IV SA/Po 711/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Donata Starosta WSA Anna Jarosz /spr/ Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oddala skargę

Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej: SKO, Kolegium) na podstawie art. 127 § 1, art. 155, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2016, poz. 23, zwanej dalej: Kpa), w związku z art. 59 ust. 1, art. 62 ust. 1, art. 63 ust. 1 i ust. 2, art. 64 ust. 1 i ust. 2, art. 71, art. 80 ust. 2, art. 84 ust. 1 i ust. 2, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 2 i ust. 3, art. 131 ust. 1, art. 87 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 353, zwanej dalej: ustawa środowiskowa) w związku z § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71, zwanego dalej: Rozporządzenie), po rozpatrzeniu odwołania B. P. (zwanej dalej: Odwołująca się) oraz K. S. (zwanego dalej: Skarżący, Odwołujący się) utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] (zwanego dalej: Wójt) z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] Wójt określił środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej [...] o łącznej maksymalnej mocy przyłączeniowej 23,1 MW, składających się z siedmiu siłowni wiatrowych o maksymalnej wysokości 200 m n.p.t. wraz ze stacją transformatorową i siecią kablową zasilającą niskiego i średniego napięcia na działkach o nr geodezyjnych: [...] - obręb [...], [...] - obręb [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - obręb [...] (zwanego dalej: Farma wiatrowa). Wnioskiem z dnia [...] listopada 2015 r. Farma Wiatrowa [...] Sp. z o.o. z s. w [...] (zwana dalej: Wnioskodawca; Inwestor) wystąpiła do Wójta z wnioskiem o zmianę decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2015 r. w zakresie zmian dotyczących wysokości wieży, średnicy rotora, wielkości powierzchni trwale zajętej przez inwestycję, możliwości pozostawienia stałych placów montażowych oraz ustalenia przebiegu wewnętrznych tras kablowych. Do wniosku załączono kartę informacyjną przedsięwzięcia, mapę ewidencyjną (kopię analogową mapy ewidencyjnej do celów projektowych, wydruk z mapy numerycznej, mapę numeryczną w formie elektronicznej), wypisy z rejestru gruntów, lokalizację siłowni wiatrowych z obszarem oddziaływania - obliczenie oraz mapa, wypis i wyrys z MPZP. W odpowiedzi na wezwanie Wójta pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Kierownik Referatu Inwestycji i Zamówień Publicznych przekazał informację o przeznaczeniu działek podanych we wniosku o zmianę decyzji w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] (zwany dalej: PPIS) opinią sanitarną z dnia [...] grudnia 2015 r. stwierdził potrzebę oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wykonania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wskazując, że zakres raportu winien być zgodny z wymogami art. 66 ust. 1 ustawy środowiskowej ze szczególnym uwzględnieniem oceny oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie i warunki życia ludzi (zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 7 lit. a w/w ustawy). Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] (zwany dalej: RDOŚ) pismami z dnia [...].12.2015 r. zwrócił się do Inwestora o uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia zgodnie z podanym zakresem oraz do Wójta o przedłożenie kopii decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2015 r. oraz dokładne wskazanie, które z punktów ww. decyzji mają zostać zmienione i w jaki sposób. Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Inwestor w odpowiedzi na wezwanie RDOŚ z dnia [...] grudnia 2015 r. przesłał uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia. Również organ I pismami z dnia [...] styczeń 2016 r. oraz [...] styczeń 2016 r. przesłał do RDOŚ kopię swojej decyzji z dnia czerwca 2015 r. oraz decyzję Kolegium utrzymująca ją w mocy, jak również wskazał treść decyzji podlegającej zmianie. Opinią z dnia [...] stycznia 2016 r. RDOŚ stwierdził, że dla przedsięwzięcia w toku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2015 r. w zakresie: - zmiany wysokości wieży ze 137 m n.p.t. na wysokość od 115 m n.p.t. do 137 m n.p.t.; - zmiany średnicy rotora z "do 112 m" na "do 123 m"; - zmiany wielkości powierzchni trwale zajętej przez inwestycję z "ok. 2 000 m dla jednej turbiny" na "do 4 500 m dla jednej turbiny"; - możliwości pozostawienia stałych placów montażowych o powierzchni do 2 500 m2; - ustalenia przebiegu wewnętrznych tras kablowych, nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] Wójt odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przed zmianą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2015 r. Decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], działają na podstawie art. 155, art. 107 § 2 Kpa w związku z art. 71 ust. l, ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 82, art.84, art. 85 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 87 ustawy środowiskowej a także na podstawie § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b Rozporządzenia Wójt orzekł zmienić decyzję Wójta z dnia [...] czerwca 2015 r. dotyczącą na realizację przedsięwzięcia po korektach określonego jako: "budowa farmy wiatrowej [...] o łącznej maksymalnej mocy przyłączeniowej 21 MW, składających się z siedmiu siłowni wiatrowych o maksymalnej wysokości 193 m n.p.t. i siecią kablową zasilającą niskiego i średniego napięcia na działkach o nr geodezyjnych: [...] - obręb [...], [...] - obręb [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - obręb [...]" w następujący sposób : W dziale I. pkt 1. - Rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia w dotychczasowym brzmieniu: 1) "Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie farmy wiatrowej wraz z niezbędną infrastrukturą o łącznej, maksymalnej mocy przyłączeniowej do 21 MW składającej się z siedmiu siłowni wiatrowych o maksymalnej mocy 3 MW każdy i maksymalnej całkowitej wysokości każdego wiatraka do 193 m n.p.t. (wysokość wieży wiatraka 137 m n.p.t. i średnica rotora do 112 m, maksymalna moc akustyczna każdej z turbin 104,5 dB) zlokalizowanej na działkach o nr geodezyjnych [...] - obręb [...], [...] - obręb [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...],[...],[...],[...], [...], [...], [...], [...] , [...], [...], [...], [...], [...] - obręb [...], gmina [...]