IV SA/Po 908/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu dnia 22 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] oraz A.N. na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych, z uwagi na złożenie skargi z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej "p.p.s.a."). Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. Wspólnota Mieszkaniowa złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wyjaśniła, że przedstawiciele zarządu wspólnoty sporządzili skargę w dniu [...] sierpnia 2018 r. Z uwagi na czas urlopowy dopiero w tym dniu doszło do spotkania członków zarządu i wspólnego zredagowania oraz podpisania skargi. Pismo w sprawie skargi zostało następnie przekazane do zarządcy nieruchomości, tj. Biura Obsługi Nieruchomości [...] - celem jej opieczętowania i wysłania do Sądu. Z informacji uzyskanych od zarządcy nieruchomości wynika, iż pracownik biura, po wykonaniu wszystkich czynności związanych z wysyłką skargi do Sądu, przez nieuwagę lub wręcz niewiedzę, nie wysłał listu natychmiast, lecz dołączył do innych listów biura, które zostały wysłane w poniedziałek [...] sierpnia 2018 r. Biorąc pod uwagę powyższe, z którego jednoznacznie wynika, że przekroczenie terminu wniesienia skargi nastąpiło z nieumyślnej winy pracownika biura zarządzającego nieruchomością Wspólnoty, a nie z winy osób bezpośrednio odpowiedzialnych za działania Wspólnoty, wniesiono o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wymaga zwrócenia uwagi, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Tylko spełnienie przywołanych przesłanek może stanowić podstawę do wydania przez sąd administracyjny postanowienia o przywróceniu stronie terminu do dokonania czynności procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. Dlatego o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienia NSA z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt II GZ 223/14 i z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt I OZ 655/10; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie wskazuje się również, że dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy przywrócenia terminu. Strona musi więc uwiarygodnić swą staranność, jak również to, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie Wspólnota Mieszkaniowa braku winy niedokonania czynności w terminie upatruje w okoliczności wyjazdu urlopowego członków Wspólnoty oraz zaniedbaniu pracownika zarządcy nieruchomości, któremu zostało powierzone nadanie skargi do Sądu. Wskazać wobec tego trzeba, że Wspólnota Mieszkaniowa zlecając pracownikowi zarządcy nieruchomości czynności związane z nadaniem skargi, ponosi odpowiedzialność za nieterminowe dokonanie czynności procesowych przez tego pracownika. Tym samym błędy i zaniechania pracownika zarządcy obciążają zlecającą mu te czynności Wspólnotę Mieszkaniową. Nie można więc w takiej sytuacji mówić o braku winny Wspólnoty w niedokonaniu czynności procesowej w terminie. Brak staranności w wykonaniu tych czynności, czy brak nadzoru nad korespondencją nie może być rekompensowany przywróceniem uchybionego terminu. Z kolei okoliczność wyjazdu członków zarządu Wspólnoty nie została w żaden sposób uprawdopodobniona i w konsekwencji nie mogła stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji