IV SA/Po 16/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] oraz [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie skargi na działalność Burmistrza [...] postanawia odrzucić skargę. D. Starosta

R. S. wniósł skargę na opisane powyżej uchwały Rady Miejskiej w [...]. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że postanowieniem z [...] maja 2013 r. sygn. akt IV SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. S. na ww. uchwałę [...] września 2010 r., a postanowieniem z dnia [...] października 2019 r., sygn. akt IV SA/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę R. S. na uchwałę ww. uchwałę z dnia [...] września 2019 r. Skargi te zostały odrzucone z powodu niedopuszczalności drogi sądowej Na podstawie art. 58 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019r., poz. 2325 - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę gdy skarga pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie gdyż jak powyżej wskazano skarżący wniósł uprzednio skargę zarówno na uchwałę z dnia Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] jak i z dnia [...] września 2019 r., nr [...], a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił te skargi. Jednocześnie Sąd ocenia działanie Skarżącego polegające na ponownym wnoszeniu skarg w postępowaniach już zakończonych jako nadużywanie przysługującego mu prawa do Sądu. Tak może być bowiem oceniane wnoszenie do sądu administracyjnego skargi, która nie ma służyć rozstrzygnięciu realnego sporu między stronami bądź kontroli legalności działania (bezczynności administracji) czy której rozstrzygnięcie nie będzie rzutowało na prawa lub obowiązki stron (por. NSA w postanowieniu z 16 października 2016 r. sygn. akt I OSK 1992/14; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia D. Starosta