. Projektowana inwestycja trwale zajmie teren o powierzchni około 2000 m dla jednej turbiny, co stanowić będzie powierzchnię naziemną części fundamentów a ponadto powierzchnie, którą zajmą stale drogi serwisowe od drogi publicznej do poszczególnych wiatraków. Droga oraz place manewrowe będą wykonane jako gruntowe, a tylko w przypadku złych warunków gruntowych zostaną utwardzone żwirem, tłuczniem lub w ostateczności płytami betonowymi. Po zakończeniu budowy obiekty tymczasowe zostaną rozebrane, żwir, tłuczeń lub płyty zostaną usunięte, a grunt przywrócony do stanu poprzedniego (grunt rolny). P. obszar działek, na których zostanie przeprowadzona inwestycja nie zmieni swojego przeznaczenia, poza terenem trwale zajętym przez elementy inwestycji. Od każdego wiatraka do miejsca przyłączenia wykonane zostanie doziemne linie średniego napięcia oraz linie światłowodowe. Poniżej przedstawiono wykaz działek, na których zlokalizowane będą poszczególne turbiny wiatrowe. Tabel nr [...]. Lokalizacja poszczególnych turbin wiatrowych, zmieniono na: "Planowane przedsięwzięcie polegać będzie na budowie farmy wiatrowej wraz z niezbędną infrastrukturą o łącznej, maksymalnej mocy przyłączeniowej do 21 MW składającej się z siedmiu siłowni wiatrowych o maksymalnej mocy 3 MW każdy i maksymalnej całkowitej wysokości każdego wiatraka do 193 m n.p.t. (wysokość wieży wiatraka od 115 m n.p.t. do 137 m n.p.t. i średnica rotora do 123 m, maksymalna moc akustyczna każdej z turbin 104,5 dB) zlokalizowanych w obrębach geodezyjnych [...], [...], [...] w gminie [...] na działkach geodezyjnych, jak w poniższych tabelach [przyp. Sądu – w tym miejscu zamieszczono tabele: Turbina 1- Turbina 7]. Projektowana inwestycja trwale zajmie teren o powierzchni około do 4500 m2 dla jednej turbiny, co stanowić będzie powierzchnię naziemną części fundamentów a ponadto powierzchnie, którą zajmą stale drogi serwisowe od drogi publicznej do poszczególnych wiatraków oraz stały plac montażowy o powierzchni do 2500 m. Na czas budowy wykonane zostaną obiekty tymczasowe-place manewrowo - montażowe i drogi dojazdowe dla sprzętu ciężkiego z dróg publicznych do poszczególnych wiatraków. Droga oraz place manewrowe będą wykonane jako gruntowe, a tylko w przypadku złych warunków gruntowych zostaną utwardzone żwirem, tłuczniem lub w ostateczności płytami betonowymi. Po zakończeniu budowy obiekty tymczasowe zostaną rozebrane, żwir, tłuczeń lub płyty zostaną usunięte, a grunt przywrócony do stanu poprzedniego (grunt rolny). Pozostały obszar działek, na których zostanie przeprowadzona inwestycja nie zmieni swojego przeznaczenia, poza terenem trwale zajętym przez elementy inwestycji. Od każdego wiatraka do miejsca przyłączenia wykonane zostanie doziemne linie średniego napięcia oraz linie światłowodowe, zlokalizowane na działkach wyszczególnionych poniższej tabeli [ przyp. Sądu – w tym miejscu zamieszczono tabelę]; dotychczasowy pkt 2. Warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich w brzmieniu: "1. Eksploatację przedsięwzięcia prowadzić z użyciem maksymalnie 7 turbin wiatrowych o łącznej mocy do 21 MW, wysokości wieży elektrowni 137 m n.p.t., średnicy wirnika do 112 m i maksymalnym poziomie mocy akustycznej każdej z turbin nieprzekraczającym 104,5 dB" zmienia się treść na: "1. Eksploatację przedsięwzięcia prowadzić z użyciem maksymalnie 7 turbin wiatrowych o łącznej mocy do 21 MW, wysokości wieży elektrowni od 115 m n.p.t. do 137 m n.p.t., średnicy wirnika do 123 m i maksymalnym poziomie mocy akustycznej każdej z turbin nieprzekraczającym 104,5 dB"; dotychczasowy pkt. 3 - Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1, w szczególności w projekcie budowlanym, w przypadku decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, 10, 14 i 18. - w brzmieniu: "3. 1. Parametry konstrukcyjne poszczególnych elektrowni przyjąć na poziomie 7 siłowni wiatrowych o maksymalnej mocy 3 MW każdy, łączna maksymalna moc przyłączeniowa 21 MW, całkowita wysokość każdego wiatraka do 193 m n.p.t. wysokość wieży — 137 m, n.p.t., średnica wirnika do 112 m, maksymalny poziom mocy akustycznej każdej z turbin nieprzekraczający 104,5 dB," zmieniono na: "1. Parametry konstrukcyjne poszczególnych elektrowni przyjąć na poziomie 7 siłowni wiatrowych o maksymalnej mocy 3 MW każdy, łączna maksymalna moc przyłączeniowa 21 MW, całkowita wysokość każdego wiatraka do 193 m n.p.t., wysokość wieży od 115 m n.p.t. do 137 m n.p.t., średnica wirnika do 123 m, maksymalny poziom mocy akustycznej każdej z turbin nieprzekraczający 104,5 dB". Pozostała treść decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2015 r. nie podlegała zmianie. Organ wskazał, że charakterystyka planowanego przedsięwzięcia stanowiła załącznik nr [...] do decyzji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Wójt wskazał, że przedsięwzięcie w zmienionym zakresie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Jóźwinie, [...], Stefanowie, Nieświastowie, [...] i [...], gm. [...] zatwierdzonego przez Radę Gminy [...] uchwała nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. Wskazano, w oparciu o wypis i wyrys, iż przedsięwzięcie oznaczone są jako: EF — tereny lokalizacji elektrowni fotowoltaicznych, 2EW — tereny lokalizacji elektrowni wiatrowych, 2 KDW — tereny dróg wewnętrznych oraz IR — tereny rolnicze. Dalej wywodzono, że przedsięwzięcie zostało zakwalifikowane do przedsięwzięć wymienionych w § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397 ze zm.), jako przedsięwzięcie mogąco potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko może zostać stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej. W konsekwencji dla wnioskowanego przedsięwzięcia zachodzi obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W toku prowadzonego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, dziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2013, poz. 1235 ze zm.) w dniu [...] listopada 2015 r. Wójt wystąpił ponownie do oraz RDOŚ o wydanie opinii w sprawie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiego obowiązku, o określenie zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko wnioskowanego przedsięwzięcia. Wskazano, że PPIS opinią sanitarną z dnia [...] grudnia 2015 r. