IV SA/Po 649/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2015 r" nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia utrzymać w mocy postanowienie referendarza z dnia 30 maja 2017r.

Sygn. akt IV SA/Po [...] Uzasadnienie Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 maja 2017r. umorzono postępowanie z wniosku A. W. w przedmiocie prawa pomocy. W dniu 3 lipca 201 7r. Sprzeciw na powyższe postanowienie wniósł A. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że w myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako Ppsa), wniesienie sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego skutkuje tym, iż traci ono moc, a wniosek strony podlega rozpoznaniu na nowo. Jednakże przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy (art.258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art.258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Należy wskazać, że postanowienie o przyznaniu prawa pomocy nie może być wydane na skutek ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, który został oparty na tych samych podstawach co wydane już prawomocne postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy. W przedmiotowej sprawie rozstrzygany był już wniosek skarżącego dotyczący przyznania prawa pomocy (postanowienie z dnia 16 lutego 2016r., postanowienie z dnia 23 sierpnia 2016r.). Porównanie poprzedniego oświadczenia majątkowego z aktualnie składanym wnioskiem, ujawnia brak podstaw faktycznych dla przyjęcia stanowiska, że przyczyną wystąpienia przez skarżącego z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy jest pogorszenie się jego sytuacji majątkowej. Nadto należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z dnia 29 maja 2015r. Sąd odrzucił skargę A. W.. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art. 260 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.