IV SA/Po 507/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017r. sprawy z wniosku adwokata K. S. z dnia [...] czerwca 2015r. w przedmiocie zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych postanawia przyznać od Skarbu Państwa – Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na rzecz adwokata K. S. kwotę [...]zł. tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu, tj. kwotę [...]zł. powiększoną o kwotę [...]zł. stawki podatku VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lutego 2017r. sygn. akt I OSK 2359/15 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Z. W., uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 marca 2015r. sygn. akt IV SA/Po 759/14 oddalający skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2014r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Do rozpoznania pozostał złożony wraz ze skargą kasacyjną wniosek adwokata K. S. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nieopłaconych choćby w części wg. norm przepisanych. Powyższy wniosek został ponowiony w piśmie z dnia 14 kwietnia 2017r. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016r., poz. 1714), które obowiązuje od dnia 2 listopada 2016 r. W § 22 w.w rozporządzenia wskazano, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Podobnej treści przepis przejściowy zawiera obowiązujące wcześniej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Uwzględniając zatem złożenie skargi kasacyjnej w dniu 10 czerwca 2015r. stwierdzić należy, iż zastosowanie w niniejszej sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm. - dalej rozporządzenie). W związku z powyższym należy wskazać, że na podstawie przepisów § 19 pkt 1 w zw. z §18 ust. 1 pkt 1 c i §18 ust. 2 lit. b oraz §2 pkt 3 rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu adwokatowi przysługuje 50 % stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie [...] zł., a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż [...] zł. W przedmiotowej sprawie postanowienie o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy zostało wydane po wydaniu przez Sąd I instancji wyroku, w związku z czym adwokatowi K. S. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie nie wyższe niż 150 % stawki minimalnej wynoszącej [...] zł. (75% z [...] zł.), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Mając powyższe na uwadze, uwzględniając rodzaj i stopień zawiłości sprawy, oraz nakład pracy poniesiony przez pełnomocnika, uwzględniając złożone oświadczenie, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu są nieopłacone choćby w części, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji postanowienia.