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wykonania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zaś , po uzupełnieniu karty informacyjnej przedsięwzięcia przez Inwestora, RDOŚ opinią z dnia [...] stycznia 2016 r. wyraził opinię, iż dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. Organ wskazał, że pplanowane przedsięwzięcie będzie polegać na budowie farmy wiatrowej składającej się z maksymalnie 7 siłowni wiatrowych o łącznej maksymalnej mocy przyłączeniowej 21 MW, i maksymalnej wysokości 193 m n.p.t. Infrastrukturę towarzysząca będą stanowić: stałe drogi serwisowe do siłowni, stacje transformatorowa i sieć kablowa zasilająca niskiego napięcia. Lokalizacja przedmiotowego przedsięwzięcia planowana jest w bezpośrednim sąsiedztwie innych, planowanych siłowni farm wiatrowych. Planowana zmiana decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez Wójta dnia [...] czerwca 2015 r. obejmuje następujący zakres: . zmiany wysokości wieży ze 137 m n.p.t. na wysokość od 115 m n.p.t. do 137 m n.p.t.; . zmiany średnicy rotora z "do 112 m" na "do 123 m"; . zmiany wielkości powierzchni trwale zajętej przez inwestycję z "ok. 2 000 m dla jednej turbiny" na "do 4 500 m2 dla jednej turbiny"; . możliwości pozostawienia starych placów montażowych o powierzchni do 2 500 m; . ustalenia przebiegu wewnętrznych tras kablowych. Organ wskazał, w szczególności, że z treści uzupełnienia karty przedsięwzięcia wynika jednoznacznie, że Inwestor nie planuje zmian w zakresie lokalizacji poszczególnych turbin. Podobnie zakres wnioskowanych zmian nie spowoduje zmiany maksymalnej mocy przyłączeniowej wszystkich elektrowni, tj. 21 MW, jednostkowej mocy turbiny — 3MW oraz maksymalnego poziomu mocy akustycznej każdej z turbin — 104,5 dB. Inwestor przedłożył także zaktualizowaną analizę akustyczną uwzględniającą wpływ planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny i wynika z niej, że zakres planowanych zmian nie wpłynie na odległość planowanego przedsięwzięcia względem najbliżej położonych terenów podlegających ochronie akustycznej i nie będzie powodowała przekroczenia normatywnych dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Wskazano także, że aanaliza wpływu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko została przeprowadzona w toku postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez Wójta dnia [...] czerwca 2015 r. Pozostałe zaś warunki zawarte w ww. decyzji nie ulegną zmianie. Organ wskazał, że z uwagi na powyższe, na podstawie art. 63 ust. 2, art. 65 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) Wójt w dniu [...] lutego 2016 r. wydał postanowienie o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przed zmianą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] czerwca 2015 r. Wyjaśniono, iż Wójt postanowił przychylić się do stanowiska RDOŚ. Wyjaśnił przy tym, że zarówno RDOŚ, jak i PPIS występowały w charakterze organów współdziałających. W sytuacji wyrażenia sprzecznych opinii przez oba organy współdziałające, organ właściwy do wydania decyzji środowiskowej może przychylić się do stanowiska jednego z tych organów i tak właśnie uczynił Wójt. Wskazano, że PPIS zwrócił uwagę na rozbieżności pomiędzy odległościami pomiędzy zabudową mieszkaniową, a elektrowniami wiatrowymi, jakie podano w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a danymi zawartymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia dołączonym do wniosku o zmianę decyzji, jednak nie podjął próby wyjaśnienia w jaki sposób różnice te powstały. Tymczasem takie samy wątpliwości podniósł RDOŚ, jednak nie pozostawił sprawy bez wyjaśnienia wątpliwości. I tak, w dniu 23 grudnia, na wezwanie RDOŚ Inwestor złożył uzupełnienie karty informacyjnej przedsięwzięcia, w której szczegółowo opisano przyczyny rozbieżności zauważonych przez obydwa organy współdziałające. W konsekwencji RDOŚ wydał opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie organu I instancji wyjaśnienie złożone do RDOŚ w uzupełnieniu karty informacyjnej usuwają wątpliwości przedstawione w opinii sanitarnej. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli: K. S. oraz B. P.. Odwołujący się zarzucił naruszenia przepisów postępowania administracyjnego (art. 77 ; 1, art. 80 oraz art. 7 Kpa) oraz prawa materialnego tj. art. 63 ustawy środowiskowej poprzez zaniechanie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w sytuacji, gdy istnieje konieczność przeprowadzenia takiej oceny, wynikająca z opinii sanitarnej. Zarzucono także, że zmiany wprowadzone zaskarżoną decyzją w żaden sposób nie uwzględniły ważnego interesu społecznego zwłaszcza w kontekście procedowanej "ustawy odległościowej", która zabrania lokalizowania farm wiatrowych w odległości bliższej niż 10-krotność wysokości wieży od najbliższego miejsca zamieszkania. Nie uwzględniono również zjawiska śmiercionośnego "smogu elektromagnetyczny". Z kolei Odwołująca się wskazywała, na zbyt bliską odległość inwestycji od zabudowań co będzie powodować nadmierny hałas, szum aerodynamiczny, efekt migotania cienia, emisję pół elektromagnetycznych, zablokowanie rozwoju gospodarstwa z powodu zakazu zabudowy do 1,5 m od wiatraka, obawę o faunę, florę, siedliska przyrodnicze oraz spadek wartości nieruchomości (ok 50%) i gruntów rolnych. Wskazano także, że rzeczywista odległość zabudowań od elektrowni to poniżej 340 m, 375 m, 380 m, co stoi w sprzeczności z tzw. ustawą odległościową. Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. Kolegium utrzymało w mocy decyzję Wójta z dnia [...] marca 2016 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 87 ustawy środowiskowej w sprawie należy odpowiednio stosować art. 155 Kpa. Organ wskazał, że przedmiotem postępowania nadzwyczajnego prowadzonego na podstawie art. 155 Kpa nie jest merytoryczne rozpoznanie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego punktu widzenia, a mianowicie, czy za zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Kolejno organ stwierdził, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji pokrywa się z treścią wniosku Inwestora z dnia [...] listopada 2015 roku. Podkreślono, że zgodnie z art. 59 ust. 1 środowiskowej, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko lub potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 tej ustawy. Wskazano, że przedsięwzięcie w zmienionym zakresie jest zgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Jóźwinie, [...], Stefanowie, Nieświastowie, [...] i [...], gm. [...] (uchwałą z dnia [...].02.2014 r.). Projektowana inwestycja została ponadto zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 6 lit. b) Rozporządzenia. W konsekwencji prawidłowo, na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej zakwalifikowane zostało planowane przedsięwzięcie jako mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jako materialno prawną podstawę wydanej decyzji wskazano art. 71, 64 ust. 1 i 63 ust. 1 i 2 ww. ustawy. Kolejno SKO wywodziło, że Wójt po wpłynięciu wniosku o zmianę ostatecznej decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. prawidłowo zwrócił się, na podstawie art. 64 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy środowiskowej do RDOŚ i PPIS o wydanie opinii w sprawie potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i zakresu raportu o oddziaływaniu na środowisko. Następnie zaś, zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy środowiskowej postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przed zmianą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Organ podniósł, że organy opiniujące – RDOŚ i PPIS wydały opinie o przeciwstawnych stanowiskach co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla projektowanej inwestycji. Podkreślono, że w takiej sytuacji organ orzekający w sprawie może przychylić się do stanowiska jednego z tych organów, a odmówić uwzględnienia odmiennego stanowiska drugiego z organów. Ustawodawca nie przewidział bowiem związania organu orzekającego powyższymi opiniami organów. Tym samym, zdaniem SKO, uznać należało, że organ I instancji uprawniony były do nieuwzględnienia opinii PPIS, a motywy dla których uznały, że brak jest potrzeby ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawarte zostały w uzasadnieniu decyzji. W tym miejscu organ zwrócił uwagę, że PPIS podkreślił rozbieżności pomiędzy odległościami pomiędzy zabudową mieszkaniową, a elektrowniami wiatrowymi, jakie podano w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a danymi zawartymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia dołączonym do wniosku o zmianę decyzji. Wykazane w opinii tegoż organu współdziałającego różnice stanowiły m.in. podstawę do zajęcia negatywnego stanowiska. Podkreślono, że takie same wątpliwości podniósł RDOŚ, jednak w celu ich usunięcia wezwał Inwestora do uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia, w którym szczegółowo opisano przyczyny rozbieżności zauważonych przez obydwa organy współdziałające. Złożone przez Spółkę wyjaśnienia zostały bowiem zaakceptowane przez RDOŚ w wyniku czego organ współdziałający wydał opinię o braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Kolegium słusznie Wójt uznał, iż wyjaśnienie złożone do RDOŚ w formie uzupełnienia usunęło wątpliwości przedstawione w opinii sanitarnej dotyczącej opisanych powyżej odległości do zabudowy mieszkaniowej i wpływu planowanej inwestycji w zakresie emisji i rozprzestrzeniania się hałasu. Kolejno SKO wywodziło, iż rozpatrując sprawę wzięło pod uwagę cały zebrany materiał dowodowy, w szczególności kartę informacyjną przedsięwzięcia wraz z uzupełnieniem, jak też stanowiska wyrażone przez organy współdziałające, tj. WPWIS oraz RDOŚ. Wskazując na art. 85 ust. 1 ustawy środowiskowej organ stwierdził, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wymaga uzasadnienia, które niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać – w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 85 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy). Organ skonstatował, że jego zadaniem było zatem dokonanie oceny, czy zaskarżona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach odpowiada wymogom art. 63 ust. 1 ustawy, którego treść organ przytoczył. W ocenie Kolegium decyzja Wójta z dnia [...] marca 2016 r. odpowiada wymogom wskazanego przepisu. Organ argumentował, że z karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że zwiększenie średnicy rotora wymuszone jest postępem technologicznym w produkcji siłowni wiatrowych. Ponadto pojawiło się szereg nowych i bardziej zaawansowanych technologicznie maszyn mających jednak większą średnicę rotora. W celu odzyskania możliwości doboru nowoczesnej siłowni wiatrowej dla tego typu projektu nieodzowna jest zmiana średnicy wirnika, na odpowiadającą średnicą stosowanych w turbinach wchodzących właśnie do produkcji. W takim przypadku można się spodziewać, że projekt w momencie uzyskania prawomocnego pozwolenia na budowę będzie miał najnowocześniejsze i najbardziej korzystne dla środowiska rozwiązania techniczne. Kolejno wskazano, że parametrem wymagającym zmiany jest również określona na 137 m n.p.t. w wydanej decyzji wysokość wieży. Podkreślono, że optymalnym rozwiązaniem jest ustanowienie przedziału wysokości wież możliwych do zastosowania dla tego typu projektu. Wnioskowany zakres zmiany obejmuje wieże o wysokości od 115 m n.p.t. do wysokości 