IV SA/Po 649/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2017 r., sygn. akt IV SA/Po [...] w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 29 września 2015r. odrzucił skargę A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w rubrum oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wraz z zażaleniem na powyższe postanowienie Sądu, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, który w związku z nie wyjaśnieniem sytuacji majątkowej, rozstrzygnięty został odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 16 lutego 2016r., utrzymanym w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 22 marca 2016r. Prowadząc dalej postępowanie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 10 maja 2016r. odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 29 września 2015 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc również o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 sierpnia 2016 r. umorzono postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 20 września 2016 r. Następnie postanowieniem z dnia 18 października 2016 r. odrzucono zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 20 września 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II OZ 1384/16. uchylił postanowienie WSA w Poznaniu z 20 września 2016 r. i oddalił zażalenie. Postanowieniem tut. Sądu z dnia 31 stycznia 2017 r., odrzucono zażalenie Skarżącego na postanowienie z dnia 10 maja 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 29 września 2015 r. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 j.t., dalej p.p.s.a.) jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, gdy postępowanie zażaleniowe staje się bezprzedmiotowe jeszcze przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania zażaleniowego w sprawie. Wojewódzki sąd administracyjny umarza postępowanie zażaleniowe, jeśli stało się ono bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Jak wynika z akt sprawy postanowieniem z dnia 29 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę, a postanowienie to jest prawomocne od dnia 22 października 2015 r. Sprawa została zatem zakończona, a obecne rozpoznawanie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 31 stycznia 2017 r. jest bezprzedmiotowe (por. wyrok NSA z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt II OZ 1384/16 CBOSA). Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 195 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.