IV SA/Po 727/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 lipca 2023 r., [...] w sprawie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę.

Pismem z dnia 13 października 2023 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego E. P. wskazał m.in., że ustalenia i działania SKO uważa za stronnicze, niesprawiedliwe, skutkiem czego oddalono jego skargę. Pismem z dnia 16 października 2023 r. SKO w L. wezwało E. P. do sprecyzowania, czy pismo z 13 października 2023 r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie [...] z dnia 31 lipca 2023 r. czy skargę na działanie OPS-u w C.. E. P. pismem z dnia 18 października 2023 r. sprecyzował, że pismo z dnia 13 października 2023 r. stanowi skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. W dniu 16 listopada 2023 r. pismo E. P. z dnia 13 października 2023 r. SKO w L. przekazało do WSA w Poznaniu, jako skargę na postanowienie SKO w L. z dnia 31 lipca 2023 r., nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na te akty jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2023r. poz. 1634 z późn. zm. – dalej "P.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem skargi mogą być tylko postanowienia, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie, albo rozstrzygające sprawę co do istoty; a contrario skarga jest niedopuszczalna, gdy postanowienie jest niezaskarżalne. W postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada, że na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi (art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2023 r., poz. 775, dalej jako "K.p.a.") lub gdy przepis szczególny tak stanowi - jeżeli organ administracji publicznej wydaje postanowienie w oparciu o taki przepis. Takie ukształtowanie prawa do wniesienia zażalenia wynika z charakteru postanowienia, które w zasadzie nie załatwia sprawy, lecz dotyczy samego postępowania w sprawie. Dlatego nie ma tu znaczenia wola podmiotu – adresata postanowienia organu. Prawo do wniesienia zażalenia wynika z elementu obiektywnego w postaci istnienia normy prawnej przewidującej takie prawo. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, jak sprecyzował sam skarżący, jest postanowienie wydane w oparciu o przepis art. 37 § 1, § 3 pkt 1 i § 5 K.p.a. Regulacje te przewidują wydanie w toku postępowania administracyjnego postanowienia rozpatrującego ponaglenie. Unormowanie to służy zwalczaniu bezczynności lub przewlekłości w załatwianiu sprawy, czyli wydaniu decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Przepis ten nie zawiera normy, która uprawniałaby adresata postanowienia do wniesienia na nie zażalenia. Nie jest to również postanowienie kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Powyższe postanowienie ma charakter wpadkowy (incydentalny) i nie przysługuje na nie zażalenie. W świetle powyższego wskazać należy, że postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna z mocy art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w postanowieniu. Sąd na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę postanowieniem na posiedzeniu niejawnym.