IV SA/Po 789/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018r. wniosku radcy prawnego R. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania do likwidacji barier architektonicznych ze środków PFRON postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu

Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017r. sygn. akt IV SA/Po 789/17 oddalił skargę Z. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dofinansowania do likwidacji barier architektonicznych ze środków PFRON. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 30 stycznia 2018r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Radca prawny R. K. będąc pełnomocnikiem skarżącego wyznaczonym na mocy powyższego postanowienia, pismem z dnia 24 kwietnia 2018r. (data stempla pocztowego k. 89 akt) złożyła w Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 grudnia 2017r. sygn. akt IV SA/Po 789/17, składając również wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu zaznaczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. W piśmie stanowiącym wniosek o przyznanie wynagrodzenia radca prawny R. K. wskazała, że o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem została zawiadomiona pismem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, które odebrała w dniu 27 marca 2018r. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2017r. poz. 1369 ze zm. – dalej P.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W przedmiotowej sprawie należy jednak zauważyć, że zgodnie z art. 177 §3 P.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei z art. 177 § 4 P.p.s.a. wynika, że jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony. Skuteczność złożenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest uzależniona od dochowania przez pełnomocnika wskazanego wyżej terminu. A contrario, złożenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej czyni ją bezskuteczną, a co za tym idzie bezzasadnym staje się roszczenie o wypłatę wynagrodzenia za jej sporządzenie. W realiach niniejszej sprawy należy podnieść, iż wbrew stanowisku wyrażonym we wniosku o przyznanie wynagrodzenia radca prawny R. K. o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem nie została powiadomiona pismem z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu doręczonym jej w dniu [...] marca 2018r., lecz pismem Okręgowej Izby Radców Prawnych w Poznaniu doręczonym w dniu 21 marca 2018r. (zob. pismo OIRP w Poznaniu k. 69 akt). Pod pojęciem "zawiadomienia pełnomocnika", o którym mowa w art. 177 § 3 P.p.s.a. rozumie się bowiem datę zawiadomienia pełnomocnika przez właściwą okręgową izbę radców prawnych i od tego momentu rozpoczyna się bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski; komentarz do art. 253; Legalis). Oznacza to, że ustawowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej lub też opinii o braku podstaw do jej wniesienia upływał w przedmiotowej sprawie w dniu 20 kwietnia 2018 r. Złożenie opinii o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej w dniu 24 kwietnia 2018r. a więc po upływie terminu i domaganie się przyznania wynagrodzenia z tego tytułu uznać wiec przyjdzie za bezzasadne. Wobec powyższego, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt. 8 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia