IV SA/Po 660/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska WSA Donata Starosta (spr.) Protokolant ref. staż. Ewa Stawicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 lutego 2017 r. sprawy ze skarg Stowarzyszenia Projekt A, K.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargi

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Spółka A działając w imieniu Gminy W. zwróciła się do Burmistrza Miasta i Gminy W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie centrum przesiadkowego wraz z niezbędną infrastrukturą drogową we W.. Do wniosku załączono m. in. Kartę informacyjną przedsięwzięcia. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Burmistrz zawiadomił strony o wszczęciu przedmiotowego postępowania. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Stowarzyszenie Ekologiczne Czysta N. zwróciło się do Burmistrza z wnioskiem o dopuszczenia do udziału w postępowaniu. Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. Stowarzyszenie A zwróciło się do Burmistrza z wnioskiem o dopuszczenia do udziału w postępowaniu. Opinią sanitarną z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Opinią z dnia [...] lutego 2016 r. znak [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na budowie centrum przesiadkowego wraz z niezbędną infrastrukturą drogową we W., którego przedmiotem jest układ komunikacyjny łączący dworzec PKP z dworcem PKS oraz centrum miasta. W dniu [...] marca 2016 r. Inwestor dokonał zmian w karcie informacyjnej przedsięwzięcia Postanowieniami z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. dopuścił stowarzyszenie Czysta N. oraz Stowarzyszenie A do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia [...] marca 016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie wyrażone w opinii z dnia [...] lutego 2016 r. Opinią z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w P. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko ww. przedsięwzięcia i odstąpił od określenia zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. znak [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. ponownie odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] Burmistrz Miasta i Gminy W. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie centrum przesiadkowego wraz z niezbędną infrastrukturą drogową we W.. Do decyzji załączono charakterystykę przedsięwzięcia. Odwołania od decyzji Burmistrza złożyły Stowarzyszenie B i Stowarzyszenie A, a także E. S., R. K., B. S., M. B., J. P., S. , J. D., M. H., B. M., Ł. T., M. K., J. Z., M. Z.-M.. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] W opinii Kolegium organ I instancji wyjaśnił wszelkie okoliczności sprawy, a istniejący materiał dowodowy, głównie w postaci Kary informacyjnej przedsięwzięcia wraz z jej aneksem, uzupełnieniami i wyjaśnieniami, nie budzi wątpliwości, ani co do prawdziwości zawartych w nim danych, ani co do jego kompletności. Kolegium wyjaśniło, że w przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko a charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W decyzji brak jest wówczas wskazywania i nakładani na inwestora konkretnych wyszczególnionych w treści warunków, które planowane przedsięwzięcie musi spełnić, bowiem ocena sytuacji i materiału doprowadziła organ do przeświadczenie, iż przedsięwzięcie w kształcie przewidzianym do realizacji nie będzie oddziaływać w sposób negatywny na środowisko. W ocenie Kolegium organ I instancji zawarł w decyzji wszelkie informacje, które są wymagane w sytuacji odstąpienia od przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W decyzji organu I instancji wyjaśniono, z jakich przyczyn realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. W ocenie Kolegium Burmistrz Miasta i Gminy W. wyjaśnił wszystkie okoliczności mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Karta informacyjna przedsięwzięcia została uzupełniona i wyjaśniono wszelkie wątpliwości organów w toku postępowania. Kolegium uznało, że w złożonych odwołaniach ani w toku postępowania nie przedstawiono żadnych dowodów, które mogłyby podważać prawidłowość i rzetelność Karty informacyjnej przedsięwzięcia, w szczególności dokumentu sporządzonego przez specjalistów w dziedzinie objętym daną tematyką, który stanowiłby przeciwdowód dla złożonej przez inwestora karty