IV SA/Po 894/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Józef Maleszewski Protokolant ref. staż. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2017 r. sprawy ze skargi M. W., W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na budowie fermy drobiu oddala skargę

Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Decyzją z dnia 28 kwietnia 2016r. nr [...] Burmistrz W. ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na "Budowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce o nr ewid. gr [...], obręb S. W., gmina W. powiat w. , województwo wielkopolskie", wskazując na art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust.2, art. 82, art. 85 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm., dalej jako u.u.i.o.ś., ustawa środowiskowa), w związku z art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., obecnie Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej jako K.p.a.). Burmistrz w decyzji stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, albowiem inwestycja jest przedsięwzięciem zawsze znacząco oddziałującym na środowisko. Uzasadniając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach Burmistrz podał, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 51 oraz § 3 ust.1 pkt 37 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397 z późn.zm., obecnie Dz. U. z 2016 r. poz. 71 dalej jako Rozporządzenie) chów i hodowla zwierząt, w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP – przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza), sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne dla przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Planowane przedsięwzięcie ma polegać na budowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na działce nr [...], obręb S. W., o łącznej maksymalnej obsadzie w cyklu do 5 tygodnia 145 314 szt (581,256 DJP) i w cyklu po 5 tygodniu 132 678 szt (530 712 DJP). W ramach inwestycji przewidywana jest budowa czterech kurników do tuczu brojlera kurzego i dostosowanie obsady do powierzchni hodowlanej istniejącego kurnika. Chów brojlerów kurzych będzie prowadzony w systemie ściółkowym. Na terenie fermy powstaną 4 naziemne zbiorniki na gaz płynny o poj.6400 l każdy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. w opinii sanitarnej z dnia 23 grudnia 2015r. pozytywnie zaopiniował wniosek w zakresie wymagań higieniczno-sanitarnych. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem z dnia 25 lutego 2016r. uzgodnił i określił warunki realizacji przedsięwzięcia . Zapewniono udział społeczeństwa w toku postępowania, poprzez wydanie ogłoszenia o wszczęciu postępowania administracyjnego i wystąpienia do organów opiniujących oraz udostępnienie wniosku o wydanie decyzji wraz z załącznikami w siedzibie urzędu. Burmistrz wskazał, że teren planowanej inwestycji nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Działka [...] obręb S. W. zabudowana będzie fermą drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą, o łącznej maksymalnej obsadzie w cyklu do 5 tygodnia 145 314 szt (581,256 DJP) i w cyklu po 5 tygodniu 132 678 szt (530,712 DJP). Obecnie na terenie gospodarstwa znajduje się jeden obiekt inwentarski K-1, w którym w ramach planowanego przedsięwzięcia inwestor planuje dostosowanie obsady do istniejącej powierzchni hodowlanej. W ramach inwestycji przewidywana jest budowa czterech kurników do tuczu brojlera kurzego o symbolach K-2 do K-5. Na terenie inwestycji działać będą następujące instalacje i obiekty : 9 silosów paszowych, 1 agregat prądotwórczy o mocy do ok.120kW, 4 zbiorniki na gaz płynny o pojemności 6400 l każdy, konfiskator, wewnętrzna sieć wodociągowa i energetyczna. Chów brojlerów kurzych będzie prowadzony w systemie ściółkowym. Na terenie fermy będą pracowały 104 wentylatory. Wymiary powierzchni hodowlanej, na której będą utrzymywane zwierzęta będą spełniały wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 15 lutego 2010r. w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej (Dz.U. z 2010r., Nr 56, poz. 344 ze zm.). Zagęszczenie obsady będzie wynosiło maksymalnie 42 kg/m2. W pierwszych dwóch latach funkcjonowania gospodarstwa zagęszczenie obsady nie przekroczy 39 kg/m2. W raporcie oddziaływania przedsiębiorstwa na środowisko zawarto analizę oddziaływania akustycznego przedmiotowej inwestycji. Z przedstawionych informacji wynika, że źródłami hałasu, które mogą mieć wpływ na klimat akustyczny środowiska będą : budynki inwentarskie i wentylatory w nich umieszczone, agregat prądotwórczy oraz manewry pojazdów poruszających się po przedmiotowym terenie. Pracę wentylatorów ograniczono wyłącznie do pory w ciągu dnia. W uzupełnieniu raportu inwestor przedstawił analizę akustyczną zgodnie z uzgodnieniem RDOŚ i PPIS. Ze względu na