IV SA/Po 920/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 lipca 2017r., znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

[...] Sp. z o.o, reprezentowana przez adwokata wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 lipca 2017r., znak [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu poznańskiego z dnia 14 grudnia 2016 r. i nakazującą stronie skarżącej rozbiórkę budynku gospodarczego. Wraz ze skargą strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na podstawie art. 61 § 6 P.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1) lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2). Wynika z tego, że ochrona mająca na celu zapobieżenie powstaniu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków ma charakter tymczasowy. Zaakcentowania wymaga, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie przesądza o zasadności skargi, która będzie dopiero przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny. Orzeczenie to ma bowiem jedynie charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się w momencie określonym w art. 61 § 6 pkt 1 lub 2 P.p.s.a. Przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a., polegające na możliwości wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi dojdzie do jego wzruszenia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym na tle powyższego przepisu wskazuje się, że w sprawie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd z urzędu ma obowiązek uwzględnić wszelkie okoliczności. Oznacza to wzięcie pod uwagę w rozpoznawanej sprawie nie tylko argumentów natury prawnej, ale też okoliczności faktycznych sprawy (por. postanowienie NSA z 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Dokonując oceny wniosku pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, nie sposób pominąć faktu, że z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę części obiektu budowlanego wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody, jak i powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. W orzecznictwie ugruntowany został pogląd, iż z zasady wykonanie rozbiórki obiektu budowlanego łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak i z niebezpieczeństwem powstania ewentualnej szkody (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07 oraz postanowienia NSA: z 18 sierpnia 2016 r., II OZ 787/16, z 1 marca 2011 r., II OZ 118/11, z 27 listopada 2009 r., II OZ 1040/09; z 10 marca 2008 r., II OZ 202/08; z 6 grudnia 2006 r., II OZ 1352/06; z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 276/05 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ulega wątpliwości, że rozbiórka łączy się nierozerwalnie z szeregiem prac o znacznej kapitałochłonności, zmierzających do trwałej zmiany substancji i powoduje, że konkretny obiekt budowlany przestaje istnieć. Natomiast wyeliminowanie przez sąd administracyjny decyzji, na podstawie której wykonano roboty rozbiórkowe, rzutuje na legalność tychże robót i wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed ich rozpoczęciem. Ewentualna szkoda, poniesiona przez skarżącego na skutek rozbiórki wiaty, związana jest zarówno z utratą środków finansowych przeznaczonych na budowę obiektu, jak też z poniesieniem kosztów robót rozbiórkowych. Ponadto, powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu nałożonego obowiązku wymagałby również nakładów finansowych. W tych okolicznościach w wyniku rozbiórki mogą wystąpić przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji o rozbiórce, w postaci znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.