informacyjnej. Dowodem w sprawie na pewno nie są wydruki kilku zdjęć zrobionych bliżej fragmentom koron drzew bez możliwości ustalenia, kiedy je wykonano, jaki teren objęły i czy stanowią miejsca lęgowe - odnośnie jednak wycinki drzew będzie jeszcze mowa poniżej. Jak wyjaśniło Kolegium planowane przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 71; zwanego dalej "rozporządzeniem"). Przedmiotowe postępowanie dotoczy realizacji budowy 2,1 km dróg. Kolegium, powołując się na art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 353; zwanej dalej "ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku") uznało, że w niniejszej sprawie nie było potrzeby dokonania oceny zgodności planowanego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Ponadto Kolegium zaznaczyło, że żaden z odwołujących się podmiotów nie wskazał konkretnego negatywnego oddziaływania, które poparte byłoby stosownymi dowodami, wyliczeniami, czy konkretnymi danymi. Decyzja organu I instancji nie stoi w sprzeczności z innymi przepisami prawa i jej wydanie nie stoi na przeszkodzie ani nie wyłącza konieczności działania inwestora zgodnie z innymi powszechnie obowiązującymi przepisami prawa czy też uzyskania stosownych pozwoleń, które nie są przedmiotem niniejszego postępowania, jak np. wycinki drzew i warunków na jakiej może się ona odbywać, postępowania z odpadami, pozwolenia wodnoprawnego, warunków technicznych, jakim winny odpowiadać drogi publiczne. Kolegium wyjaśniło również, że umorzyło postępowanie odwoławcze w stosunku do S. W. i pana R. K. w związku z brakiem po ich tronie interesu prawnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Stowarzyszenie A zarzuciło decyzji Kolegium naruszenie: - art. 59 ust. 1 pkt 2 w zw. z 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w związku z § 3 ust. 1 pkt. 56 lit. b, § 3 ust. 1 pkt 60 oraz § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia poprzez ich niewłaściwą wykładnię i niezastosowanie, a w konsekwencji błędne uznanie przez organ II instancji, iż Burmistrz Miasta i Gminy W. nie miał obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, podczas gdy realizacja planowanego przedsięwzięcia należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a całokształt okoliczności niniejszej sprawy (w szczególności skala przedsięwzięcia) przemawiał za stwierdzeniem przez organ administracyjny istnienia takiego obowiązku, - art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach informacji o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, - art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pomimo niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, - art. 100 ust 1. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 r., nr 62, poz. 627; zwanej dalej "p.o.ś.") poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji niezastosowanie przy planowaniu i realizacji przedsięwzięcia rozwiązań, które ograniczą zmianę stosunków wodnych do rozmiarów niezbędnych ze względu na specyfikę przedsięwzięcia. Zaskarżonej decyzji zarzucono również błąd w ustaleniach faktycznych polegający na: - błędnym przyjęciu, iż w koronach drzew przeznaczonych do wycięcia nie stwierdzono obecności gniazd, podczas gdy w rzeczywistości w ich koronach znajdują się liczne gniazda, przez co w konsekwencji organ administracyjny błędnie przyjął, iż usytuowania przedsięwzięcia nie stanowi możliwego zagrożenia dla środowiska oraz stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które to ustalenia organ II instancji powtórzył, y - błędnym przyjęciu, iż obszar na którym planowane jest przedsięwzięcie nie stanowi terenu atrakcyjnego dla zwierząt, podczas gdy w rzeczywistości drzewa i krzewy stanowią siedlisko dzikich zwierząt, a usytuowana wzdłuż rzeki aleja klonowa stanowi naturalną drogę migracji drobnych zwierząt pomiędzy parkami i dalej, aż poza miasto, przez co w konsekwencji organ administracyjny błędnie przyjął, iż usytuowania przedsięwzięcia nie stanowi możliwego zagrożenia dla środowiska oraz stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które to ustalenia organ II instancji powtórzył, - błędnym przyjęciu, iż wycięcie 233 drzew i 110 m2 krzewów spośród 545 drzew i 157 m2 krzewów występujących na obszarze na którym planowane jest przedsięwzięcie nie wpłynie negatywnie na środowisko