protesty stron inwestor zobowiązany będzie do wykonania nasadzeń zieleni izolacyjnej, co przyczyni się do redukcji emisji substancji wprowadzanych do powietrza z terenu fermy. Z przeprowadzonych analiz wynika, że inwestycja nie będzie powodowała przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku zarówno w porze dnia jak i nocy. Zgodnie z postanowieniem RDOŚ nałożono na inwestora obowiązek przeprowadzenia kontrolnych pomiarów poziomów hałasu na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną, w szczególności w punktach przyjętych w raporcie zgodnie z przepisami szczegółowymi w tym zakresie, po zrealizowaniu inwestycji. W przypadku przekroczenia akustycznych standardów jakości środowiska, inwestor został zobowiązany do niezwłocznego zaprojektowania i zastosowania zabezpieczeń akustycznych ograniczających emisję hałasu do środowiska oraz udokumentowania poprawności przyjętych rozwiązań w postaci wyników pomiarów poziomów hałasu przedkładanych właściwemu organowi ochrony środowiska oraz Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska. W raporcie przedstawiono oddziaływanie przedmiotowego przedsięwzięcia na stan jakości powietrza. Źródłami emisji substancji do powietrza będą systemy zanieczyszczenia pochodzące z procesów chowu brojlerów, w tym substancje odorotwórcze powstające w wyniku rozkładu produktów przemiany materii zwierząt. Występować będzie także emisja substancji ze spalania paliw w nagrzewnicach gazowych, służących do ogrzewania budynków inwentarskich. Z wykonanych obliczeń wynika, że emisje z w/w źródeł nie będą powodować przekroczenia wartości odniesienia substancji w powietrzu oraz dopuszczalnych częstości przekroczeń określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2010r., Nr 6 poz.87 ze zm.) poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, a w związku z tym spełnione będą wymagania w zakresie ochrony powietrza określone w przepisach. Ponadto budynki znajdujące się w pobliżu emitorów nie będą narażone na przekroczenia wartości odniesienia substancji w powietrzu oraz nie będą narażone na przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu. Inwestora zobowiązano do zapewnienia czystości i odpowiedniej temperatury oraz wilgotności w pomieszczeniach poprzez zapewnienie sprawnego systemu wentylacji mechanicznej oraz niedopuszczania do magazynowania pomiotu na terenie fermy, a także zapewnienia, aby transportowany pomiot przykrywany był brezentem. Dotrzymanie nałożonych na inwestora warunków, przyczyni się do redukcji emisji substancji wprowadzanych do powietrza z terenu fermy oraz zapewni spełnienie wymogów w zakresie ochrony powietrza określonych w przepisach. Odory będą stanowiły pewną uciążliwość zapachową jednakże brak obowiązujących norm prawnych w tym zakresie nie pozwala na stwierdzenie czy mieszczą się one w tych granicach. Z wykonanych w raporcie obliczeń rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu wynika, że dotrzymane będą standardy jakości powietrza określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2012r., poz.1031). Z raportu oraz uzupełnienia do raportu informacji wynika, iż przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie poza obszarami głównych zbiorników wód podziemnych. W ramach postępowania, przeprowadzono ocenę oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne. Woda na potrzeby przedsięwzięcia będzie pobierana z wodociągu. Woda będzie zużywana na cele technologiczne – pojenie drobiu oraz na cele socjalno-bytowe, a także p.poż. Inwestor w celu zmniejszenia zużycia wody ma zamiar zastosować automatyczny system poideł. Ścieki bytowe będą odprowadzane do istniejącej kanalizacji sanitarnej. Inwestor będzie prowadził czyszczenie pomieszczeń inwentarskich wyłącznie metodą na sucho, bez generowania ścieków. Następnie będzie prowadzona dezynfekcja pomieszczeń poprzez zamgławianie. Wody opadowe i roztopowe będą odprowadzane do gruntu w granicach nieruchomości inwestora bez powodowania szkody dla terenów sąsiednich. Zostało to wpisane jako warunek realizacji inwestycji. W celu ochrony środowiska gruntowo-wodnego nałożono na inwestora obowiązek wykonania szczelnych, nieprzepuszczalnych posadzek w budynkach inwentarskich. Pomiot usuwany będzie z budynków inwentarskich po każdym cyklu chowu bezpośrednio na środki transportu, bez magazynowania go na terenie fermy, co pozwoli na ochronę środowiska wodno-gruntowego przed zanieczyszczeniami. Inwestor przedstawił rodzaje i ilości odpadów wytwarzanych na poszczególnych etapach inwestycji. Zapisano to jako warunek realizacji przedmiotowej inwestycji. Przy założeniu, że inwestor będzie realizował planowane przedsięwzięcie zgodnie z zapisami w raporcie i warunkami w decyzji, inwestycja nie będzie naruszać prawa w zakresie gospodarki