IV SA/Po 963/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2017r. sprawy z wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu opieki społecznej postanawia umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy

Sygn. akt IV SA/Po [...] U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia [...] lutego 2017r. oddalił skargę K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2016r. [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu opieki społecznej. Skarżący po doręczeniu mu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Po rozpoznaniu powyższego wniosku postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2017r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata i umorzono postępowanie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych. A. K. B. będąc pełnomocnikiem skarżącego wyznaczonym na mocy powyższego postanowienia, pismem z dnia 6 czerwca 2017r. (data stempla pocztowego) złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. K. S. po doręczeniu mu odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. W tymże wniosku skarżący wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W poz. 4.2. formularza wnioskodawca dokonał również skreślenia wszystkich pełnomocników wymienionych w tej rubryce i dopisał, iż wnosi o "pełnomocnika z wyboru (art. 174 §4 p.p.s.a.)." Zacząć należy od tego, że zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 - dalej P.p.s.a.), obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach m.in. z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji oznacza to, że skarżący w niniejszej sprawie dotyczącej ustalenia odpłatności za pobyt w domu opieki społecznej korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. zwolnienia z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych uznać należy zatem za bezprzedmiotowy, co oznacza, iż wydanie orzeczenia w tym zakresie jest zbędne. W dalszej kolejności należy wyjaśnić, iż w złożonym przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy dokonano skreślenia wszystkich pozycji w rubryce 4.2. formularza PPF. Skarżący dopisał jednak, iż wnosi o ustanowienie pełnomocnika z wyboru na podstawie art. 177 §4 p.p.s.a. Mając zatem na uwadze treść art. 177 §4 p.p.s.a., w którym przewidziano dla strony termin do wniesienia skargi kasacyjnej, po doręczeniu jej odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, mając na zawiadomienie skarżącego o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez pełnomocnika z wyboru, stwierdzić należy, iż intencją wnioskodawcy było ponowne uzyskanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu celem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że skarżący ma już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (postanowienie referendarza sądowego z dnia 4 kwietnia 2017r.). Okręgowa Rada Adwokacka w P. jako pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła adwokat K. B.. Oznacza to, że Skarżący korzysta już z prawa pomocy o przyznanie, którego wnosi w obecnie rozpoznawanym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy w postaci ustanowienia adwokata przysługuje bowiem stronie do czasu prawomocnego uchylenia postanowienia wydanego w tym zakresie, a z taką sytuacją w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia. Mając na uwadze złożenie przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, należy wskazać, iż wbrew oczekiwaniom strony nie daje to prawa do ponownego ubiegania się o prawo pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika. W ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest bowiem przepisu, który uprawniałby stronę do żądania od sądu wyznaczenia kolejnego adwokata (radcy prawnego) w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań, t.j. nie wniósł skargi kasacyjnej, lecz przedstawił opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249 a P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.