137 m n.p.t. Możliwość zastosowania niższej wysokości wieży pozwala na obniżenie wysokości całkowitej konstrukcji elektrowni. Zmniejszeniu ulega przez to oddziaływanie inwestycji na krajobraz, ograniczeniu ulega zasięg efektu migotania cienia, nawet przy zastosowaniu większej średnicy wirnika. Rozwiązanie takie pozwoli też, w ocenie SKO, na uwzględnienie stanowiska mieszkańców okolicznych miejscowości postulujących o zmniejszenie wysokości całkowitej elektrowni wiatrowych mających powstać w ich sąsiedztwie. Dalej wskazano, że zmiana modelu siłowni wiatrowej powoduje konieczność zapewnienia możliwości utworzenia stałego placu montażowego na cały czas eksploatacji przedsięwzięcia. Plac jest niezbędny w trakcie poważnych napraw turbiny wiążących się z zastosowaniem ciężkiego sprzętu budowlanego. Stały plac serwisowy w oczywisty sposób skróci czas robót remontowych w terenie. Dlatego też Inwestor wnioskuje o zmianę postanowienia decyzji środowiskowej i umożliwienie utrzymania stałych placów montażowych o powierzchni do 2.500 m . Projektowana inwestycja trwale zajmie zatem teren o powierzchni do 4.500 m dla jednej turbiny, co stanowić będzie powierzchnię naziemną części fundamentów oraz powierzchnie, którą zajmą stałe drogi serwisowe od drogi publicznej do poszczególnych wiatraków oraz stały plac montażowy o powierzchni do 2.500 m2. Kolegium wywodziło również, że z treści dodatkowych wyjaśnień Inwestora, przekazanych przez Wójta Gminy [...] pismem z [...].01.2016 r. wynika, że wewnętrzne trasy kablowe planowanej elektrowni zostaną zlokalizowane na następujących działkach: [...], [...], [...], [...]. [...], [...], [...]. [...]. [...]. [...]. [...]. [...]. [...]. [...]. [...]. [...]. [...], [...]. 21, [...], [...], [...]. [...] obręb [...], [...] obręb [...], [...], [...] oraz [...] obręb [...], gmina [...]. Jednocześnie z treści uzupełnienia karty informacyjnej przedsięwzięcia wynika, zdaniem Kolegium, jednoznacznie, że Inwestor nie planuje zmian w zakresie lokalizacji poszczególnych turbin. Współrzędne lokalizacyjne turbin, określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] czerwca 2015 r. pozostają bowiem bez zmian. Ponadto, z treści przedłożonej dokumentacji wynika, w ocenie SKO, że zakres wnioskowanych zmian nie spowoduje zmiany maksymalnej mocy przyłączeniowej elektrowni, tj. 21 MW jednostkowej mocy turbiny - 3MW oraz maksymalnego poziomu mocy akustycznej - 104,5 dB. Jednocześnie analiza wpływu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko została przeprowadzona w toku postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej przez Wójta dnia [...] czerwca 2015 r. Podkreślono, że pozostałe warunki zawarte w przedmiotowej decyzji pozostaną bez zmian, zaś lokalizacja przedmiotowego przedsięwzięcia planowana jest w bezpośrednim sąsiedztwie innych, planowanych siłowni farm wiatrowych. Kolejno Kolegium wypowiedziało się w kwestii oddziaływania akustycznego inwestycji, podnosząc, że z uwagi na planowane zmiany Inwestor przedstawił zaktualizowaną analizę akustyczną uwzględniającą wpływ planowanego przedsięwzięcia na klimat akustyczny, która wykazała, że zakres planowanych zmian nie wpłynie na odległość planowanego przedsięwzięcia względem najbliżej położonych terenów podlegających ochronie akustycznej. Nie będzie również miało miejsca przekroczenie normatywnych dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku zarówno w porze dnia, jak i w porze nocy. W ocenie SKO zatem zmiana wysokości siłowni wiatrowych we wnioskowanym zakresie nie wpłynie na pogorszenie prognozowanego klimatu akustycznego. Dodatkowo wskazano, że decyzją Wójta z [...] czerwca 2015 r. Inwestor został zobowiązany do przeprowadzenia, po uruchomieniu inwestycji, kontrolnych pomiarów poziomów hałasu na najbliższych terenach objętych ochroną akustyczną zgodnie z przepisami szczegółowymi w tym zakresie, w warunkach, w których występuje najbardziej niekorzystne oddziaływanie przedsięwzięcia na stan akustyczny środowiska. Odnosząc się do art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy środowiskowej, organ stwierdził na podstawie przedstawionych materiałów, iż teren przeznaczony pod przedsięwzięcie zlokalizowany jest poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2015 r., poz. 1651 j.t.) oraz poza obszarami ważnymi dla ptaków. Najbliżej położonymi obszarami Natura 2000 są: obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Puszcza Bieniszewska PLH300011, oddalony o ok. 5 km oraz obszar specjalnej ochrony ptaków Dolina Środkowej PLB300002 i obszar mający znaczenie dla Wspólnoty Ostoja Nadwarciańska PLH300009, oddalone o ok. 9 km od przedsięwzięcia. Organ podkreślił, że do karty informacyjnej przedsięwzięcia dołączono "Opinię ornitologiczną i chiropterologiczną dotyczącą zmian w zakresie Decyzji Środowiskowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. dla FW [...]" (Różycki A. i in. Abiens Sp. z o.o.), z której wynika, że zakres zmian nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na ptaki i nietoperze. Kolegium argumentowało, że należy zgodzić się z RDOŚ, iż mając na względzie lokalizację przedsięwzięcia poza obszarami chronionymi i ważnymi dla ptaków oraz stosunkowo niewielki zakres zmiany planowanego przedsięwzięcia w stosunku do pierwotnie zakładanego, nie przewiduje się znaczącego negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przyrodnicze, w tym na różnorodność biologiczną rozumianą jako liczebność i kondycję populacji występujących gatunków, w szczególności gatunków chronionych, rzadkich lub ginących oraz ich siedlisk. Zdaniem SKO realizacja przedsięwzięcia nie wpłynie także na obszary chronione, a w szczególności na siedliska przyrodnicze, gatunki roślin i zwierząt oraz ich siedlisk, dla których ochrony zostały wyznaczone obszary Natura 2000, ani pogorszenia integralności obszaru Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami. Ponadto Kolegium stwierdziło, że przedsięwzięcie nie spowoduje utraty i fragmentacji siedlisk oraz nie wpłynie na funkcję ekosystemu. Przeprowadzone postępowanie, w ocenie Kolegium, w pełni pozwala powziąć przez ten organ przekonanie, iż planowane przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazując na istotę postępowania w przedmiocie oceny odziaływania na środowisko oraz odnosząc to do zarzutów odwołania organ stwierdził, że uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest etapem w procesie inwestycyjnym, a jej wydanie następuje m.in. przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu czy też decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego (art. 72 ustawy środowiskowej). Decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej daje inwestorowi prawo do wystąpienia o udzielenie decyzji pozwolenia na budowę oraz zatwierdzenia projektu budowlanego. Nie stanowi ona jednak aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw osób trzecich (w tym Odwołujących się) i bezpośrednio nie powoduje wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Kolegium wskazało również, że wnioskowana przez Inwestora zmiana decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia dotyczy wysokości wieży, średnicy rotora, wielkości powierzchni trwale zajętej przez inwestycję, możliwości pozostawienia stałych placów montażowych oraz ustalenia przebiegu wewnętrznych tras kablowych. Poza wskazaną powyżej zmianą, wszelkie pozostałe warunki określone w pierwotnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pozostały bez zmian. Nie uległa w szczególności zmienia lokalizacja inwestycji, jej parametry akustyczne, a także jej całkowita moc elektryczna. W ocenie SKO charakter zmian planowanego przedsięwzięcia nie wpłynie wielkość wartości emisji substancji i energii do środowiska, a także nie spowoduje przekroczenia dopuszczanych poziomów hałasu. Według Kolegium nie można tracić z pola widzenia, iż wydanie decyzji z dnia [...] czerwca2015 r. poprzedzone zostało przeprowadzeniem oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko. Kolejno organ odniósł się szczegółowo do zarzutów odwołań obu Odwołujących się podtrzymując opisane powyżej stanowisko w sprawie, a ponadto wskazując w szczególności, że kwestia spadku wartości gruntów i nieruchomości sąsiadujących z obszarem farmy wiatrowej nie stanowi przedmiotu postępowania. Sprawa ewentualnych roszczeń z powodu zmniejszenia wartości działek mogą być rozstrzygane tylko przez sądy powszechne. Kwestia spadku wartości nieruchomości związana jest z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego, a roszczenia właścicieli nieruchomości z tego tytułu uregulowane są w art. 36 ustawy z dnia 27 marca 2013 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Kolegium podniosło również, że większość zarzutów podnoszonych w odwołaniach była brane pod uwagę na etapie wydania decyzji z dnia [...] czerwca 2015 r. Podkreślono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił prawomocnym wyrokiem (sygn. akt IV SA/Po 1020/15) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję środowiskową Wójta. Skargę na powyższa decyzję złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu K. S. zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 71 ust 1 w zw. a art. 3 ust 1 pkt 13 ustawy środowiskowej w tym zakresie, w jakim ustawa ta transponuje przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko oraz dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, poprzez bezprawny podział przedmiotowego przedsięwzięcia na części i wydanie decyzji na część/etap przedsięwzięcia, które nie może w żaden sposób funkcjonować bez stacji transformatorowej GPZ. Po wtóre naruszenie art. 72 ust 5 ustawy środowiskowej w tym zakresie, w jakim ustawa ta transponuje przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko oraz dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, poprzez bezprawne dopuszczenie do sytuacji, że na przedmiotowe przedsięwzięcie będą musiały być wydane co najmniej dwie decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach. Skarżący zarzucił również naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj,: art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i art. 11 Kpa poprzez niewyczerpujące uzasadnienie decyzji, nieomówienie przyczyn, znajdujących oparcie w obecnym stanie wiedzy specjalistycznej, dla których organ II instancji uznał obawy odwołujących się o nadmiernym wpływie przedsięwzięcia na środowisko naturalne za nieuzasadnione; art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 KPA poprzez niewłaściwą i stronniczą ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, przejawiającą się m. in. przez bezkrytyczne i niekiedy dosłowne przytaczanie argumentacji spółki Farma Wiatrowa [...] Spółka z o.o. oraz nieumotywowane żadną ekspertyzą przyjęcie, że zmiana przedsięwzięcia nie wpłynie na zakres oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko naturalne, co doprowadziło do nieprawidłowej konkluzji, że nie zaistniała potrzeba sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 j.t.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 roku, poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej – Ppsa), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia następuje w sytuacji gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie przepisów prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta z dnia [...] marca 2016 r. Wskazaną powyżej decyzją z dnia [...] marca 2016 r. organ I instancji zmienił decyzję własną w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Na wstępie zaznaczyć należy, że przedmiotowa sprawa dotyczy zmiany ostatecznej decyzji, którą to ustalono środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej [...] o łącznej maksymalnej mocy przyłączeniowej 21 MW, składających się z siedmiu siłowni wiatrowych o maksymalnej wysokości 193 m n.p.t. i siecią kablową zasilającą niskiego i średniego napięcia na działkach o nr geodezyjnych: [...] - obręb [...], [...] obręb [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - obręb [...]