IV SA/Po 509/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji postanawia odrzucić skargę

B.P. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji. Zarządzeniem z dnia 19 maja 2014r. (odebranym w dniu 6 czerwca 2014r. k. 24 akt) - pod rygorem odrzucenia skargi - wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł. stosownie do §2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). W wyznaczonym terminie skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu lecz pismem z dnia 6 czerwca 2014r. (data stempla pocztowego) poinformowała, iż cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na podstawie art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - dalej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności, na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przywołanym przepisie zawarta jest zasada, że warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma, jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Odnosząc się do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi uznać należy, że jest ono prawnie nieskuteczne. Wniosek o cofnięcie skargi nie podlega w takiej sytuacji, jaka ma miejsce w niniejszej sprawie, merytorycznej ocenie w świetle przesłanek art. 60 p.p.s.a. Cofnąć można bowiem skargę skutecznie wniesioną, a więc wolną od braków formalnych. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie podkreślano, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania. W razie bowiem niedopuszczalności skargi, a więc uznania, że skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 3 stycznia 2008r., II OSK 1829/07; z 27 czerwca 2008 r., II OSK 923/08; z 20 stycznia 2011 r., II OSK 2453/10; 16 stycznia 2014 r., II OSK 3150/13). Mając powyższe na uwadze, wobec ustalenia na podstawie akt sądowych, że w zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.