IV SA/Po 481/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 24 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora [...] na uchwałę Rady Miejskiej w Wolsztynie z dnia 29 czerwca 2016 r. nr XXIII/223/2016 w sprawie Statutu Gminy Wolsztyn postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt IV SA/Po 481/17 - w ten sposób, że na stronie 4 w miejsce "§§ 2", wpisać "§§ 5", w miejsce słowa "Wojewoda" wpisać "Prokurator" i w miejsce słów "z organem nadzoru" wpisać słowa "ze skarżącym".

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369, zwanej dalej – Ppsa) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 Ppsa). Sprostowanie wyroku nie jest ograniczone żadnym terminem – można go dokonać w każdym czasie. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Ponieważ w niniejszej sprawie omyłkowo wpisano w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 września 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 481/17 "§§ 2" zamiast "§§ 5", "wojewoda" zamiast "Prokurator" oraz "z organem nadzoru" zamiast "ze skarżącym", a analiza skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy, wskazują, że oczywistym jest, że w istocie chodziło o § 5, nie zaś § 2 uchwały Rady Miejskiej w Wolsztynie z dnia 29 czerwca 2016 r. nr XXIII/223/2016, zaś skarżącym był Prokurator, nie Wojewoda, zaistniała konieczność sprostowania uzasadnienia wyroku. W opisanym kontekście omyłka ta miała charakter techniczny, albowiem wynikała z faktu, że na klawiaturze numerycznej przyciski 2 i 5 znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie (tj. 5 nad 2). Tymczasem całość okoliczności sprawy wskazuje jasno na intencje Sądu stwierdzenia nieważności § 5, nie zaś § 2 Uchwały. Podobnie omyłka co do strony skarżącej, w kontekście treści skargi, jest oczywista. W tej sytuacji Sąd postanowił, na podstawie art. 156 § 1 i 2 Ppsa, z urzędu sprostować powyższą omyłkę i stąd orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia.