IV SA/Po 5/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi P.N. na pismo B. z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie podwyżki czynszu najmu za lokal mieszkalny postanawia odmówić przyznania prawa pomocy

Pismem sporządzonym dnia [...] grudnia 2017 r. P. N. wniósł do sądu administracyjnego skargę na pismo [...] S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w P. w przedmiocie podwyżki czynszu najmu za lokal mieszkalny. Skarżący wskazał, że skargę wnosi wobec faktu, że [...] S.A. po raz kolejny podtrzymuje swoje negatywne stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r. na złożone przez niego odwołanie od wygórowanej i nieuzasadnionej podwyżki najmu czynszu za lokal, który Skarżący zajmuje z zasobu [...] S.A. W złożonej do Sądu skardze zawarto wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Do skargi załączono wypełniony druk PPF. W odpowiedzi na skargę [...] S.A. Oddział Gospodarowania Nieruchomościami w P. wniósł o odrzucenie skargi, wyjaśniając, że w sprawie nie została jak wskazał błędnie Skarżący wydana decyzja administracyjna, a sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podkreślono, że co do zasady Skarżącemu przysługuje prawo do zakwestionowania podwyżki czynszu, ale w okolicznościach badanej sprawy Skarżący czynności tej dokonał nieskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm – dalej jako: ppsa) na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Odnosząc się do złożonego przez Skarżącego wniosku o prawo pomocy należy wyjaśnić, że prawo pomocy nie przysługuje w razie oczywistej bezzasadności skargi (art. 247 ppsa). Sytuacja taka ma miejsce zawsze wówczas, gdy bez potrzeby dokonania głębszej analizy prawnej Sąd bez cienia wątpliwości jest w stanie stwierdzić, że nie może ona zostać uwzględniona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 09 czerwca 2017 r. sygn. II OZ 624/17 oraz z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 273/08 oraz z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt II GZ 41/12 orzeczenia.nsa.gov.pl oraz J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 572, Jagielska M., Jagielski J., Gołaszewski P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 803). W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2010, s. 573), w tym również wówczas, gdy rozpoznanie sprawy będącej przedmiotem skargi, nie należy do właściwości sądów administracyjnych (por. B.Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, LexisNexis, Warszawa 2008 r., s. 473). Taka sytuacja ma miejsce w analizowanym przypadku, ponieważ skarga podlegała odrzuceniu, z tego powodu, że jej przedmiot nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że przepis art. 247 ppsa wprowadza samodzielną, negatywną przesłankę przyznania stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Prawo to nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi, co oznacza, że ocena w tym przedmiocie dokonywana jest w oderwaniu od sytuacji materialnej strony. Stwierdzenie przez sąd, że w sprawie zachodzi sytuacja oczywistej bezzasadności skargi skutkuje odmową przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 28 listopada 2012 r., II FZ 906/12). Oznacza to, że nawet w przypadku, gdyby sytuacja materialna strony uzasadniała przyznanie prawa pomocy, to stwierdzenie przez sąd, że w danej sprawie wystąpiła "oczywista bezzasadność" skargi, uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy Skarga złożona w rozpoznawanej sprawie kwalifikowała się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, co oznacza jej oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 ppsa, stąd też orzeczono o odmowie przyznania Skarżącemu prawa pomocy, w objętym żądaniem skargi zakresie.