odpadami. Zgodnie z art.81 ust.3 ustawy ooś przeanalizowano wpływ przedmiotowego przedsięwzięcia na cele środowiskowe zawarte w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry. Po szczegółowym przeanalizowaniu materiałów, biorąc pod uwagę budowę geologiczną, warunki hydrogeologiczne oraz uwzględniając lokalizację przedmiotowego przedsięwzięcia poza obszarami wodno-błotnymi, jak również strefami ochronnymi ujęć wód i obszarami ochronnymi zbiorników wód śródlądowych, wziąwszy pod uwagę rodzaj przedsięwzięcia, planowane rozwiązania w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i magazynowania oraz postępowania z odpadami i pomiotem nie przewiduje się negatywnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, w tym wody powierzchniowe i podziemne. W przypadku, gdy przedsięwzięcia będzie realizowane zgodnie z zapisami przedstawionymi w raporcie i warunkami nałożonymi w niniejszej decyzji, nie będzie miało negatywnego wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych wyznaczonych dla Jednolitych Części Wód Powierzchniowych "Dojca". Planowane przedsięwzięcie stanowi instalację do chowu lub hodowli drobiu, w której będzie więcej niż 40.000 stanowisk, dlatego na podstawie art.201 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz.U. z 2013r., poz.1232) oraz pkt 6 ppkt 8 a załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2014r. w sprawie rodzajów instalacji mogących powodować znaczne zanieczyszczenie poszczególnych elementów przyrodniczych albo środowiska jako całości (Dz.U. z 2014r., poz.1169). Inwestor przed rozpoczęciem działalności będzie zobowiązany do uzyskania pozwolenia zintegrowanego. W związku z tym w raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedstawiono porównanie proponowanej techniki z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT). Miejsce realizacji inwestycji znajduje się poza obszarami chronionymi, realizowane będzie na terenie działki użytkowanej rolniczo. Obecnie na terenie analizowanej działki znajduje się budynek inwentarski. Z raportu i jego uzupełnienia wynika, że podczas prowadzonych wizji terenowych nie stwierdzono występowania bezkręgowców, płazów i gadów. Z pośród ptaków stwierdzono występowanie kruka i mazurka. Nie stwierdzono także występowania chronionych siedlisk przyrodniczych oraz innych roślin niż gatunki uprawne. Nie stwierdzono także negatywnego oddziaływania skumulowanego planowanej inwestycji na środowisko przyrodnicze. Z uwagi na zastosowanie systemów pojenia ograniczających zużycie wody, wykonanie budynków dobrze izolowanych termicznie, zastosowanie optymalnie dobranej wentylacji pozwalającej zmniejszyć zużycie energii organ stwierdził, że przedsięwzięcie nie wpłynie ujemnie na warunki klimatyczne. Obiekty zostaną wyposażone w odpowiednią wentylację, która w przypadku upałów zapewni szybkie i skuteczne schłodzenie obiektów. Ekstrema zimowe będą niwelowane poprzez zastosowanie ścian o odpowiedniej grubości, które zapewnią dobrą charakterystykę energetyczną, umożliwiającą utrzymanie odpowiedniej temperatury wewnątrz budynku. Stalowe kratownice konstrukcji dachu będą odporne na działanie wiatru. Ze względu na lokalizację w dużej odległości od granic państwa oraz zakres oddziaływania inwestycji, nie stwierdzono konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Biorąc pod uwagę opinię organów uzgadniających RDOŚ i PPIS oraz raport oddziaływania na środowisko organ nie widział podstaw do wydania decyzji odmownej. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. W., W. W. i G. S. reprezentowani przez pełnomocników domagali się uchylenia decyzji, zarzucając jej naruszenie: art.7 kpa, 80 kpa, 47 § 1 pkt a i c Prawa o ochronie środowiska, § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. W uzasadnieniu odwołania podali, że przedmiotowa inwestycja będzie bezpośrednio i pośrednio oddziaływać na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, szczególnie w zakresie emisji hałasu i substancji odoroczynnych. Nadto miejsce lokalizacji kurników i silosów nie uwzględnia kierunków wiatru, tak żeby przez najdłuższą część roku znajdowały się po stronie zawietrznej względem obiektów budowlanych przeznaczonych na pobyt ludzi oraz obszarów chronionych. Decyzją z dnia 31 sierpnia 2016r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, wskazując na art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając SKO podało, że po przeanalizowaniu materiału dowodowego podziela stanowisko organu I instancji. Dalej Kolegium przytoczyło treść przepisów art.59, 63, 61, 77, 60 i 82 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie.... oraz wskazało, że przedłożony przez inwestora raport wraz z wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie oraz późniejsze uzupełnienia do raportu nie budzą zastrzeżeń. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy niezbędne o których mowa w art.82 ust.1 pkt 1-5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Organ uwzględnił zalecenia wynikające z opinii PPIS i RDOŚ. Zarzuty odwołujących są nieuzasadnione. Uzasadnienie odwołania w kilku fragmentach odnosi się do innej sprawy i nie jest związane z zaskarżoną decyzją. Okoliczność, iż odwołujący dysponują decyzjami o warunkach zabudowy, które nie są nawet zrealizowane nie może stanowić przeszkody do określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia planowanego na działce sąsiedniej. Dopiero w postępowaniu o warunki zabudowy badane będzie czy spełniona jest zasada dobrego sąsiedztwa w sprawie, jaka funkcja przeważa w terenie i czy realizacja danej inwestycji stanowić będzie jej kontynuację. Podobnie rzecz ma się z określeniem sytuowania budynków na działce inwestora, co możliwe będzie na kolejnych etapach postępowania. Celem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest to, aby realizacja inwestycji nastąpiła z jak najmniejszym uszczerbkiem dla środowiska. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach prowadzone w ramach oceny oddziaływania planowanego przez inwestora przedsięwzięcia na środowisko ma na celu m.in. zapewnienie ochrony interesów osób trzecich tj. w szczególności właścicieli działek gruntu znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji, co też w niniejszej sprawie uczyniono. Odnosząc się zaś do emisji substancji odoroczynnych Kolegium wskazało, że w przepisach brak regulacji obejmujących tą kwestię. Należy zauważyć, że są to obiektywne odczucia odbiorców, obiektywnie niezmierzalne i nie podlegające jakiejkolwiek weryfikacji. Właśnie na terenie wsi znajdują się liczne zakłady zajmujące się chowem zwierząt. W raporcie o oddziaływaniu na środowisko uwzględniono już fakt, że na działce inwestora znajduje się już jeden kurnik (strona 7, 19 raportu). Niezasadne są zarzuty co do przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. Z raportu i decyzji wynika, że na inwestora nałożono obowiązki celem zmniejszenia oddziaływania akustycznego. Zobligowano inwestora do wykonania ekranu akustycznego od strony północnej, dokonania nasadzeń zieleni izolacyjnej od strony południowej, a nadto zobligowano inwestora do przeprowadzania kontrolnych pomiarów poziomu hałasu już po zrealizowaniu inwestycji, co pozwoli na kontrolę rzeczywistego wpływu przedsięwzięcia na stan akustyczny terenów pod tym względem chronionych. Nadto Kolegium prowadząc postępowanie rozszerzyło krąg stron postępowania. Umożliwiając stronom zapoznanie się z materiałem dowodowym i wypowiedzenie się w sprawie – zawiadomienie z 18.08.2016r. W ocenie Kolegium za stronę postępowania uznany winien być L. Ż., będący właścicielem działki nr [...], bowiem analiza znajdujących się w raporcie map obrazujących oddziaływanie poszczególnych substancji na środowisko wykazała, iż oddziaływanie choć w normatywnym zakresie dotyczy tez działki stanowiącej własność tejże osoby. Z kolei oddziaływania na działki innych osób wymienionych w piśmie z dnia 30 maja 2016r. nie stwierdzono. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnieśli M. W., W. W., G. S. reprezentowani przez pełnomocnika. Domagali się uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili: - naruszenie art.107 § 3 kpa poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób nieodpowiadający ustawowym wymaganiom i pobieżne ustosunkowanie się do zarzutów odwołania; - naruszenie art.7, 77, 80 kpa poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli; - naruszenie art.47 §1 pkt a i c ustawy Prawo o ochronie środowiska poprzez błędną wykładnię, a w konsekwencji uznanie, że planowana inwestycja nie będzie bezpośrednio i pośrednio oddziaływać negatywnie na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, szczególnie w zakresie emisji hałasu i substancji odoroczynnych; - naruszenie §11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, poprzez błędną wykładnię i uznanie, że zaskarżona decyzja jest zgodna z postanowieniami rozporządzenia i miejsce lokalizacji kurników i silosów uwzględnia przeważające kierunki wiatrów, tak żeby przez najdłuższą część roku znajdowały się po stronie zawietrznej względem obiektów budowlanych przeznaczonych na pobyt ludzi oraz obszarów chronionych. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 2 listopada 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę G. S., z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego (k.51 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie decyzji jest art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (T.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm., dalej jako u.u.i.o.