IV SA/Po 232/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. P. H.-U. T.-K. w K. o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi Z. S. P. H.-U. T.-K. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia postanawia odmówić podjęcia zawieszonego postępowania sądowego

Postanowieniem z dnia 23 maja 2018 r. sygn. IV SA/Po 232/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. K 51/16. Wydając postanowienie o zawieszeniu postępowania Sąd miał przy na uwadze, że to – sporna inwestycja została już zrealizowana – a właśnie podważane w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym przepisy art. 4 ust. 1 i art. 15 ust. 3 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych stały się podstawą zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Pismem z dnia 06 lipca 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując, że z dniem 13 lipca 2018 r. wejdą w życie ust. 3a i 3b w art. 13 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych – wprowadzone art. 3 pkt 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 1276). Ta zmiana, jak wskazał pełnomocnik Skarżącego, w przypadku gdy konieczne będzie wydanie nowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach spowoduje, że organy wydające takie decyzje nie będą stosować wymogów odległościowych przewidzianych w art. 4 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Z tych też względów, jak podkreślono we wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania, utrzymana zaskarżoną decyzją, decyzja Wójta Gminy K. B. nie może się ostać, a decyzje organów obydwu instancji powinny zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje: Zgodnie z art. 128 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej jako: ppsa) Sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, a w szczególności w razie gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania – od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowania, sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W okolicznościach badanej sprawy, strona skarżąca wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania wskazując na zmianę przepisów wywołaną nowelizacją przepisów ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, dokonaną ustawą z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 1276). Odnosząc się do wniosku strony skarżącej Sąd wskazuje, że przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu jest decyzja z dnia 29 grudnia 2017 r. Stosownie do treści art. 3 § 1 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Dokonując kontroli legalności działania organów administracji publicznej, sądy administracyjne - co do zasady - biorą pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że zmiana przepisów ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych dokonana pół roku po wydaniu zaskarżonej decyzji, nie ma wpływu na ocenę legalności działań podejmowanych przez organy administracji publicznej w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną przed wprowadzeniem tych zmian. Badając zasadność złożonego wniosku, Sąd miał na względzie, że jest zobowiązany do podjęcia postępowania z urzędu nie tylko gdy ustaną przyczyny, dla których je zawieszono, ale także wówczas, gdy nie było podstaw do zawieszenia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 07 października 2011 r. sygn. I OSK 1297/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponownie przeanalizowawszy okoliczności badanej sprawy, Sąd wziął ponownie pod rozwagę fakt, że doszło już do realizacji inwestycji, jak również stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej i z tej właśnie przyczyny toczy się ponownie postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie spornych elektrowni wiatrowych. Sąd miał też na uwadze, że zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję odmawiającą ustalenia środowiskowych uwarunkowań na realizację spornego przedsięwzięcia. Odmowę tę uzasadniono brzmieniem art. 4 ust. 1 i art. 15 ust. 3 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Mając zatem na uwadze fakt, że sporna inwestycja została już zrealizowana, a podstawą wydania decyzji odmawiającej określenia środowiskowych uwarunkowań były podważane w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym przepisy art. 4 ust. 1 i art. 15 ust. 3 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, i dotąd nie zapadło orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. K 51/16, Sąd uznał, że brak jest podstaw, w rozumieniu art. 128 § 1 pkt 4 ppsa, do podjęcia zawieszonego postępowania. Z tych względów Sąd na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 i art. 131 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.