego postanowienia, spowoduje, że mając ostateczne, wiążące postanowienie o odmowie uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy, organ właściwy w sprawie – Burmistrz [...] będzie miał podstawy do wydania skarżącemu odmownej decyzji o warunkach zabudowy, co spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał, że gdyby po uostatecznieniu się odmownej decyzji o warunkach zabudowy Sąd stwierdził nieważność lub uchylił oba postanowienia, na którym byłaby oparta decyzja o warunkach zabudowy, koniecznym będzie wzruszenie tej decyzji w trybie nadzwyczajnym. Spowoduje to wydłużenie postępowania w czasie, a tym samym również wymierne szkody dla skarżącego, który od maja 2016r. nie może zrealizować swoich zamierzeń inwestycyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej również p.p.s.a. jest, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dopuszcza na wniosek skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, str. 295). Postanowienie o odmowie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy należy do kategorii orzeczeń nienadających się do wykonania. Postanowienia o uzgodnieniu lub odmowie uzgodnienia projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy jest niezbędne do wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, jednak samo nie nadaje się do wykonania. Stanowi element kontroli nad zagospodarowaniem przestrzennym w danej gminie – w rozpatrywanej sprawie – co do spełnienia wymagań w zakresie ochrony środowiska. Postanowienie może zawierać wskazania, które należy uwzględnić przy wydawaniu decyzji ustalającej warunki zabudowy, lecz nie jest możliwe jego egzekwowanie z użyciem przymusu państwowego w sposób inny niż zgodna z przepisami postępowania administracyjnego kontrola instancyjna. Z tego względu należy stwierdzić, że nie zachodzą podstawy do wstrzymania zaskarżonej postanowienia, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro zaskarżone postanowienie nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, nie można udzielić ochrony tymczasowej, polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.