ś.), zgodnie z którym uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych oraz decyzji o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), co wynika z treści art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy. Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dołącza się do wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 72 ust. 3 ustawy). Stosownie do art. 71 ust. 1 ustawy, decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania dla realizacji konkretnego przedsięwzięcia. Charakter planowanej inwestycji określa zatem konieczność uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed złożeniem wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę. Nadto inwestor przed wystąpieniem z wnioskiem o pozwolenie na budowę zobowiązany jest uzyskać decyzję ustalającą warunki zabudowy. A co za tym idzie, ocena czy inwestycja spełnia warunki wymagane w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199 z późn. zm., dalej jako u.p.z.p.) będzie miała miejsce w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. I dopiero uzyskanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy uprawniało będzie inwestora do wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę. Szczegółowa zaś ocena co do możliwości realizacji inwestycji - z uwagi na prawnie chroniony interes osób trzecich - będzie miała miejsce w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Zatem decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie daje podstaw do realizacji inwestycji, a co za tym idzie decyzja w tym przedmiocie nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Przedsięwzięcia, które mogą zawsze znacząco oraz potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed wystąpieniem z wnioskiem o wydanie jednej z decyzji wymienionych w art. 72 ust.1 u.u.i.o.ś. Jak wynika z akt sprawy teren wskazany pod inwestycję nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową. Oznacza to, iż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Przesłanki wydania decyzji negatywnej, tzn. decyzji o odmowie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia, muszą wynikać z konkretnie wskazanych uregulowań prawnych i faktycznych. Odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może zatem nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, czy też sprzeczności z innymi przepisami prawa. Podstawę taką może również stanowić wynikająca z art. 81 ust. 1 ustawy odmowa zgody na realizacje przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany przez wnioskodawcę. Zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Natomiast w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jest wymagane, w przypadku przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, gdy obowiązek powyższy został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 powyższej ustawy. Przepis artykułu 61 ust. 1 pkt wskazuje, że ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji (art.61 ust.2). Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie obliguje organ do wcześniejszego zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego. Organ prowadzący postępowanie jest zatem zobowiązany przed przeprowadzeniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zasięgnąć i uwzględnić stanowiska organów opiniujących. Według art.3 ust.1 pkt 8 ustawy środowiskowej przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia obejmujące w szczególności : weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień; zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. Przeprowadzając ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko organ winien uwzględnić łącznie następujące uwarunkowania: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, c) wykorzystywania zasobów naturalnych, d) emisji i występowania innych uciążliwości, e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, b) obszary wybrzeży, c) obszary górskie lub leśne, d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody, f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone, g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) gęstość zaludnienia, i) obszary przylegające do jezior, j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej; 3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania. Zatem z powyższych regulacji i dyspozycji przepisów art.81 ustawy środowiskowej wynika, że ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia. Wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach można odmówić jedynie w razie : 1.niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony; 2.odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii przez organy, o których mowa w art.77 ust.1 ustawy środowiskowej; 3.braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie; 4.gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych; 