przyrodnicze, w tym na różnorodność biologiczną, rozumianą jako liczebność i kondycję populacji występujących gatunków oraz ich siedliska - gdy w rzeczywistości przedsięwzięcie zakłada wycięcie blisko połowy drzew i ponad 2/3 krzewów znajdujących się na obszarze planowanego przedsięwzięcia, co z pewnością wpłynie negatywnie na środowisko przyrodnicze - przez co w konsekwencji organ administracyjny błędnie przyjął, iż usytuowania przedsięwzięcia nie stanowi możliwego zagrożenia dla środowiska oraz nie uwzględnił znacznej skali przedsięwzięcia, w wyniku czego stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które to ustalenia organ II instancji powtórzył, - błędnym przyjęciu, iż planowane przedsięwzięcie nie spowoduje utraty i fragmentacji siedlisk oraz nie wpłynie na funkcje ekosystemu, podczas gdy aleje tworzące zielony korytarz przewietrzający miasto zostaną przecięte drogą, co może zaburzyć istniejący miejski ekosystem, bowiem aleje te tworzą zielony korytarz przewietrzający miasto, który biegnie od północnego zachodu ku południowemu wschodowi (w skład którego wchodzą: las przy [...], Zalew [...], Park im. J. P., aleje klonowe wzdłuż W. , Park [...] oraz łąki nadrzeczne), przez co w konsekwencji organ administracyjny błędnie przyjął, iż usytuowania przedsięwzięcia nie stanowi możliwego zagrożenia dla środowiska oraz stwierdził brak obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które to ustalenia organ 11 instancji powtórzył. Zaskarżonej decyzji zarzucono ponadto naruszenie przepisów postępowania w szczególności: - art. 7 w zw. z art. 75 § 1 i art. 77 § 1 w zw. z art. 136 ustawy z dnia 14czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23; zwanej dalej "k.p.a.";) poprzez ich niezastosowanie z uwagi na niedostateczne wyjaśnienie kwestii dotyczących obecności gniazd w koronach drzew przeznaczonych do wycięcia, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik sprawy, podczas gdy w odwołaniu od decyzji Burmistrz Miasta i Gminy wskazano na ich istnienie, w szczególności zaś dołączono ich zdjęcia oraz zawnioskowano o przeprowadzenie dowodu z oględzin drzew przeznaczonych do wycięcia który nie został przeprowadzony przez organ II instancji) na okoliczność występowania w koronach tychże drzew gniazd, a w konsekwencji takiego usytuowania przedsięwzięcia, które stanowi możliwe zagrożenia dla środowiska, co z kolei przemawia za stwierdzeniem obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, - art. 80 k.p.a., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie z uwagi na nieustalenie przez organy w ramach toczącego się postępowania, a także pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik sprawy, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie z uwagi na braki uzasadnienia faktycznego decyzji, który powinien w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnieniu prawnemu skarżonej decyzji jak i decyzji jej poprzedzającej brak jest wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, co w konsekwencji miało istotny wpływ na wynik sprawy. W skardze wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z [...] kwietnia 2016 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie centrum przesiadkowego wraz z infrastrukturą drogową we W. oraz o uchylenie decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z [...] kwietnia 2016 r. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie centrum przesiadkowego wraz z infrastrukturą drogową we W., a także o zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego wedle norm przepisanych. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Po 660/16. Skargę tej samej treści złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli również K. P., Ł. T., B. S., M. K., J. D., M. B., J. P., B. M., M. Z. – M., J. Z., M. H.. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt IV SA/Po 661/16. