IV SA/Po 725/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na uchwałę Zarządu Województwa W. z dnia 7 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia odwołania M. W. ze stanowiska zastępcy dyrektora Muzeum Okręgowego Ziemi [...] w K. postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

M. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Zarządu Województwa W. z dnia 7 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia odwołania M. W. ze stanowiska zastępcy dyrektora Muzeum Okręgowego Ziemi [...] w K.. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł m.in. o odrzucenie skargi ze względu na niedopuszczalność drogi sądowej stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z regulacjami objętymi zakresem unormowania art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej jako "p.p.s.a.") wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 508 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe wyliczenie jest enumeratywne i stanowi katalog zamknięty przypadków dopuszczających kognicję sądów administracyjnych. A zatem sprawy dotyczące aktów lub czynności niewymienionych w tym katalogu nie są objęte właściwością sądu administracyjnego. W konsekwencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiotowa skarga dotyczy uchwały Zarządu Województwa W. w przedmiocie uzgodnienia odwołania M. W. ze stanowiska zastępcy dyrektora Muzeum Okręgowego Ziemi [...] w K.. W ocenie Sądu zaskarżona uchwała nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do art. 5 ust. 2 p.p.s.a. sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi. Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U.2022.2094 t.j.) do zadań Zarządu Województwa należy w szczególności kierowanie, koordynowanie i kontrolowanie działalności wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych, w tym zatrudnianie i zwalnianie kierowników wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych. Z kolei w myśl art. 15 ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U.2020.194 t.j. dalej jako "u.o.p.d.k.") dyrektora instytucji kultury powołuje organizator na czas określony, po zasięgnięciu opinii właściwych związków zawodowych działających w tej instytucji kultury oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych. Odwołanie następuje w tym samym trybie. Stosownie do treści art. 15 ust. 7 u.o.p.d.k. w sprawach dotyczących powoływania i odwoływania dyrektora instytucji kultury w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisy art. 68-72 Kodeksu pracy. Statut instytucji kultury może przewidywać utworzenie stanowiska zastępcy dyrektora lub stanowisk zastępców dyrektora. W takim przypadku statut określa liczbę stanowisk zastępców dyrektora oraz tryb ich powoływania i odwoływania (art. 15 ust. 8 u.o.p.d.k.). Z przepisów tych wynika, że jednoznacznie przesądzona została kwestia pracowniczego charakteru sprawy związanej z odwołaniem dyrektora instytucji kultury. Sąd w pełni podziela stanowisko zaprezentowane w postanowieniu NSA z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 2250/11 (LEX Nr 114093), w którym NSA wskazał, że powołanie w rozumieniu Kodeksu pracy jest zawsze na jakieś stanowisko, natomiast pozbawienie pracownika, zatrudnionego na podstawie powołania, tego stanowiska, jest równoznaczne z odwołaniem go i akt odwołujący jest równoznaczny z wypowiedzeniem stosunku pracy (por. wyroki SN z 11 maja 2006 r., II PK 273/05, OSNP 2007/9-10/129 oraz z 27 marca 2007 r., II PK 225/06, Lex nr 599537). Przepisy ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej nie przewidują innej formy zatrudnienia niż powołanie na stanowisko dyrektora. Zaskarżona uchwała organu o uzgodnieniu odwołania ze stanowiska zastępcy dyrektora instytucji kultury, musi być traktowana jako element stosunku z zakresu prawa pracy. Tym samym uchwała ta, nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że odwołanie ze stanowiska podlega reżimowi Kodeksu pracy i jako takie należy do właściwości sądu powszechnego - sądu pracy. W rozpoznawanej sprawie brak jest zatem kognicji sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. - odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu w pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 p.p.s.a.