. Inwestor wniósł o zmianę decyzji w zakresie zmian dotyczących wysokości wieży, średnicy rotora, wielkości powierzchni trwale zajętej przez inwestycję, możliwości pozostawienia stałych placów montażowych oraz ustalenia przebiegu wewnętrznych tras kablowych. W przepisie art. 87 ustawy środowiskowej ustawodawca przewidział, że w przypadku zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia przepis art. 155 Kpa stosuje się odpowiednio z zastrzeżeniem, że zgodę na zmianę wyraża wyłącznie strona, która złożyła wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, lub podmiot, na którego została przeniesiona decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach. Z kolei zgodnie z przepisem art. 155 Kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio. Wyjaśnić należy, jak to uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Po 1120/14 (dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl), że postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 Kpa jest samodzielnym postępowaniem administracyjnym o charakterze nadzwyczajnym. Jego przedmiotem jest weryfikacja decyzji ostatecznej poprzez badanie czy zachodzą przesłanki określone w tym przepisie. Przedmiotem postępowania w trybie art. 155 Kpa jest nowa sprawa administracyjna, która może doprowadzić do zmiany ukształtowanych już praw i obowiązków, a zatem nie można w tym przepisie upatrywać środka zmierzającego do ponownego rozpoznania sprawy zakończonej ostateczną decyzją administracyjną w kolejnej instancji. W związku z tym organ nie może oceniać poprawności wcześniej wydanej decyzji. Skutkiem zaś tego również Sąd nie dokonuje oceny wcześniej wydanych decyzji, lecz tylko kontroluje decyzje, które podjęto na podstawie art. 155 Kpa. Norma z art. 155 Kpa, odpowiednio stosowana, pełni w procedurze zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach funkcję analogiczną, jak w swoim macierzystym zakresie regulacji. Stanowi ona bowiem procesową podstawę zmiany lub uchylenia każdej decyzji administracyjnej. Przedmiotem postępowania nadzwyczajnego prowadzonego na podstawie art. 155 Kpa nie jest merytoryczne rozpoznanie sprawy, lecz przeprowadzenie weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z jednego punktu widzenia, a mianowicie, czy za zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Odpowiednie stosowanie art. 155 Kpa w odniesieniu do zmiany ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, zostanie zatem zachowane tylko pod warunkiem, że będzie w pełni respektować normatywne przesłanki określone w art. 155 Kpa. Ponieważ ustawodawca w art. 87 ustawy środowiskowej, ograniczył zakres jego obowiązywania tylko do konieczności uzyskiwania zgody na zmianę decyzji innych niż strona, która złożyła wniosek o wydanie takiej decyzji, lub podmiot, na którego została przeniesiona taka decyzja, stron uczestniczących, to w pozostałym zakresie art. 155 Kpa znajduje w pełni zastosowanie (wyrok NSA z dnia 3 września 2013 r. sygn. akt II OSK 3034/12 dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2131/14 (dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl) wyraził pogląd, który to Sąd w niniejszej sprawie w pełni popiera, że użyty w art. 87 ustawy środowiskowej należy interpretować w taki sposób, że odpowiednie stosowanie art. 155 Kpa musi przede wszystkim uwzględniać cel przepisów ustawy środowiskowej. Konstrukcja normatywna zmiany decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w trybie art. 87 ustawy środowiskowej zmierza do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów Kpa. Zasadniczym punktem sporu między stronami niniejszego postępowania jest kwestia potrzeby przeprowadzanie ponownej oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Strona skarżąca kwestionuje bowiem stanowisko organu odwoławczego, iż taka ocena nie była w niniejszym postępowaniu wymagana. Jak wynika z przepisu art. 59 ust. 1 ustawy środowiskowej przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej. Bezspornym jest, iż przedmiotowa inwestycja, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 6 lit b Rozporządzenia zaliczona została do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jako instalacja wykorzystująca do wytwarzania energii elektrycznej energię wiatru inna niż wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 5, o całkowitej wysokości nie niższej niż 30 m. Zgodnie natomiast z treścią art. 63 ust. 1 ustawy środowiskowej obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie wymienione w tym przepisie uwarunkowania. Uwzględniając treść art. 64 ust. 1 ustawy środowiskowej zauważyć należy, że do wydania postanowienia w zakresie obowiązku przeprowadzenia oceny przedmiotowego przedsięwzięcia, niezbędne było uprzednie zasięgnięcie opinii RDOŚ oraz PPIS. Takie opinie organ I instancji w niniejszej sprawie uzyskał - postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. RDOŚ wyraził opinię, że dla zmiany ww. decyzji nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, natomiast opinią sanitarną z dnia [...] grudnia 2015 r. PPIS stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedmiotowego przedsięwzięcia oraz wykonanie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Następnie Wójt – postanowieniem z dnia [...] lutego 2016 r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko. Stanowisko Wójta, podzielone następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze Sąd uznał za w pełni uzasadnione. W ocenie Sądu prawidłowo organy uznały, że skoro wnioskowana przez inwestora zmiana decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia dotyczyć miała jedynie zmiany zakresie zmian dotyczących wysokości wieży, średnicy rotora, wielkości powierzchni trwale zajętej przez inwestycję, możliwości pozostawienia stałych placów montażowych oraz ustalenia przebiegu wewnętrznych tras kablowych, które wynikają z konieczności zastosowania nowszych, doskonalszych technologii oraz zastosowania dokładniejszej i bardziej precyzyjnej mapy numerycznej, to zbędnym było ponowne przeprowadzanie oceny inwestycji na środowisko. Na co zasadnie zwrócił uwagę organ I instancji, a za nim również SKO, poza wskazanymi powyżej zmianami, wszelkie pozostałe warunki określone w pierwotnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia pozostały bez zmian. Nie uległa zmianie lokalizacja inwestycji, jej parametry akustyczne, a także jej całkowita moc elektryczna, co prawidłowo organy uzasadniły w obu decyzjach. Organy zwróciły również uwagę, że charakter zmian planowanego przedsięwzięcia nie wpłynie na wielkości wartości emisji substancji i energii do środowiska, a także nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu. Rozpatrując zagadnienie potrzeby przeprowadzenia ponownej oceny nie można tracić z pola widzenia, iż wydanie decyzji z dnia [...] marca 2016 r. poprzedzone zostało przeprowadzeniem oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko, a wniosek inwestora o zmianę decyzji dotyczył jedynie wymienionych powyżej paramentów inwestycji. Skoro więc inwestor uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia dla inwestycji o większych rozmiarach (wysokość wieży) i mniej zaawansowanych technologicznie rozwiązań, a uzyskanie tej decyzji poprzedzone zostało oceną oddziaływania na środowisko, to Sąd w niniejszej sprawie uznał za w pełni uzasadnione stanowisko, iż taka ocena zbędna była do zmiany decyzji. Na uwadze należy mieć, na co Sąd wskazał już we wcześniejszej części uzasadnienia, że zmiana decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w trybie art. 87 ustawy środowiskowej zmierza do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów Kpa. Na brak potrzeby przeprowadzania ponownej oceny oddziaływania na środowisko zwraca się również uwagę w doktrynie. Zbędne jest ponowne przeprowadzanie takiej oceny w tych przypadkach zmiany decyzji, w których zakres przedsięwzięcia ulega ograniczeniu w stosunku określonego w pierwotnej decyzji. Dokonanie takiej zmiany skutkuje bowiem ograniczeniem oddziaływania na środowisko, a nie jego zwiększeniem, dlatego nie powinna zachodzić konieczność przeprowadzenia w całości ponownego postępowania (K. Gruszecki, Komentarz do art. 87 ustawy środowiskowej, Lex/el). Zdaniem Sadu analogicznie sprawa ma się w przypadku stosowania nowocześniejszych, doskonalszych i bardziej pro środowiskowych rozwiązań technicznych pojawiających się w miarę upływu czasu i postępu na rynku "elektrowni wiatrowych". W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę nie jest zasadny zarzut strony skarżącej, iż organy błędnie zajęły stanowisko o braku potrzeby przeprowadzenie oceny oddziaływania zmiany planowanej inwestycji na środowisko, w sytuacji gdy PPIS wyraził opinię o potrzebie przeprowadzenia tej oceny. Opinia w przeciwieństwie do uzgodnienia nie ma bowiem charakteru wiążącego dla organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia. O ile za ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych uznać należy pogląd, że uzgodnienie jest formą o znaczeniu stanowczym, bowiem wiąże organ administracyjny rozstrzygający w postępowaniu głównym, a treść stanowiska zajętego przez organ uzgadniający może przesądzić o treści decyzji, która wydawana jest po uzgodnieniu przez organ decydujący i nie może być ona samodzielnie weryfikowana przez organ, który o uzgodnienie wystąpił, to inaczej jest gdy chodzi o opinię (por. wyroki WSA w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1289/09 oraz z dnia 17 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 822/09, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 625/10, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 3 września 2014 r. sygn. akt II SA/Bd 324/14 – dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast opinia wydana w trybie art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku nie ma charakteru wiążącego dla organu orzekającego w postępowaniu środowiskowym i organ ten może tą opinię weryfikować (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Łd 1086/14, WSA w Gliwicach z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 1167/12, WSA w Lublinie z dnia 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 698/10, WSA w Gdańsku z dnia 12 stycznia 2011r., sygn. akt II SA/Gd 698/10, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym uznać należało, że organ I instancji a za nim również SKO uprawnione były do nieuwzględnienia opinii PPIS, a motywy dla których organy uznały, że brak jest potrzeby ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawarte zostały w uzasadnieniu decyzji. Sąd uznał, że nie jest zasadny zarzut skarżącego dotyczący naruszenia przepisów postępowania. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, aby organy administracji dopuściły się uchybień w tym zakresie. Przed wszystkim należy zwrócić uwagę, iż organy obu instancji dochowały obowiązków informacyjnych (obwieszczenia). Nie są zasadne zarzuty strony skarżącej w zakresie naruszenia przepisów postępowania dotyczących uzasadnienia decyzji, zgromadzenia materiału dowodowego i jego oceny. Zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 71 ust 1 w zw. a art. 3 ust 1 pkt 13 ustawy środowiskowej oraz naruszenia art. 72 ust 5 tej ustawy nie mogą być analizowane w niniejszym postępowaniu, albowiem jego przedmiotem jest zmiana decyzji środowiskowej, nie jej wydanie,. Tymczasem zarzuty powyższe w istocie skierowane są przeciwko pierwotnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, która została już poddana kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (wyrok z dnia IV SA/Po 1020/15), który oddalił skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia utrzymującą w mocy decyzję Wójta z dnia [...] czerwca 2015 roku. Z tych też powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, stwierdzając że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób wskazany w art. 145 § 1 pkt 1 Ppsa, na podstawie art. 151 Ppsa orzekł jak w sentencji.