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 20 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę w stosunku do Ł. T., B. S., M. K., J. D., M. B., J. P., B. M., M. Z. – M., J. Z., M. H.. Postanowieniem z dnia 18 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt IV SA/Po 660/16 i IV SA/Po 661/16 i postanowił dalej prowadzić je pod sygn. akt IV SA/Po 660/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z a art. 59 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy środowiskowej). W przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach k.p.a., winno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 powyższej ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby W myśl art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie wskazane w tym przepisie uwarunkowania. Na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organ I instancji wydaje postanowienie zarówno wówczas, gdy stwierdzi obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak i wówczas, gdy takiej potrzeby nie stwierdzi (art. 63 ust. 2). W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych, które Sąd w składzie orzekającym podziela, w przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 234/16; wyrok WSA w Poznaniu z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Po 323/15; wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 559/15 dostępne na stronie: nsa.gov.pl). Przedmiotowe przedsięwzięcie dotyczy budowy układu komunikacyjnego łączącego dworzec [...] z dworcem [...] oraz centrum miasta we W.. Część jezdni będzie przechodzić po istniejącym śladzie dróg, część będzie przebiegać po terenie byłego zakładu produkcyjnego. Planowana inwestycja obejmuje budowę: nawierzchni dróg gminnych, chodników, ścieżek rowerowych, ciągu pieszo-rowerowego, parkingów (miejsc postojowych w pasie drogowym, o parkowaniu prostopadłym i równoległym oraz parkingu na ok. 90 pojazdów przy dworcu kolejowym), zatoki autobusowej, kanalizacji deszczowej, oświetlenia drogowego, obiektów inżynierskich, muru oporowego, poboczy gruntowych, skarp z humusowaniem i obsianiem trawą, budowę i przebudowę skrzyżowań z istniejącą siecią dróg publicznych, budowę i przebudowę zjazdów publicznych i indywidualnych, rozbiórkę istniejącego piaskownika, przebudowę istniejącej kanalizacji deszczowej, rozbiórkę obiektów budowlanych kolidujących z układem drogowym, a także przebudowę lub zabezpieczenie kolidujących urządzeń infrastruktury technicznej, budowę elementów bezpieczeństwa ruchu, ewentualną przebudowę istniejących ogrodzeń, wycinkę drzew i krzewów oraz urządzenie zieleni. W ocenie Sądu, wbrew argumentacji zawartej w skargach, ww. przedsięwzięcie zostało prawidłowo zakwalifikowane przez organy rozpoznające niniejszą sprawę jako wymienione z § 3 ust 1 pkt 60 rozporządzenia, w przypadku którego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia. Zgodnie z przywołanym § 3 ust 1 pkt 60 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się następujące rodzaje przedsięwzięć drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów. Organ prawidłowo, uwzględniając treść art. 61 ust 1 pkt 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, poprzedził wydanie postanowienia o odstąpieniu od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, uzyskaniem opinii właściwych organów. Zarówno Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P.. Organy te jednolicie przyjęły, że przedmiotowe przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zauważyć należy, że organ I instancji po zmianie wniosku, ponownie zwrócił się do wymienionych organów o wyrażenie opinii. Jak wskazuje analiza decyzji organu I instancji wymogi określone w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. W szczególności Burmistrz dokonał analizy załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia wskazując, iż w jej świetle w przedmiotowej sprawie nie jest konieczne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko. Przede wszystkim Burmistrz wskazał, że ze względu na rodzaj i skalę przedsięwzięcia nie przewiduje się istotnego wpływu na jakość powietrza, przedsięwzięcie nie wpłynie też na jakość klimatu w skali globalnej. Przyjęte rozwiązania techniczne i technologiczne ograniczą wpływ przedsięwzięcia na zmiany klimatu. Ponadto organ w sposób szczegółowy opisał rozwiązania techniczne związane z budową mostu. W uzasadnieniu decyzji wymieniono czynności jakie zostaną podjęte w celu zabezpieczenia wód powierzchniowych i podziemnych przed zanieczyszczeniem w trakcie budowy. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że ze względu na charakter planowanego przedsięwzięcia oraz zastosowane rozwiązania na etapie budowy i eksploatacji, planowane przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na obszary wodno-błotne, obszary leśne, wody podziemne i powierzchniowe. W uzasadnieniu decyzji organu I instancji wskazano również, że nie przewiduje się kumulowani oddziaływania planowanego przedsięwzięcia z innymi przedsięwzięciami o tym samym charakterze. Stwierdzono również, że teren przeznaczony pod planowane przedsięwzięcie zlokalizowany będzie poza obszarami chronionymi na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. W konsekwencji nie sposób podzielić argumentacji skarżących w zakresie zarzutu naruszenia art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku poprzez brak wskazania w uzasadnieniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach informacji o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku poprzez wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pomimo niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Nie dotyczy to jednak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, dla linii kolejowej, dla przedsięwzięć Euro 2012, dla przedsięwzięć wymagających koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż kopalin, dla inwestycji w zakresie terminalu, dla inwestycji związanych z regionalnymi sieciami szerokopasmowymi, dla budowli przeciwpowodziowych realizowanych na podstawie ustawy z dnia 8 lipca 2010 r. o szczególnych zasadach przygotowania do realizacji inwestycji w zakresie budowli przeciwpowodziowych, dla inwestycji w zakresie budowy obiektów energetyki jądrowej lub inwestycji towarzyszących oraz dla strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej realizowanej na podstawie ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych. Przedmiotowe przedsięwzięcie dotyczy budowy drogi publicznej, wobec czego zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku organ zwolniony był z obowiązku badania zgodności przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Natomiast odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii budowy parkingu, Sąd zauważa, że dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parkingu w formie planowanej przez inwestora przepisy rozporządzenia nie przewidują potrzeby uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 50, 52-55 i 57, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż: a) 0,2 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, b) 0,5 ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a - przy czym przez powierzchnię użytkową rozumie się sumę powierzchni zabudowy i powierzchni zajętej przez pozostałe kondygnacje nadziemne i podziemne mierzone po obrysie zewnętrznym rzutu pionowego obiektu budowlanego. Planowany parking będzie miał powierzchnię 0,31 ha. Teren planowanego przedsięwzięcia nie jest położony na obszarach objętych formami ochrony przyrody. Tak więc dla tej części planowanego przedsięwzięcia (parkingu) brak jest w ogóle potrzeby wydawania decyzji środowiskowej. Nie jest również zasadny podniesiony w skardze zarzut dotyczący błędnego przyjęcia, że na koronach drzew nie stwierdzono obecności gniazd. W decyzji środowiskowej wskazano, że w przypadku konieczności przeprowadzenia wycinki drzew w trakcie sezonu lęgowego zostanie przeprowadzona wizja lokalna w celu uzyskania stosownego zezwolenia. Ponadto zdjęcia załączone do odwołania mające wskazywać na obecność gniazd nie pozwalają przesądzić czy zostały zrobione na terenie na którym ma być realizowane przedsięwzięcie. Sąd nie podzielił również pozostałych podniesionych w skardze zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania. W szczególności wskazać należało, że skarżący starając się podważyć ustalenia organów prowadzących niniejsze postępowanie, zarzutów podniesionych w skardze nie poparli przekonującą argumentacją. Sąd jednocześnie zaznacza, że Kolegium w pkt 2 sentencji zaskarżonej decyzji w sposób niefortunny stwierdziło, że umarza postępowanie w stosunku do określonych tam osób, zamiast umorzyć postępowanie odwoławcze, jednak stwierdzenie "i z ich odwołania" nie pozostawia wątpliwości, iż rozstrzygnięcie to dotyczy umorzenia postępowania odwoławczego w związku ze złożeniem odwołania przez podmioty, którym nie przysługiwał przymiot strony w prowadzonym postępowaniu. Z powyżej wskazany powodów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) orzekł jak w sentencji.