5.jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Sąd podziela ustalenia faktyczne poczynione przez organy w niniejszej sprawie i czyni je podstawą swoich rozważań. Organy słusznie uznały, iż nie zaistniały warunki do odmowy zgody na realizację przedmiotowego przedsięwzięcia. Organ II instancji słusznie zatem utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne. W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że dla nieruchomości nr [...] nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie zostało wszczęte na wniosek R. S.. Inwestycja będąca przedmiotem postępowania zaliczona została w § 2 ust.1 pkt 51 rozporządzenia Rady ministrów z dnia 9 listopada 2004r. do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP – przy czym za liczbę DJP przyjmuje się maksymalną możliwą obsadę inwentarza); współczynniki przeliczeniowe sztuk zwierząt na DJP są określone w załączniku do rozporządzenia), dla którego sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko jest obligatoryjne. Planowana inwestycja zaliczana jest do grupy przedsięwzięć, dla których zgodnie z art.59 ust.1 pkt 1 ustawy wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach administracyjnych przedsięwzięcie polegać będzie na budowie fermy drobiu wraz z infrastrukturą towarzyszącą, o łącznej maksymalnej obsadzie w cyklu do 5 tygodnia 145,314 szt. Obecnie na terenie gospodarstwa znajduje się jeden obiekt inwentarski. Do infrastruktury towarzyszącej należeć będą 2 zbiorniki nieczystości płynnych, silosy paszowe oraz wiata. Teren wokół inwestycji stanowią grunty orne oraz tereny rolnicze. Decyzja organu I instancji zawiera wszystkie elementy wskazane w art.82 ust.1 ustawy środowiskowej. Organ I instancji działając na podstawie przepisów uzyskał niezbędne postanowienia i opinie odpowiednich organów (art.77 ustawy). RDOŚ pismem z dnia 5.01.2016r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia raportu o zagadnienia z zakresu ochrony powietrza i przyrody, gospodarki wodno-ściekowej, hydrogeologii, ochrony przed hałasem, planowanej obsady. Dostarczono uzupełnienie raportu. Pismem z dnia 12.02.2016r. uzupełniono raport po raz drugi. Zatem wyspecjalizowany organ, tj. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. postanowieniem z dnia 25 lutego 2016r. uzgodnił i określił warunki realizacji przedsięwzięcia.Także Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wyraził opinię dnia 23 grudnia 2015r., w której pozytywnie ocenił wniosek w zakresie wymagań higieniczno-sanitarnych. Nie można zatem uznać, aby raport sporządzony w sprawie był niezupełny. Ponadto zgodnie z art.79 ustawy, organ zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu poprzez zamieszczenie informacji o prowadzonym postępowaniu na tablicy ogłoszeń Urzędu miejskiego w W. i miejscowości S. W. oraz na stronie internetowej BIP. Umożliwiono również zgłoszenie uwag i wniosków w wyznaczonym terminie. W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu nie wystąpiły przesłanki negatywne uzasadniające odmowę wydania decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zawarte w art.81 ustawy. Oceniając materiał dowodowy w sprawie organy obu instancji doszły do prawidłowych konkluzji uznając, iż przy uwzględnieniu nałożonych decyzją środowiskową warunków, zabezpieczone zostanie środowisko przed ewentualnym negatywnym wpływem ze strony planowanego przedsięwzięcia. Nie zostaną przekroczone normy hałasu, normy emisji substancji do powietrza przy jednoczesnym dotrzymaniu standardów jakości powietrza. W uzupełnieniu Raportu przewiduje się również szereg środków organizacyjno-technicznych minimalizujących negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia na : hałas, wodę, środowisko gruntowo-wodne, powietrze, na klimat akustyczny oraz minimalizujących ilość powstających odpadów. Organ II instancji we własnym zakresie ustalił prawidłowy krąg stron, uzupełnił materiał dowodowy o wypisy z rejestru gruntów nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania inwestycji. Poinformowano strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranego materiału. Odnosząc się do stawianych w skardze zarzutów uchybienia przez organy wymogom kpa., wyjaśnić należy, że Sąd nie stwierdził naruszenia tych przepisów w stopniu, uzasadniającym uchylenie zaskarżonych decyzji. Ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji z uwagi na naruszenie przepisów postępowania jest bowiem możliwe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Oznacza to, że naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę uwzględnienia skargi przez Sąd jedynie wówczas, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie budzi również wątpliwości Sądu, że organy I i II instancji z uwzględnieniem wytycznych zawartych w art.6,7 i 8 kpa wyjaśniły skarżącemu zasadność przesłanek, którymi się kierowały przy wydawaniu decyzji, wydały decyzję z uwzględnieniem wszelkich w tym zakresie przepisów, uwzględniły interes stron. Podkreślić należy, że samo niezadowolenie mieszkańców wsi z lokalizowanej inwestycji nie jest wystarczającą przesłanką do odmowy wydania decyzji środowiskowej. Uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji, odnoszą się do zasadniczych dla toczącego się postępowania administracyjnego kwestii, nie pozwalają stwierdzić uchybienia art. 7, art.107 § 3 kpa, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Nie można podzielić poglądów skarżącego co do niedostatecznego wyjaśnienia sprawy. Zarzut dowolności wykluczają bowiem – jak ma to miejsce w okolicznościach rozpoznawanej sprawy - ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego, zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.). Organy dokonały również ustaleń czy i w jaki sposób konkretne przedsięwzięcie w zakresie emisji i innych uciążliwości wpływa na środowisko. Jak wynika z akt sprawy planowana inwestycja nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w odpowiednich przepisach prawa dotyczących dopuszczalnych emisji w środowisku, gospodarki ściekami, emisji poziomu hałasu oraz postępowania z odpadami. Organy odniosły się do kwestii magazynowania odpadów, ścieków, wskazały na planowane zbiorniki do ich magazynowania, zabezpieczające środowisko przed negatywnymi oddziaływaniami. Ustalono, że teren inwestycji nie znajduje się w obszarze zaliczanym jest do obszarów szczególnie wrażliwych. Co prawda racje ma skarżący, że organ dość lakonicznie odniósł się do zarzutu dotyczącego uciążliwości zapachowej. Faktem jednak jest, że obowiązujące przepisy nie określają żadnych norm "odorowych", które z kolei określałyby zakres oddziaływania nieprzyjemnych zapachów na tereny sąsiadujące. Organy uzgadniające (RDOŚ i PPIS) stwierdziły, że układ budowlany przedsięwzięcia, jak i metody chowu zwierząt ograniczą wpływ inwestycji na środowisko w zakresie emisji substancji zapachowych do powietrza. Wskazać należy, że zapach czy odór jest substancją niemierzalną. Zapachy pomimo że mogą być uciążliwe nie mogą być badane, bowiem w polskim systemie prawnym nie istnieją normy prawne , które odnosiłyby się do zapachów. W ocenie Sądu przy uwzględnieniu powyższego organy prawidłowo oceniły przedsięwzięcie pod kątem uciążliwości. Podały, że otoczenie obiektów hodowlanych stanowią grunty rolne oraz grunty niezabudowane i zabudowane właścicieli indywidualnych gospodarstw rolnych prowadzących zarówno hodowlę zwierząt, jak i uprawę pieczarek. Trudno więc, aby tego typu przedsięwzięcie miało być zlokalizowane na innych terenach aniżeli wiejskie, tym bardziej, że inwestor prowadzi już działalność w zakresie jednej fermy drobiu. Nie można również przyjąć prymatu komfortu życia innych mieszkańców wsi i ich planów co do własnych nieruchomości nad możliwość prowadzenia działalności rolniczej (zgodnej z prawem) na wsi przez inną osobę. Organy odniosły się do hałasu, wskazując na nieuciążliwą pracę wentylatorów na planowanej inwestycji oraz niewielki ruch pojazdów, podkreśliły brak przekroczenia standardów jakości środowiska na terenach objętych ochroną akustyczną. Sąd wskazuje, że zarówno Ustawa Prawo ochrony środowiska z 27 stycznia 2001 r. (tj. Dz.U. z 2013 poz. 1232) jak i Ustawa z 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz.U. z 2013 poz. 1235 ze zm.) wdrażają liczne dyrektywy Rady czy Parlamentu Europejskiego mając na celu ochronę środowiska, co wynika z przypisów do obu ustaw. W zakresie naruszenia § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie (Dz.U.2014.81), skarżący nie wskazali w jaki sposób inwestycja w ich ocenie winna być usytuowana, aby uwzględniała przeważające kierunki wiatrów, w szczególności w sytuacji gdy inwestowany teren jest terenem rolniczym, na którym występują w znaczącej ilości pola uprawne. Należy na marginesie podkreślić, że inwestor przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę będzie musiał uzyskać decyzję ustalającą warunki zabudowy, w której to decyzji nastąpi ocena czy inwestycja spełnia warunki wymagane w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast szczegółowa ocena odnośnie realizacji inwestycji – z uwagi na prawnie chroniony interes osób trzecich – będzie miała miejsce w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Reasumując, rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd miał przy tym na uwadze, że ewentualne uchylenie decyzji Kolegium z uwagi na naruszenie przepisów postępowania jest możliwe na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a, a więc – jedynie wówczas – jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.